mesut doğan
@alerdem
Şair Yazar
Yüksek Lisans
Eskişehir
https://www.youtube.com/watch?v=SsImHCsMMRg
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Babasıyla iki eski dostu geçmişin anılarına içerken Stephen tezgahtan üç bardağın kalkışına baktı. Bir rastlantı ya da mizaç uçurumu onu onlardan ayırıyordu. Zihni onlarınkinden daha yaşlı gibiydi; çabalarının, mutluluklarının, hayıflanmalarının üstünde daha genç bir dünyanın üzerinde, bir ay gibi soğukça parlıyordu. onların kanını kaynatan hayat ve gençlik onda yoktu. Ne başkalarıyla arkadaşlık etmenin tadını, ne kaba erkek sağlıklılığını ne de anne baba sevgisini biliyordu. Ruhunu karıştıran soğuk, kötü, sevgisiz bir hırstan başka tek şey yoktu. Çocukluğu ölmüş ya da yitip gitmiş, yanında basit sevinçlere kapılabilen ruhunu alıp götürmüştü ve hayatın ortasında ayın çorak kabuğu gibi sürükleniyordu.
Reklam
Gölge
Çekilince arzular çaresiz kendi köşesine
Susuyoruz perdenin ardında yenik iki gölge
İçimiz sesleri çırpınıyor
Sarıyor ömrümüzü ince bir pişmanlık halinde
Ne kadar keskin köşeleri var oysa aşkın
Dokundukça yaralar açıyor içimizde
Kararsız su damlaları gibiyiz
Düşüyoruz hem birbirimizin ötesine.
Ruhumuz geride kalıyor sürekli
Yetişemiyor bir türlü bedenimize
Mazi beyaz bir sessizlik,iniyor
Hafızanın yorgun ve tedirgin bahçesine
Yüzün donuk bir resim, çözülmüyor
Ne yapsak giremiyoruz hayatın içine.
Anılar usulca kapanıyor artık
Bir koza gibi kendi içlerine
Açılmak için belki de ömrümüzün
Hiç umulmadık bir vaktinde
Gülüşlerin değince aramızdaki kör boşluğa
Hiçbir yalnızlık taşımıyor gövdemi
Ne kadar çabalasak bulanık işte bir adım ötesi
Üzgün çocuklar gibiyiz hep geç kalmış ve acemi
Keder ısırmalı bizi tedavi etmeli.
Sayfa 25
EYLÜL
Günler boynu bükük bir kuğu
Hatıralar titreşir mazinin
Soğuk camlarında buğu buğu
Pıhtılaşır ve kayar usulca
Pişmanlığın ateşine doğru
Sanki bir gözyaşı damla damla
...
Arzular kuşatır her yanımızı
Ve örer yalnızlığı görünmez ağla
Zaman sürükler hüznü yapraklar gibi
Yığar içimizdeki o derin boşluğa.
İnsan niçin yaşar, eğer rüzgar son ayak izlerini da silip süpürecekse? Kitaplar kendi nefesimizin ötesindeki insanları kendimize bağlamak, hayatın acımasız düşmanı olan geçiciliğe ve unutulmuşluğa karşı koymak için yazılır.
