Kendilerini yaşayan tanrılar zannediyorlardı ve ülkelerinin gezegendeki en rezil ülke olduğunun farkında bile değillerdi. Eğitimcilerin sersemliği yüzünden bu kadar cahil öğrenci yetişmişti. Bu gençleri affetmeliydim ama yirmili yaşlarında biri hiçbir şeyi göremiyor ve bu cehennemde çok mutlu ve gururlu yaşıyorsa bir vicdanı olup olmadığından gerçekten emin olamazdım. Neden kibirliydiler?
Dediğine göre, hastalanan biri uykusuzluğa
alışınca, önce çocukluğundan kalma anıları unutuyordu, giderek eşyaların adını ve neye yaradıklarını bilmez oluyor, sonunda da insanları tanımıyor, kendini bile unutuyor ve geçmişi olmayan bellek yokluğuna uğruyordu.