"Çünkü unutan insan kurtulur, hatırlayan insan yanar; ben yanmayı seçtim."
"Arın"... Temizlen, saflaş, bembeyaz ol. Arınmak; hayallerinden, umutlarından, korkularından, yalanlarından, düşlerinden, geçmişten, gelecekten... Arınmak; bir kitap yaprağından, kurumuş bir çiçekten, bir gülüşten, üzerine üç beden büyük gelen bir gömlekten, kelebek uçlu kolyelerinden... Arınmalı mıyız?
"Bu yolculuk senin" demiş sevgili yazar kitabımı imzalarken; yolculuk benim, yolculuğumu tamamladım. Çok tarifi imkansız ve tuhaf duygular bıraktı bende bu kitap. Dünyanın sonu gelmiş... Ne bir zombi saldırısı ne bir uzaylı istilası; dünyanın sonu sevdiğin kadının ellerinden gelmiş.
Çok nadirdir benim bir kitabın içine girip olayları bizzat yaşıyormuş gibi olmam fakat bu kitap bana an be an yaşattı kendini. Yok olmak ve yeniden doğmak... Vicdan, bütün makinalardan daha kuvvetli bir silah oluyor bazen; merhamet, şefkat binbir çeşit android sistemden daha etkili...
Sevgili Oğuz Yılmaz; evet, şuna kanaat getirdim ki senin kıymetini yaşarken bilmek zorundayız. Uluslararası tanınmış bir yazar olmanın önünde tek bir engel yok. Kalemine sağlık, ruhuna sağlık. Keyifli okumalar..