mesut doğan
@alerdem
Şair Yazar
Yüksek Lisans
Eskişehir
https://www.youtube.com/watch?v=SsImHCsMMRg
16 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eşlerinden korkan ve sayısı daha az olan diğer kişiler ise tıpkı otlaması gereken yerde otlamayan ve ilk fırsatta yasak ekine dalarak çobandan sopa yiyen sündük (aç gözlü) bir koyun gibi yerinde rahat durmayanlardı. Bu tiplerin kulak ya da kuyruklarının kesik olmasına şaşırmamak gerekir. (Araştırmacı okuyucu bu kendine verilenle yetinmeyen koyunu daha iyi anlamak için Şair Şeyhi’nin Harname şiirine baksın.) Bu adamların eşlerine gösterdikleri sahte fedakârlıkları ve içi boş sevgi sözcüklerini okuyucu hiç bilmesin daha iyi. Bunların yüzünden dürüst ve samimi erkekler neden sık sık çiçek almadıkları, çarşıda yürürken neden el ele tutuşmadıkları, onlar merdivenden inmeden arabayı ayaklarının altına silme yanaştıramadıkları konusunda ve daha birçok tuhaf hususlarda eşlerinden bir ton fırça yerler, bu sahtekârların içi boş becerilerine asla yetişemezlerdi.
Yaşarken korkunun, zaafların, dünya nimetlerinin ve insanı cezbeden daha nice şeylerin kapılarını üstünkörü bir merakla yarım açıp hemen kapatan üstat, içi leşlerle dolu yuvarlağın kapısını da kapatmak üzereydi. Artık onun için sürekliliğini ve akışını çok eskiden kaybeden zaman, karda bir kızağın sessizce kayması gibi başıboş ve amaçsız, huzur dolu bir devinimle kendini peltemsi bir boşluğa salmıştı.
Dünyaya bir türlü alışamayan üstat (Oblomov) bu nefesle ardında sessiz bir boşluk bırakarak sırlar meclisine… Eşi onun bir an kırk bir rakamını telaffuz ettiğini duyar gibi… Arkasına döndü. Elindeki tencere bir anda yere... İçindeki o küçük boşluğu bir ömür oya oya büyüten korku ile yüz yüze... Üstat kırklara karışmak… Elinden düşmek üzere olan fincanı… Keskin bir çığlıkla birlikte kesif bir gül kokusu odayı…
Kadınların en başta aşırı naz yapması ve direnmesinin bir zaman sonra yerini ters bir dalgayla kendini muhatabına elsiz ayaksız bırakması karşısında korkmayacak erkek var mıdır? Bu durum tıpkı barajda uzun sürede biriken devasa suyun küçük bir hareketle bir anda duvarı yıkarak önüne ne gelirse sürükleyip götürmesine benzer. Sanatçının “Ay Işığı Sonatı” parçasına geçildiğinde Alman kadın dayandığı bu sağlam direğe başını ve göğsünü de yaslayarak içinde çiçekler açtıran, âdeta tüm renkleri sevginin renkleriyle değiştiren müziğin ritminde boğulmuştu. Ama aynı müzik üstadın içinde fırtınalar estiriyor, ufku âdeta siyaha boyayarak ona ışıldar bir delik bile göstermiyordu.