Momo’nun en büyük özelliği iyi bir dinleyici olması. Sahi kaçımız karşımızdakinin anlattıklarını gerçekten dinliyoruz. Dinleyici olmak öyle kolay bir iş değil aslında.
Zaman herkes için kıymetlidir ya da öyle olması gerekir. Peki zamanımızı kıymetli olan işlere ayırabiliyor muyuz? Eşimize, dostumuza, annemize, babamıza, evlatlarımıza ayırdığımız vakti gerçekten değerlendirebiliyor muyuz veya kendimize vakit ayırabiliyor muyuz? Bu kitap zamanın ne kadar önemli olduğunu gösteriyor. Görünür de bir çocuk kitabı olarak görülse de aslında büyükler için dersler var. Kitapta duman(gri) adamlar var insanların zamanını sömüren fakat bunu öyle bir sinsilikle ince bir şekilde işliyorlar ki kimse tehlikenin farkında değil. Ta ki Momo’ya rastlayana kadar her şey yolunda gider…
Bizlerin hayatında zamanımızı çalan gri adamlar kimler? Ve bizlerin de uyanması için Momo’ya mı ihtiyaç var?
O kadar gzüel anlatmış ki Nurdan Damla okurken kendinizi ordaymış gibi hissediyorsunuz. Hz. Fatıma’yı görüyorsunuz sanki … Okuyun okutun kanaatimce sadece kadınlar okuyacak diye bir şey yok çünkü kitapta Peygamberimizin (s.a.v)ve Hz. Ali’nin Fatıma annemize nasıl davrandıklarını da konu aldığı için erkeler de çok faydalanır diye düşünüyorum. Keyifli okumalar
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
aynı noktaya geri geldik sancılı sarsıcı etkileyici...1000Kitap
"Kocalarımızı ilk gördüğümüzde onları kesinlikle tanıyamayacağımızı bilmiyorduk. Bize gönderilen fotoğrafların yirmi yıl önce çekildiğini bilmiyorduk. Bize yazılan mektupların kocalarımız değil, mesleği yalan söyleyip gönülleri fethetmek olan, güzel el yazılı kişiler tarafından yazıldığını bilmiyorduk. Suyun ötesinden isimlerimizle bize seslenildiğini ilk duyduğumuzda birimizin eliyle gözlerini kapatıp arkasını döneceğini ama diğerlerimizin başlarımızı öne eğip kimonolarımızın eteğini düzelterek sakin ve ılık güne adım atacağını bilmiyorduk. Burası Amerika, diyecektik kendimize, endişelenmeye gerek yok. Ve yanılmış olacaktık."
EVİ NASIL TANIMLARIZ? HERKESİN EV TANIMI AYNI MIDIR ?
"Geceleri kapı eşiğinde durup batıya doğru baktığımızda uzaklarda soluk, titrek bir ışık görürdük. Orası, demişti kocamız, insanların yaşadığı yer. Artık biliyorduk ki evimizden hiç ayrılmamalıydık. Ne var ki annemize ne kadar seslensek de sesimizi duyuramayacağımızın farkındaydık; bu yüzden elimizdekiyle yetinmeye çalıştık."
Kimine göre büyüleyici kimine göre baş yapıt kimine göre kitabın elmas hali
Ödüllere de doymayan bir eser.
2011 National Book Award Finalisti
2012 Pen/Faulkner Roman Ödülü
Yılın en iyi kitabı BOSTON GLOBE, VOGUE
1900'lerin başında "Amerikan Rüyası" vaadiyle ABD'ye göç eden yüzlerce Japon gelininin trajik ve sarsıcı hikayesini anlatır. Eser, bireysel bir karakter yerine tüm göçmen kadınların ortak sesi olan "biz" diliyle yazılmış tarihi ve edebi bir romandır.
Julie Otsuka tarafından kaleme alınan 
Tavan Arasındaki Buda DUYGU AKIN'a ait ceviri ile domingo yayınlarından 168 sayfalık sarsıcı roman.
Farklı şehirlerden genç Japon kadınları, ellerinde sadece yakışıklı erkek fotoğraflarıyla San Francisco'ya doğru okyanus aşırı bir gemi yolculuğuna çıkarlar. Ancak limana indiklerinde
Julie Otsuka tarafından kaleme alınan Tavan Arasındaki Buda DUYGU AKIN'a ait ceviri ile domingo yayınlarından 168 sayfalık sarsıcı roman.
Farklı şehirlerden genç Japon kadınları, ellerinde sadece yakışıklı erkek fotoğraflarıyla San Francisco'ya doğru okyanus aşırı bir gemi yolculuğuna çıkarlar. Ancak limana indiklerinde
Puan vermedi
Buralarda yeniyim ve bu benim ilk yazım olacak. Hatalar ve yanlışlıklar varsa görmezden gelin.
İncelemem spoiler içeriyor bunu bilerek okuyun lütfen.
Yaşar Kemal bu romanda klasik tragedyayı roman haline getiriyor. Bunu yaparken iki temel tragedya olan Oresteia ve Kral Oidipus ’u birleştirip günümüze taşıyor. Romandaki Hasan karakteri Oidipus ile Orestes arasında gidip geliyor: İçi Oidipus ama dışsal olarak toplum ve gelenek tarafından Orestes olmaya zorlanıyor. Yaşar Kemal böylelikle tek bir göğüste iki karşıt duyguya sebep oluyor.
Romanda modernizme dair hiçbir şey geçmese de, hikâye arkaik bir metin gibi görünse de son derece modern bir romandır. Çünkü Yaşar Kemal Yunan tragedyadan farklı bir ahlaki çıkarımda bulunuyor. Oresteia ’da ana katili Orestes mahkeme tarafından aklanır. Ama bu romanda son öyle bitmiyor.
Romanın başında annesine düşkün, iyi bir çocuk olan Hasan; sonra hayvanları öldürmeye, kuş yuvalarını bozmaya başlar. Yani doğayı (anne motifini) karşısına alır, maddeye indirger. Hikâyenin sonunda bütün zenginliğini, statüsünü borçlu olduğu bir araç haline getirir (kapitalizm eleştirisi). Hasan toprak ağası olur ama bazen portakal çiçeklerinin kokusu burnuna geldiğinde yüreği sızlar ve yitirdiklerini hatırlar.
Yaşar Kemal, klasik tragedyaların en temel motifleri olan ve modernizmin de bilinçaltı olan baba katli, anne katli ve anneye düşkünlük üçgenini ataerkil düzeni eleştirmek için kullanır.
Romanın modernliği, modernizmin ikiliğinde saklıdır.
İkilik şudur: Hasan’ın annesini öldürmesi gerekir. Çünkü o, babasının oğlu olarak son derece aydınlanmacı ve Platonik bir geleneğin taşıyıcısıdır. Bu gelenekte kadının adı yoktur. Kadın birey değildir, sadece kuluçka makinası olarak görülür. Aynı zamanda Hasan bir gelişim romanı kahramanı olarak annesini
Okuduğum En İyi SiyerAlıntı
Yazarının tek bir kelimesini, tek bir satırını bile abdestsiz yazmadığı o mükemmel siyer. Okuduğum 4. Siyer kitabı. Ama en hızlı okuduğum ve en sevdiğim siyer oldu. Yazarın anlatım dili süper. Hayran kaldım gerçekten.
Beni en çok etkileyen iki sahne vardı. 1. Hz. Aişe annemize iftiara atılması ve o iftaradan kurtulma anı. 2. Peygamberim efendimiz s.a.v nin vefatı. Gerçekten çok efsane bir anlatım tarzı vardı. Okurken çok etkilendim.
Tüm kardeşlerime bu kitabı okumalarını tavsiye ediyorum. Çünkü gönüllü olarak ders vesaire gibi sıkıcı olmadan Efendimizin hayatını okuyacağınız keyif verici bir okuma olacak. Keyifli okumalar :-)
Uzun zamandır beni bu kadar derinden sarsan, elimden bırakamadığım ve okurken birçok satırın altını çizdiğim bir kitap olmamıştı..
Kitap,hayatı tepetaklak olmuş, pişmanlıklar ve kayıplar içinde boğulan eski bir beyzbol oyuncusu olan Chick’in (Charley) intiharın eşiğine gelmesiyle başlıyor..Hayatı boyunca yapmış olduğu hatalar,pişmanlıklar,keşkeler ve annesiyle yarım kalan o bağ..
Ama sonra bir şeyler oluyor ve ölen annesi ile bir gün geçirme şansına sahip oluyor..
Kitabın en vurucu damarı kesinlikle anne-oğul ilişkisi bence..Chick'in annesi Posey ile geçirdiği o hayali 'bir tek gün',aslında hepimizin kaçmaya çalıştığı o en büyük yüzleşmeyi getiriyor:"keşkeler ve geç kalmış pişmanlıklar...
Hayatın koşturmacasında sevdiklerimize,annemize,çocuklarımıza zaman ayırmanın ne kadar büyük bir lütuf olduğunu hatırlattı bu kitap bana..Yani çok çok etkilendim okurken ve sonunda biraz da hüzünlenmiş olabilirim..
Eğer ruhunuza dokunacak,sizi hem ağlatacak hem de içinizi şifalandıracak sürükleyici bir hikaye arıyorsanız,bu kitaba mutlaka bir şans verin..
Herkese keyifli okumalar,iktapla kalın..
