Romandaki küçük çocuğun " Atika Atika ! " diye seslenişi gözyaşlarımı tutamamam neden oldu. Konu çocuk olunca insanın gözyaşlarını tutması pek mümkün olmuyor.
Bir başarını devamını getirmenin o kadar kolay olmadığını anlıyor insan bu kitapta. Her koşulda yinede vazgeçmemeli insan , sonunda elinde kılçıklar kalsada..
Gogol'un ruhi sıkıntılarından dolayı bazı yerlerini yaktığı eser. Bir açıdan iyi oldu biz hayal gücümüzle oraları doldurduk ama, yine de böyle olması üzücü bir durum...