Mümkün dünyaların en iyisi ve de en kötüsü.
1759 yılında yayımlanan Candide, edebiyat tarihinin en zeki ve en sivri dilli metinlerinden biri olmuştur. 
Gottfried Leibniz'in "mümkün dünyaların en iyisi" felsefesini hedefe koyan bu felsefi roman, dışarıdan baktığımızda naif bir gencin maceralarını anlatsa da aslında dönemin dogmalarına, körü körüne inançlarına ve anlamsız savaşlarına açılmış bir isyan bayrağıdır. Bu yüzden de eser defalarca sansüre uğramış ve Voltaire ölüm tehditleri almıştır. Nasıl ki günümüzde medya güçlülerin elindeyse o dönemde de gazeteler ve dergiler kilise ve monarşinin onayından geçmek zorundaydı. Kalkıp da din eleştirisi ya da kralı eleştirmek kimin haddineydi ki!
Neyse ki günümüzde böyle şeyler yaşanmıyor.
Kitabın özellikle kara mizah kısmını çok beğendim. Öyle ki Voltaire'in Pangloss karakteri üzerinden yaptığı felsefi hiciv tek kelimeyle kusursuz. Karakterlerin başına depremler, savaşlar, hastalıklar ve engizisyon işkenceleri gelirken Pangloss'un hâlâ "her şeyin en iyi amaç için gerçekleştiğini" savunması, toksik ve pasif bir iyimserliğin ne kadar tehlikeli olabileceğini harika bir şekilde gösteriyor.
Bir diğer değinmek istediğim hususta şu; 18. yüzyılda yazılmış felsefi bir metin olmasına rağmen inanılmaz bir akıcılığa sahip. Almanya'dan Lizbon'a (özellikle 1755 Lizbon Depremi'nin kitaba entegre edilişi çok çarpıcıydı), Güney Amerika'daki ütopik El Dorado'dan İstanbul'a kadar uzanan macera, aksiyon filmi hızında ilerliyor gibiydi. Voltaire araya asla sırıtmayan çok güzel felsefi göndermeler de bulunmaktan da çekinmiyor.
Bunların haricinde beğenmediğim kısımlara da değineyim biraz. İlk olarak gözüme batan kısım karakterlerin tek boyutlu olması oldu. Karakterlerin kanlı canlı insanlardan ziyade, Voltaire'in fikirlerini çarpıştırdığı piyonlar gibi hissettiriyor. Örneğin Cunégonde, hikâye boyunca
Gottfried Leibniz'in "mümkün dünyaların en iyisi" felsefesini hedefe koyan bu felsefi roman, dışarıdan baktığımızda naif bir gencin maceralarını anlatsa da aslında dönemin dogmalarına, körü körüne inançlarına ve anlamsız savaşlarına açılmış bir isyan bayrağıdır. Bu yüzden de eser defalarca sansüre uğramış ve Voltaire ölüm tehditleri almıştır. Nasıl ki günümüzde medya güçlülerin elindeyse o dönemde de gazeteler ve dergiler kilise ve monarşinin onayından geçmek zorundaydı. Kalkıp da din eleştirisi ya da kralı eleştirmek kimin haddineydi ki!
Neyse ki günümüzde böyle şeyler yaşanmıyor.
Kitabın özellikle kara mizah kısmını çok beğendim. Öyle ki Voltaire'in Pangloss karakteri üzerinden yaptığı felsefi hiciv tek kelimeyle kusursuz. Karakterlerin başına depremler, savaşlar, hastalıklar ve engizisyon işkenceleri gelirken Pangloss'un hâlâ "her şeyin en iyi amaç için gerçekleştiğini" savunması, toksik ve pasif bir iyimserliğin ne kadar tehlikeli olabileceğini harika bir şekilde gösteriyor.
Bir diğer değinmek istediğim hususta şu; 18. yüzyılda yazılmış felsefi bir metin olmasına rağmen inanılmaz bir akıcılığa sahip. Almanya'dan Lizbon'a (özellikle 1755 Lizbon Depremi'nin kitaba entegre edilişi çok çarpıcıydı), Güney Amerika'daki ütopik El Dorado'dan İstanbul'a kadar uzanan macera, aksiyon filmi hızında ilerliyor gibiydi. Voltaire araya asla sırıtmayan çok güzel felsefi göndermeler de bulunmaktan da çekinmiyor.
Bunların haricinde beğenmediğim kısımlara da değineyim biraz. İlk olarak gözüme batan kısım karakterlerin tek boyutlu olması oldu. Karakterlerin kanlı canlı insanlardan ziyade, Voltaire'in fikirlerini çarpıştırdığı piyonlar gibi hissettiriyor. Örneğin Cunégonde, hikâye boyunca
Puan vermedi·531 syf.··
Beğendi
·2026 25. kitabı
·10 günde okudu
·Okunma: 27 Haziran 2026 14:18
İletişim yayınlarının baskısını okumaya başladım. Cemal Süreya çevirisi ile...
İletişim yayınlarının, diğer yayınlarından farkı hem dönemin önemli olaylarını hemde yazarın hayatını paralel bir biçimde aktarması. Kitaba hem önsöz, hem de sonsöz, eklenmiş.Önsözde kitaba dair değil de daha çok yazar'a dair bilgi verilmiş.
Rougon-Maquart bir dizi roman, meyhane bu diziden sadece bir tanesi. Bu kitap 1877 yılında yayımlandı.
Meyhane kitabına dair:
Meyhane (Assommoire), Zola’ya ün kazandıran en önemli yapıtlarından biridir. Meyhane, yayımlandığı yıllarda Fransa?da büyük bir tartışma başlatır. Fransız yazarları birbirine düşüren roman, ülkenin edebiyat dünyasını da ikiye böler. Ama yazarını ne kadar olumsuz eleştirenler olursa olsun halk, romanı sahiplenir ve takip eden bir yıl içinde roman tam otuz sekiz baskı yapar. Karşı çıkanların büyük çoğunluğu, Zola?nın işçi ve emekçilerin güçlüklerle dolu yaşamını yalın bir şekilde ele almasını eleştirmiştir. Emile Zola?nın işçi sorunlarını farklı bir bakış açısıyla ustaca ele aldığı bu eseri, ilk çıktığında kendisine yapılan bütün eleştirileri unutturdu ve zamanla bir klasik oldu. Ayrıca o dönemde, Amerika?da işçi sınıfının yaşamının konu alındığı roman türünün doğmasına da neden oldu…
Eserde yazar, Paris?in arka sokaklarında yaşayan eğitimsiz işçi ailesinin çöküşünü gözler önüne seriyor. Kendi başına ayakta durmak isterken hep sığınma ve daha rahat yaşama umuduyla yanlış adımlar atan bir kadın ve geleceği düşünmeden hatta kendi emeğine sahip çıkmadan yaşayan erkekler. İçkinin insanlara ne derece zarar vereceğini anlatmış yazar, hatta eserin sonlarına doğru açık bir nasihat dili ile anlatmış bunu. Ekonomik anlamda gücü olmayan insanların içkiye bulaşınca acımasızlaştığını ve zamanla tüm değerlerini, insani duygularını unutup
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bülbülü Öldürmek
Bülbülü Öldürmek, sadece yazıldığı dönemin Amerika'sını değil; zamandan ve mekandan bağımsız olarak insanlığın en büyük hastalığı olan "ötekileştirme" ve "önyargı" sorununu cerrahi bir titizlikle inceler. Vicdan, ahlak, dürüstlük ve eşitlik gibi kavramları didaktik olmadan, kalbe işleyen bir kurguyla sunar.
Okuyan her bireyde derin bir iz bırakan, empati yeteneğini tazeleyen ve adalete olan inancı (tüm imkansızlıklara rağmen) diri tutmaya çalışan, her kütüphanede mutlaka bulunması gereken anıtsal bir yapıttır
Dünyadan Ay'a·512 syf.·
10/10
2026 9. kitabı
Okuyabilen için muhteşem benim içinse geç kalınmış bir kitap. Her zaman okumayı istemiştim ancak sıra geldi. Bu şey bir tek kitap olmanın ötesinde. İtalyan asıllı bir adamın astronot olma yolunda bireysel hikayesi. Ama öte yandan Amerika Birleşik devletlerinin Nasa , Gemini, Apollo kapsamında uzay ve ay programının detaylı bir incelemesi. Ve yine ama uzaya ve aya dair bilinmeyen, amca ve dedelerin " stüdyoda kameraya çektiler yiğenim" tezine karşı bir anti tez...
Benim içinse gerçek bir kahramanın hikayesi. Neil ve Buzz bu ikisini herkes bilir. Ama çok az kişi üçüncü bir adam daha olduğunu bilir. Aya yakın olup, o kadar uzakta ve karanlıkta tek başına durup ona dokunamamak! Dahası diğer ikisini ıskalarsa tarihe tarihin en büyük aptalı olarak geçecek olmak. Büyük bir sorumluluk için yıllarca emek verip belki de küçük bir ödülle yetinmek. Bu kişiyi gerçekten yakından tanımayı çok istiyordum. Onun hayatını öğrendiğim için mutluyum.
Benim için çok geç kalınmış bir okuma. 2012 yılında alıpta kütüphaneme eklemiş olsam da bir türlü okumaya cesaret edememiştim.
İsmini duydunuz. Kapağını gördünüz. Konusunu biliyorsunuz belki. Ama okumayı ertelediyseniz. Mutlaka okumanızı tavsiye ederim.
Kalbimi çok yerinden yaraladı bu kitap. Ama bazen hayat acıtarak öğretir.
Tüm bunlara ek olarak, diğer incelemeleri okuduğumda farketmekten utandım. Yazar Amerika kurtarıcıymış gibi gösteriyor bütün kitap boyunca. Duygusal yoğunluğu çok fazla olduğundan bu detayı görememişim. Benim ayıbım.
İnceleme yapıp farkettiren okur arkadaşlara teşekkürler.
Bu sebeple ilk etapta verdiğim 10 puanı kırmak durumunda kaldım.
Öznel bir inceleme
Amerika'da İncil'den sonra en çok okunan kitap olduğunu duyduktan sonra ilgimi çeken bir kitap serisiydi. Aşk romanı denemez, tarih romanı da denemez. Amerika'nın iç savaş yıllarında geçiyor. Kitabın başından sonuna kadar sanki içinde gibi yaşıyorsunuz en azından ben öyle yaşadım.
Scarlett O'Hara, sen bütün olumsuz özelliklerine rağmen okuduğum en güçlü kadın kahramanlardan birisin. Savaşın en zirvede yaşandığı dönemde bile bir şekilde ayakta kaldın, yaşadın, yaşattın. Kendi savaşını verdin ve kazandın, belki de kaybettin ama eminim ki sen bir yerlerde yine kazanmışsındır. Etrafındaki herkes için mutlaka bir iyiliğin oldu. Karakterin el vermediği için çok acı çekmemiş gibi dursanda çok büyük acılar çektin.Bütün suçlarının sebebi yine değmeyecek korkak beceriksiz bir adamı sevmekti... Okumanızı tavsiye ederim...