Toprak "ANA"
Yazar, kitaba bu ismi verirken çok iyi bir ad aktarması yapmış bence. İnsanı "ana" insan eder, aileyi "ana" aile eder, toprağı "ana" toprak eder. "Ana"larınımızın fedakarlığını, merhametini, sevgisini her sayfada hissettim.
Allah rahmet eylesin annecim seni çok özledim...
Pek çok psikolojik kitap okumuşumdur ancak hiçbiri yaşlıların dünyasından bu kadar gerçekçi, çarpıcı gerçekler öğretmemiştir bana. Kitapta okuduğum her bir karakter; hikayesini bilmediğimiz, acılarını paylaşmadığımız insanları anlatıyordu. Herkesin bir derdi var, ama biz hep derdin büyüğünün bizde olduğunu sanıyoruz.
İnsanlar yaşlanınca onları hayatlarımızdan dışlıyoruz, dışlamasak da hayatımıza dahil etmiyoruz onları. Üstelik onların tek istedikleri unutulmamak. Selime Teyze'nin de isteği buydu. Çocuklarının hayatında bir yeri olsun istiyordu, hiç olmazsa bayramlarda özel günlerde onun yanına gelsinler istiyordu.
"Seher'in salaklığını, Erkan'ın pısırıklığını, Meral'in nemrutluğunu, Yıldız'ın bizden kopukluğunu gördükçe kahrımdan ölüyorum."
"Ben, hastayken gelmelerini istiyorum. Hatta hastalanmadan gelmelerini istiyorum. Gelseler zaten hasta olmam. Geçmiş olsuna gitmek adetini kim çıkardıysa... Geçtikten sonra gitmişsin be kıymeti var?"
"Düşünün be annecim, biraz da beni düşünün. Ne olacak sanki. Madem bu kadar çok şey düşünüyorsunuz, onlardan birini eksiltin de annenizi koyun yerine."
Kaçtı, ancak çocuklarını "terketmiş" olma düşüncesine dayanamadı nihayetinde, çocuklarına döndü.
Meltem, anne-baba görmeden büyümüş bir kız çocuğu olarak sahiplenilmek istiyordu. Kadersiz diyordu kendine. Ne babası, ne kocası sahiplendi onu.
"Dünyadaki tek kimsesiz kimse olmayı, dünyadaki pek çok kimsesizden sadece biri olmaya tercih ederdim. Kimsesizlik öyle bir duygu ki, kimsenin tatmasını istemem."
__"Doğruyu söylemek gerekirse Mehmet, beni hep uzak bir tanıdığın hikâyesini dinliyormuş gibi dinledi. Ona üniversite sınavına yalnız girdiğimi, herkesin bir bekleyeni varken beni kimsenin beklemediğini anlatırken bir gün, 'Sen kaç net yapmıştın peki?' diye
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Herkese selammm
Aklı Bir Karış Havada Olanlar Burada mı?
Bugün size, okurken hem kendimi hem de bazen "Annecim beni duymuyor musun?" dediğim o anlardaki kızımı bulduğum şahane bir kitaptan bahsedeceğim: Uçup Giden Aklım.
Biliyorsunuz, bazen çocuklarımıza bir şey anlatırken gözleri dalar gider...
O an akıllarında uçuşan filler, dondurmalar, deniz kızları vardır da bir tek bizim "Hadi ayakkabılarını giy" sesimiz yoktur.
İşte bu kitap, tam da o "uçup giden" akılların dünyasına ayna tutuyor.
Kitabın kahramanı Seda üzerinden, dikkat dağınıklığının bir "yaramazlık" değil, aslında zengin bir hayal dünyasının yan etkisi olduğunu o kadar zarif anlatmışlar ki bayıldım.
Kitap sadece çocuklara değil, biz ebeveynlere de sabırlı olmayı ve o hayal dünyasına nasıl eşlik edebileceğimizi fısıldıyor.
Çizimler o kadar soft ve huzurlu ki, sayfaları çevirirken insanın içi açılıyor.
(Kaydırmalı postta detayları görebilirsiniz! )
Sabri Ülker Vakfı Yayınları’ndan çıkan bu eser, özellikle odaklanma güçlüğü çeken veya ADHD (DEHB) tanısı almış/şüphelenilen çocuklar için çok kıymetli bir kaynak. Amerikan Psikoloji Derneği (APA) onaylı olması da biz anneler için kocaman bir güven noktası!
Eğer sizin de evde sürekli "Aklın nerede senin?" dediğiniz bir hayalperest varsa, bu kitabı listenize mutlaka ekleyin derim.
#çocukkitapları #uçupgidenaklım #anneçocuk #dikkatdağınıklığı
The Kitap Yayınları
The Kitap Yayınları
Gerçek bir salsaya hazır olun
Kütüphaneden aldığım kitapların bu kadar iyi olması sorunsalı... Merakla başladığım kitapların beni sarmasına , teknik ve yöntemleri önüme sunmasına alışkın olmayınca şaşırıyorum açıkçası. 'Öfkeli oldugumda haklı mıyım haksız mıyım?' sorusunun anlamsızlığını bu kitapla öğrendim ve çok hafifledim. Bu bile başlı başına kitabı yücelten bir gelişme. Kitaptaki emsaller de oldukça iyi kompozisyonlanmıs. İhtimaller üzerinden bile teknikler verilmiş. Her bölümün okunması gerekiyor. Yazarın tavsiyesi de bu ve ancak bu şekilde bütüne ulaşmış oluyorsunuz. Çok tavsiye annecim
Çiçek gibi kitap..
Süs diye yakaya takmalık,taç yapıp başa kondurmalık miss gibi çiçek gibi kitap..Tadı damağımda kaldı dediklerimden...Gülüm Ceren'im kalemin daim olsun..
Bu kitabı okurken kendinizi gülerken bulabilirsiniz,ağlarken bulabilirsiniz,boş duvarı izlerken bulabilirsiniz yani kendinizi bulabilirsiniz..Ya hayallerinin peşinden koşarken ya da arkasından el sallarken ya da ebeveynliğini sorgularken her türlü bulursun yani..
Zamanı geri alma şansım olsaydı..Neyi değiştirirdim?Gece yarısından sonra balkonda sigara yaktırıp kalp kanırtan soru bence..Hepimizin yolu bu soruya mutlaka düşmüştür,kimimizin sık sık kimimizin seyrek ama inkar etmeyin düşmüştür..Bunun bi üstü "ben yaşadım be!" demektir,dilerim kimse o soruya gelmesin..
Gülüm yazarım "tercih" lerimizi konu ediyor.Hani hep deniliyor ya insan tercihlerinin sonucudur diye,gerçekten öyle miyiz?Tercih mi ediyoruz,olana razı mı oluyoruz?Razı olmamız mutlu olduğumuz anlamına geliyor mu gerçekten?
Bizim yerimize düşünenler,bizim yerimize üzülenler,kahretsin ki hep "iyiliğin için söyluyorum annecim" ler yüzünden tercih mi yapıyoruz,can havliyle ateşe mi atlıyoruz bilmiyorum.Peki ya siz!
Hayatın hangi tarafındasınız?Giden mi,kalan mı?
Ceren Ceran 
Tercih
Ceren Ceran Tercih“Plot Hole” İfadesinin Türkçesi Olabilecek Bir Roman
Dikkat! Bu inceleme spoiler içermektedir.
Ben kaşındım. Murat Soner demişti "Gelmiş Geçmiş En Saçma Yerli Dizi" diye. Ben de konusu da ilgimi çektiğimden -kızıyla birlikte kaçan bir katil- "Herhalde kitapta dizisindeki saçmalık ve boşluklar yoktur, açıklanmıştır," diyerek diziyi izlemeden kitabı okumaya başladım. Fena halde yanılmışım.
Maalesef, Murat Soner'in eleştirdiği tüm noktalar kitapta yer aldığı gibi dizi (izlemedim ama videoda gördüğüm kadarıyla) karakterlerin geçmişini açıklama ve bir kurgu oluşturma konusunda kitaptan daha bile iyi.
Roman, bir kız çocuğunun annesinin kendisine sürekli Bambi kitabını okuduğunu anlatmasıyla başlıyor. Anne-kız otellerde yaşıyorlar. Sürekli şehir, ülke ve otel değiştiriyorlar.
Anne, kızını bir fanusun içinde yaşatıyor. Dışarıdaki insanlarla konuşmasını istemiyor. Her fırsatta "Onlar kötü, biz iyiyiz, bizim birbirimizden başka kimseye ihtiyacımız yok," fikrini empoze ediyor. Kimseye, hatta eşyalara bile bağlanmasını istemiyor. Otelden otele geçerken aldıkları her şeyi geride bırakıp yeni otelde yeniden eşya alıyorlar.
Narsist kişilik bozukluğu belirtileri taşıyan anne, kızını bir oyuncak bebek gibi dizayn ediyor. Dış görünüşünden iç dünyasına kadar annesinin arzularına uyan biri oluyor kız. Nadiren itaatsizlik gösterdiğinde ise annesinin şiddetli tepkisiyle ve kendisine zarar verme tehdidiyle karşılaşıyor.
Anne, onlara sorun çıkaran herkesi öldürüyor. Bunu kitabın ilerleyen bölümlerinde anlıyoruz. Hatta sonlara doğru banka müdürünü öldürürken kız da annesine yardım ediyor. Anne aranan bir katil. Gazetelere bile çıkıyor. Hamileyken kendi annesini öldürmüş.
Fakat buna rağmen, son sayfalara kadar, kimliklerini gizleme gereği duymuyorlar. Rahatlıkla otellerde kalıp havaalanında durabiliyorlar. Polis, İnterpol falan AFK*. Bu