Aliye İlayda Taşkın
@aliyeilayda
“Dilersen beni tavuklar tarafından büyütülen bir ördek yavrusu say. Emin ol şu ömrümü kümeste geçirmeyeceğim. Sizin içine girmeye korktuğunuz suda ben can buluyorum. Zira sizin aksinize ben yüzebiliyorum. Benim meskenim ummanlar.”
Sayfa 61
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
“Çünkü öyle hakikatler var ki bu yollarda, anlatırken bile sır kalmalı.”
Sayfa 36
Puan vermedi
“...kendisini çeken, çağıran, ait olduğu yere varmanın özlemi ama henüz yola bile çıkmamış olmanın sancısıyla uzandı toprağa...”
4 yıl önce bu hislerle uzanıp okuyordum bu sayfaları ben de.
Düşüncelerimin hızına yetişemediğim, bir fikrimin diğer fikrimi çürüttüğü beynimdeki sonsuz savaşın artık ruhumu yorduğu günlerde ‘düşüncelerimizi sıraya sokmanın, ayıklamanın tekâmülümüzün temel ihtiyacı’ olduğunu okumak girdiğim yolun aslında kapısıydı.Bunu gördüğüm anda bir yandan bu kapının ötesinin heyecanıyla diğer yandan farkındalık seviyemin yetebileceğinden emin olamamanın korkusuyla sayfaları çeviriyordum ki...
“Tekâmülde belli bir seviyeye ulaşabilmiş ve daha da ilerleyebilecek herkes gibi,kendi korkusundan yeniden doğdu Numi,deneyimleyerek...üzerine giderek...vazgeçmeyerek.Düşünerek,analiz ederek,saplanıp kalmayarak...fark ederek.Ama doğumlar her zaman çok sancılıydı.” cümlelerini okudum, birkaç defa, üst üste.
Korkumdan yeniden doğuyordum, Numi gibi.
Tek farkla, doğumların sancılı olduğunun bilinciyle.
Nefessiz okumaya devam ettim.
En son tüm sayfanın altını çizdiğimi farkettiğimde kendime geldim.
“Evren öyle güzel tasarlanmıştır ki, varmak için çıktığımız yol, gitmek istediğimiz yer neresi olursa olsun, yola çıkma cesaretini gösterebilen ve kendine samimi olan herkesi kendine yaklaştırır. Çıkacağın yolculuk seni sana götürecek.
Hayat bizi zorladığında aslında gelişime çağırıyordur.Tekâmülümüz için fırsat veriyordur. Evrende hata yoktur. Vermemiz gereken tepkileri erdemli bir şekilde verebilecek kadar gelişip gelişmediğimizin ölçümünü yapar her kriz. Hata olarak algıladığımız şey, algımızdaki zayıflıktır, büyük resmi görememekten, kendi küçüklüğümüzden kaynaklanır tüm endişe ve korkularımız.Deneyime hakkını veremeyenlerin karmaşasıdır.
Deneyimi analiz edebilen biri için
“Bilgi bir başkasına aktarılabilir, bilgelikse hayır. Bilgelik keşfedilebilir, bilgelik yaşanabilir, bilgelik el üstünde taşıyabilir insanı, bilgelikle mucizeler yaratılabilir, ama bilgelik anlatılamaz ve öğretilemez.”
