harun inan
@altocholie
out of touch
finans - deü
denizli
25 Haziran 1999
14 kütüphaneci puanı
818 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Nereye gidersem gideyim aynı ait olmama, boşunalık duygusu.. Benim için hiçbir önemi olmayan şeye ilgi duyuyormuş gibi yapıyorum, kendimi ya mekanik olarak ya da hayırseverlikten, fakat hiçbir zaman bir yere varmadan çalıştırıyorum. Beni cezbeden başka bir yer ve ben bu yerin nerede olduğunu bilmiyorum.
Birinin yaşamını, diğerinin ölümünü ele alıyorsunuz, seçkin bir eyleminden ötürü yücelmiş insanların adlarını duyduğunuzda, yabancılarla karşılaşınca havlayan köpekler gibi havlıyorsunuz, zira kimsenin iyi görünmemesinin sizin için yararlı olduğunu düşünüyorsunuz, başkasının erdemi sizin tüm kusurlarınızı ayıplama anlamını taşıyor. Kıskançlık duyarak onların yüceliklerini kendi rezilliklerinizle kıyaslıyor ve kendinize ne büyük bir zarar vermeye kalkıştığınızı anlamıyorsunuz. Zira erdemin peşinden gidenler açgözlü, şehvetli ve hırslıysa, erdem adından bile iğrenen sizler nesiniz?
En seçkin efendi olan erdemi, hazzın hizmetçisi yapmak ruhunda hiçbir yüce değer taşımayan insanın davranışıdır.
Tıpkı ekin için biçilen bir tarlada bazı çiçeklerin filizlenmesi, göze ne kadar hoş gelse de, harcanan onca emeğin bu küçük bitkilere yönelik olmaması, tohum ekenin başka bir amacının olması ve çiçeklerin tarlada fazladan bulunması gibi, haz da erdemin ne nedeni ne ödülüdür, sadece onun bir yan ürünüdür. Erdemi haz verdiği için kabul etmeyiz, aksine eğer onu kabul edersek, bize keyif de verir.
Erdem yüce, soylu, krallara layık, yenilmez ve tükenmez bir şeydir, haz ise bayağı, kölelere layık, zayıf ve güdük bir şeydir, onun durağı ve ocağı genelevler ve meyhanelerdir.