…Ama her şey değişmişti. Yavaş yavaş, tahmin edilemez bir devinimle değişmişti. Nedenlerini şu anda dile dökmekten rahatsız olduğum karmaşık olaylar silsilesi beni en çok korkutan sonuca ulaştırmıştı. Hala hayatımdaki değişimi, bir çiçe ğin soluşu gibi ağır ağır izleyen birileri olduğunu sanıyordum. Belki de büyük olasılıkla kimsenin umurunda değildim. Ve ne yazık ki bir sabah uyandığımda kendimi başka biri olarak bulmamıştım. Bu dönüşüm, bu başka laşım yavaş yavaş olmuştu. Öylesine yavaştı ki, direnme ye gerek duymamıştım. Ve bu dirençsizlik, bu dayanaksızlık, bu kendine güven ve atalet beni bambaşka birine dönüştüren zamanın işini kolaylaştırmıştı. Eskiden yap tığım ne varsa bitmiş, anlamlarını yitirmişlerdi. O garip ve uzak geçmişe dair özlem duymamı engelleyen birileri hayatıma girmiş, sonra girdikleri çabuklukla çıkıp gitmişlerdi.