Aleyna Burunsuz
@aleyburun
Şu anda okuduğu kitaplar
Güzel yurdumuz ve milletimiz şu an uyuyan güzel gibi tüm olumsuzluklara, ihanetlere, kötülüklere rağmen kendini uyandıracak prensi bekliyorlar. - bence prensesler de dahil- Hadi evladım, önce kendi içinizde uyuyan güzeli uyandırın, sonra da ülkemizin ve dünyanın en ücra köşesinde dahi olsa uyuyan güzelleri bulup uyandırmak üzere koşun. Size güveniyorum.
İnsan "güzel" olarak doğar. Büyüdükçe kendini büyük zannedenlerin oturduğu tahtları sağlamaya başlar. Minik güzeli kontrol edemeyen ve onun farkındalığından rahatsız olan büyüklerse de, öcü, cin, ve onun minik güzeli kontrol edemeyen ve onun farkındalığından rahatsız olan büyüklerse de, öcü, cin, ve peri gibi bir hayali canavarlarla onu uyutmaya çalışırlar. Pes ko etmeyip bunların karşısına direnen minik güzel büyüdükçe bu sefer okulda disiplin, not korkusu; çevresindeyse gelenek, görenek, ayıp gibi gözle görülmediği halde çok güçlü olan silahlarla sindirilmeye çalışır. Üzülerek ifade ediyorum ki; güzel doğanların büyük bir çoğunluğu daha gençlik çağına gelmeden bu etmene teslim olur ve uykuya dalar...
Çok iyi geliyor ya, tüm gün dile getirmek istemediğin stres yaşarken insanların bunu bilmeden iltifatlar etmesi. Şöyle bir oturdum deniz kenarına ve evet, iyi ki çevremizde iyi gelen yerler iyi insanlar var. Bırak ağla kendini çok insani bir duygu dedim ve ağlayamadım çünkü daha az önce bir iltifatla koşuşturdum. Muhteşem bir düzen, stresimden daha büyük bir yaşam aşkına sahip olmuşum. Yettim denmez tabiki ama iyi ki insanız ve hiç bir şey kalıcı değil, bize özgü değil ve kendi hayatımızda çok değerliyiz. İleride dönüp baktığımda bugünü güzel anmak, ve şu içimdeki yüksekliği hiç unutmadığım an olması için not olsun...
Az önce arkadaşım imreniyorum iyi de olsa dünün kötü de her sabah güzel giyinip, makyaj yapıp güçlü bir şekilde çalışıyorsun dedi. Aslında kendinde olmayan ve kendi yapsa dertlerimi çözer dediği bir simge oluşturmuş ve bu simgeye inancında fazlaca yer vermiş. Ve insani dertlerinin çözümü olduğuna inandırmış -aslında çözüm adı bulmuş olması mükemmel bir şey, sadece güçlü olduğuna inanmadığı için hiç bir sabah bunu yapmıyor ve yapmadıkça kendine karşı olan inancını destekliyor- Bu demek değil ki, güçlü gördüğü simgeyi hayatında gerçekleştirse hayatındaki bütün duyguların yoluna yine girecek. Benim burayı anlamam hayatımda biraz uzun süremi aldı, insan olmanın altına elimi koydukça bu şemadan çıkabildim. Bugünde sabahın altısında kurumuş nane ufalayarak kendimi regüle ettiğim anı bilmiyor oluşu ve söylediği bu düşünce çıktığım şemanın ne kadar doğru olduğunu kanıtladı. Yaşamak kazanmak değil, kaybetmekte. Çok gülmekte değil, çok ağlamakta. Hepsi birlikte; fakat etrafındaki yeşili,başındaki maviyi burnuna gelen kokunun hangi çiçeğe ait olduğunu anlamak için başını etrafta gezdirmek, insanlara iltifat edip, iltifat edilen arkadaşlıklarda bulunmak ki bu iltifatın şahsa değil, yolda oluşuna edildiği iletişimlerde olmak. Sağlıklı olduğunda dibine kadar yaşamak, sağlıksız olduğunda ise tüketmeden bunun geçeceğini bilmek, ilk merhameti kendine etmek ve çözüm için kendi için dışında ışık aramamak. Kendini duyabilmek, durdurabilmek, koşturabilmek. Günün bu saatine kadar üzülmemem, kalan yarısının aynı geçeceğini garanti etmediğini ve eğer üzülürsende bu duygunun da senin için olduğu ve seni terkedeceğini bilmek bu hayatta sırtını kendine dayamayı ve 25 sene yaşayıp hiç dans etmemişken gece gündüz farketmez mırıldanıp, kıpırdanmayı sağlıyor. Yeni yeni şeyler öğrenmene içinde
Anlar
Eğer,yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz,sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır,daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım.
Yeniden başlayabilseydim eğer,yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. yaşam budur zaten.
Anlar,sadece anlar.Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında su,şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer,hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder,güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım,bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
ÖLÜYORUM....
Jorge Luis Borge