Adam kaynağı meçhul bir hakikatin ona bahşettiği üzere, onlarla aynı rüyayı gördüğüne emindi, rüya aynıysa neden sıradan bir sabaha uyandı, bilemedi ve kabul etmedi. (Okyanusta İnsan Tarlası, Ali Kerem)
Sonra birden o bebek çıkmıştı karşımıza. Savaş denilen şey ne kadar gürültülüyse, Zamir de o kadar sessizdi. İnsan normalde bir ses duyunca uyanır değil mi? Öyle biliriz. Ama savaşta öyle olmuyormuş. Meğer o sesler bizi uyutuyormuş. Bunu da şuradan anladım. Beni uyandıran, Zamir'in o sessizliği oldu.