Uzun zamandır Japon edebiyatından bir eser okumamıştım. Bu kitapta benim için durağan ama bu durağının yanında merak uyandıran bir okuma deneyimi sundu.
Kitapta hareketli bir olay akışı yok. Durağanlık belki biraz da bundan kaynaklanıyor. Karakterin kendi iç dünyasındaki konuşmaları ve bir atmosfer paylaşımı şeklinde devam ediyor anlatımı
Boş dairelerin artması ve yerleşik nüfusun azalmasıyla yaşam hareketliliği azalan bir mahallede yaşayan Taro ve Nishi'yi okuyoruz kitapta. Her iki kiracı da yakındaki gökyüzü mavisi bir eve ilgi duyar ve 'Spring Garden' adlı bir fotoğraf kitabında resmedilenlerle karşılaştırıldığında; evin arkasındaki gizemleri merak ederler. Dışı gökyüzü mavisine boyanmış, içi zarif bir şekilde dekore edilmiş olan bu ev, eskiden evlerini her açıdan ve her mevsimde kapsamlı bir şekilde fotoğraflayan ünlü bir sanatçıya ve onun küçük rollerde oynayan oyuncu eşine aittir. Çift, kitap yayımlandıktan iki yıl sonra boşanmıştır. Zevkli çift tarafından uzun süre önce terk edilen evde şimdi, evlerinin Nishi'nin uzun süreli merak konusu olduğundan habersiz, genç ve zengin Morio ailesi yaşamaktadır. Nishi'nin evib görme arzusu, bir gün içeri davet edilme umuduyla Bayan Morio ile arkadaşlık kurmasına neden olur. Taro isteksizce ona katılır ama kısa süre sonra o da eve kapılır. Ancak, fotoğrafların yakından ve defalarca incelenmesi, her şeyin göründüğü kadar toz pembe olmadığını göstermektedir
Hikaye, yakında yeniden yapılandırılması planlanan bu bölgede gelip giden kiracılarla birlikte değişim temalarını işliyor. Taro'nun babasının kaybı ile boşanma süreciyle başa çıkmasını ele alsa da, aslında pek bir şey yaşanmaz. Bu kısımları daha çok anımsama ve iç konuşma şeklinde okuyoruz. Karakterlerin sürekli mahallelerini ve zaman içindeki farklılıkları gözlemleyip
BÜYÜK ÖDÜL MÜ, AMORTİ Mİ ?
Piyangodan çıkan bir kitaptı benim için "Gizli Tarih". Ben bu yazarın "Saka Kuşu" adlı kitabını okumaya niyetlenmistim çünkü favori yazarım "Stephen King : "Saka Kuşu bir zafer. Donna Tartt ortaya olağanüstü bir kurgu eser çıkarmış." diyordu kitabın arka kapağında. Fakat "Hayat; biz planlar kurarken başımıza gelenlerdi" kaderde ilk bu kitabını okumak varmış.
Piyangodan çıkan bir kitaptı benim için"Gizli Tarih ".
Büyük bir ikramiye kazanmış gibiydim ilk satırları okumaya başladığımda. Yeşilçam filmlerindeki gibi gözümü bir açtım kapadım 150. sayfalardaydım. Bingo! Büyük ikramiye.
Sonra büyü bozuluyormus gibi oldu gereksiz (aslında gerekli) uzatmalar. Olmasa da olur (mu) ayrıntılar. Tekrarlar. Amorti mi yoksa?
Derken o son bölüm.
İşte bunun adı: EDEBİYAT
İşte bunun için: KİTAPLAR OKUNUYOR,OKUNACAK
Kitabın konusu zaten arka kapakta yazıyor. Ben o yüzden o suya hiç girmeyeceğim.
Ama şunu da yazmazsam içimde kalır.
Bu kitabı kitapligimda tutar mıyım?
Kitapta o kadar çok olumsuz örnek var ki, kitap kahramanları tarafından gerçekleştirilen.
Eski kafalı biri olarak eğer evde yetişmekte olan bir çocuğum varsa bu kitabı mümkün olduğunca kitapligimin üst raflarına koyar ve mümkün olduğunca geç bir yaşta belki 21-25 yaşlarında okumasını isterdim. Bütün olumsuzlukları kitabın konusu ve büyüsünü bozmamak adına yazamasam da... Şu kadarını yazmaktan kendimi alamayacağım. Kitapta o kadar çok *igara ve *iski tüketildi ki abartısız söylüyorum benim karacigerlerim mahvoldu :/
Sözün özü; 25 yaşından büyükseniz, okuyunuz.
Son bölüm için bile olsa okumaya değer!
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Ünlü fizikçi Sir Claud Amory geliştirdiği formülün evdeki biri tarafından çalınacağından şüphelenir ve dedektif Hercules Poirot’tan formülü Londra’ya götürmesi için yardım ister. Ancak Hercules Poirot, Claud Amory’in evine gittiğinde formül çalınmış ve Claud Amory öldürülmüştür. Peki şüpheli 6 kişiden hangisi bu cinayeti işlemiştir? Kitabımız bu olay çerçevesinde ilerliyor.
Agatha’dan okuduğum 3. kitaptı ve bu da diğerleri gibi çok akıcıydı. Katil bence çok sürprizli değildi. Olabilir dediğim kişilerden biri çıktı. Orada bir şaşırtsaydı çok daha iyi olurdu. ‘On kişiydiler’ hala favorim 2. sıraya Acı Kahve’yi yazabilirim.
Puan vermedi
Buyurun hoş geldiniz.
Ağzımdan en çok çıkan cümle . Bir ömür bu cümle ile geçti desem yanlış olmaz. Her akşam saat 20'den sonra her gelene söylediğim mükemmel üçlü... Diye başlıyor kitabımız.
İsmini bilmediğimiz, Yalnız olarak tanıdığımız karakterimiz küçük bir kasabada anne babasının geç gelen amorti çocuğu... Evet Yalnız, geç çocuk sahibi olmus bir ebeveynin gelişine büyüttükkleri, hayattan istemeyi , kavga etmeyi çok erken yasta bırakmış, biraz da geçmişe takılıp kalmış özünde çok sağlam ,koca yürekli, okuma aşığı kendin adaletini kendi sağlamaya çalışan , yalnızlığı ile barışık, babasının izinde, kasabadan askerlik dışında hiç çıkmamış, sonrada kasabadaki öğretmenevinde çalışmaya başlamış. biridir
Oraya gelen kişileri, hayat hikayelerini Onunla beraber , temiz yüreğinden dökülen sözcüklerle okuyoruz .Zeytinci Dede aslinda kimdir? Neden boyle anılıyor? Komutan da sanki fazla mı herşeye dahil olmaya çalışıyor?Cerrahpaşalı'nın hep tebessüm eden yüzünün ardındaki sır perdesi nasil aralanacak ve altından ne çıkacak? öğretmenevinde gelen diğer herkesin hayatını,kimine daha sığ kimine de daha derin bir dalış yapiyoruz.
Her hoşgeldin dediğimiz, hoş gelmiş midir?
Sizce kaderden kaçılır mı?
Çok gezen mi , çok okuyan mı bilir?
Okumak gerçekten de bazıları için lüks müdür?
Hayat mı bize biçer rolumüzü, biz mi suçlarız saklandığımız yerden hayatı?
Ben cok beğendim kitabı sanki hissettiklerimi tam anlatamadım gibi hissediyorum kendimi, ne söylesem olmuyor.Kac kere yazip sildim bilmiyorum ama bence siz de Hoşgeldiniz kitabiyla ve Yanlizla tanışınca beni daha iyi anlayacaksınız. Mutlaka okuyun.
"Amerika listesinin çok satanları süper kitaplardı . Bu kitaplar kullan at mendiller ise klasikler sevgilinin koynundan çıkmış mis kokulu İpek mendillerdi."
Puan vermedi
Selam dostlar
Bugün sizlere Şule Tabak kaleminden sırlarla dolu Beni Bul romanıyla geldim.
#benibul Tutkulu bir aşk gibi görünen ama aynı zamanda bizlere fantastik bir dünyanın kapısını açan sıradışı bir roman.
Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk bölümde Şebnem ve Ural'ın tutkulu aşkına tanık olurken ikinci bölümde ise tam anlamıyla heyecan yaşıyoruz.
..
Eğlenmek için yapılan nohut büyüsünün soluksuz bir aşk doğuracağını maalesef Şebnem de bilmiyordu.
Bir akşam Şebnem,Melis ve arkadaşları eğlenmek için dışarı çıkarlar. Ural ' la o gece tanışır Şebnem. Daha önce tanıyordur Ural'ı ama nerden?
Bunu öğrendiğinde artık her şey için çok geçtir. Çünkü Ural , kuzeni Meltem 'in saplantılı aşkıdır. Şebnem tüm çocukluğu boyunca,Ural'a olan aşkını dinler Meltem'den. O yüzden Ural 'ı çok iyi tanıyordur ama olmaması gereken bir şey olur . Şebnem ve Ural birbirlerine aşık olurlar.
Kavuştular mı kavuşacaklar mı derken, yaşanılan olumlu ve olumsuz şeylerden sonra kitabımız ikinci bölüme geçiyor. Bu bölümde Şebnem ve ablası Nil ile birlikte kendimizi Mardin'de buluyoruz.Bu bölümde Burçak,Narmer,Nemro, Amorsin isminde yeni karakterler de dahil oluyor kitaba.
Büyük bir portalın içinden geçen Şebnem'e açılan bambaşka bir dünya...
...ve sonrasında sırlar, aksiyon ve heyacan...
Maceraysa burdan sonra başlıyor.
Mardin' de gittikleri o köyde neler oldu?
Şebnem aradığını bulabildi mi?
Tabiki cevaplar kitapta..
Severek okuduğum bir kitap oldu. Okuyacak olanlara keyifli okumalar dilerim.
Gli amori difficiliEdebiyat
Italo Calvino'nun tamamını okuduğum ilk kitabı oldu. Bu kitapla başlamak doğru karar mıydı bilmiyorum ama bana çok iyi hissettiren bir kitaptı. Bir kış gecesi eğer bir yolcu kitabını yarım bırakmıştım ve onu da baştan okumam gerektiğini anladım. Gli amori difficili günlük hayatta geçen kısa hikayelerden oluşuyor. İsminin aksine derin aşk bağlarını anlatan bir kitap değil, basit günlük ve sade. Anlaması kolay, kesinlikle Rekin Teksoy çevirisini okumanızı öneririm. Durağan ve günlük hikayeleri seviyorsanız bence kitabı beğenebilirsiniz. Italo Calvino'nun tarzı gereği kitaplarında hissettirdikleri bana hep çok garip geliyor. Sanki içimizde, her an yanımızda dolaşan bir yazar gibi. Hikayeler çok net ve gerçekliği yansıtan cinstendi. Benim en sevdiklerim sona doğru olan hikayelerdi. Italo Calvino ve italyan edebiyatı okumak isteyenler için önerebileceğim bir kitap oldu