José Saramago'nun "Körlük" kitabı özellikle pandemi sonrası hem derin düşüncelere sürükleyen hem de acaba bunu da mı yaşarız dedirten bir kitap oldu ben de.
Kitap bir adamın trafik ışıklarında beklerken bir anda "kör oldum" diye bağırmasıyla başlıyor ve bilinen körlüğün aksine her şeyin siyah değil de bembeyaz görünmesi şeklinde tüm ülkeye bulaşıyor.
Yaşanan bu körlük salgını hayvansal bir yaşama dürtüsüyle tüm insani değerleri beraberinde yok ediyor. Tek bir görme duyularının kaybolması ile ölmekten beter hale gelen ama yaşamak için her şeylerini feda eden karakterler, aslında günümüzde gördüğü halde aynı yaşantıda olan birçok insanı da temsil ediyor.
Ne diyor José Saramago "Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük. Gören körler mi, gördüğü halde görmeyen körler."