Hoyrat bir güneş yanığı soluk tenimde,
Hürriyet için çarpan kalbim,
Portakal ağaçları ile bezeli bir çıkmaz sokak,
Ve avuçlarımda tonlarca hüsran.
Vefasız bir sevgili gibi,
Rüzgarlar da küsmüş bu antik kente,
Gölgesi bile insan yakıyor.
Şehrin göbeği, bir yabancılar senfonisi,
Lisanı başka, çehresi başka insanlar seyrediyor mehtabı,
Şelalesi gibi coşkun akan yüreklerde var elbet,
Sanırsın deli bir fişek,
Adını bile bilmedikleri bir kıyıda söndürürler feneri,
Yosunla karışık anason kokar elleri,
Güneş doğduğunda tütün kokmaya başlar.
Kuşlar ötüşür, günaydınlar yankılanır gündoğarken,
Yeni bir hayat başlar gibi görünür fakat,
Hep yarım kalmış hikayelerle ünlüdür bu şehir,
Kimi vicdanında noksan kalır,
Kimi sevdasında ,
Mevsimsel bir durummuş gibi görenlerde var elbet.
Yok efendim yaz aşkı, kış aşkı falan filan.
Karadeniz'in Çetin yaşam şartlarına ayak uyduranlar gibi,
Alışanlar da var bu güneşli kentin havasına suyuna.
Sanki bir ben kalmışım garip,
Sanki bir ben yabancı.
Bilirim , ruhu Şen şakrak şehirler vardır,
Mesela İzmir gibi yahut İstanbul,
Gökkuşağı gibi renkli ve hareketli,
Sevinçleri kursağında kalmış gülmeyen yüzler,
Ve hep dünyevi telaşlar karmaşası,
Geceye bir şarkı sözü bırak...Müzik
Anason kokarken sofralar
Yaşlandırıyor seni aynalar
Her geçen yıl birer birer
Masadan eksiliyor dostlar...
Biz güne kahve içerek başlayan kızlardık ☕🙃
Sonra Anne olduk güne rezene-anason içerek başlar olduk 🍼 🤱 👼
Haliç’in sularında iki yaka birbirine nazırdır
bir yanda surların içine çekilmiş yorgun gölge
öte yanda Ceneviz taşlarında uyuyan tuzlu hatıra
aralarında köprü
ne tam geçiştir ne tam ayrılık
balıkçıların sabrı kadar uzun
martıların ezelî çığlığı kadar eski
ve zamanın unuttuğunu hatırlatan mısradır
derler ki değişmiştir şehir
oysa değişen insanın içidir
rüzgâr yine eski yerinden eser
su yine ezelden beri aynı duayı taşır dalgaya
İstanbul
tek yüzlü olmayan bir nûr şehir
her sokağı başka vakit
her taşı başka bir sır saklar
teninde açan erguvanlar
damarlarından sızan hatıradır
üzümün en mayhoş mevsiminde
insan meyhane arar
bir kemerin gölgesinde bulur kendini
anason buğusunda silinmiş masalarda
yarım kalmış aşklar
yarım söylenmiş türküler
eski bir gazeldir gece
BENİ ÖPTÜĞÜN YERLERDEŞiir
Bu kocaman yatak nasıl da boğazıma sarılır,
Beyaz çarşaflar karartır geceleri
Az önce bana emanet ettiğin nefeslere gözünü dikmiş gibi,
Can suyumu yaradandan önce bana sen vermişsin sanki
Yaşım yirmilerde, bir ömür beklemişim sesini
Bir fincan türk kahvesi yaptım, kırk yıllık misafirimsin belli ki…
Yokluğunla kavga eden ben,
Senin olmadığın bu evlerde
Sana küsüp habersiz, telaşla barışan seninle
Adem ve Havvadan sonra, adına yapılan tüm yeminlerle
Semaya dua için şükür ile açılan bütün o ellerle
Rab üzerine, üzerinden bütün peygamberlerle
Bütün kutsalların üzerine çok şükür bin şükürlerle
Varlığına sığınırım olup olmadığın her yerlerde
Ama yoksun diye mey de ağırlaşır, anason kokarım
Bir aşık olursam, elime bir saz alırım
Gözlerim bulanıklaşır, adını fısıldarım
Senin kalbin sıkışsa asıl ki ben kanarım
Aşkıma sahip çıkarım, yanarım kurşunlanırım.
Canın sağ olsun,
Beni öptüğün yerlerde yaşar, yaşlanırım.
-EynaDila