Ama yazgısını yaldızlı çokomel kâğıtları gibi, tırnaklarıyla düzeltemiyor insan.
Reklam
“İnsanlar öldükleri yaşta kalırmış. Yani kaç yaşında ölürsen insanlar seni hep o yaşta hatırlarmış. Zannedersem, insan birinden ayrılınca da aynı yaşta kalıyormuş.”
Belki de bazı sözler söylenmediğinde anlam kazanırdı.
Şarkı söylemek başka bir nefestir.
Nedensiz bir nefes. Bir esinti Tanrıdan. Bir rüzgar.
Reklam