Passenger

- En kuv­vet­li ya­şa­mak bu de­ğil mi? - Ha­yır! Bir ka­dın için bu akim ya­şa­mak­tır. Do­ğur­ma san­cı­sı çekmeyen ka­dın ha­yat şid­de­ti­nin ev­ci­ne var­mış de­ğil­dir. - Ya er­kek?
Hayata Dair
Reklam
- Şim­di ca­nın ne is­ti­yor se­nin? - Ye­ni Dün­ya! Ye­ni Dün­ya onun na­za­rın­da kavuşulamayan bü­tün ar­zu­la­rın sem­bo­lü ol­muş­tu.
Hayata Dair
- Hay­di al ka­de­hi­ni. Bak bu ge­ce ne­ler ola­ca­ğı­nı gö­re­cek­sin.
Öteki anlar
Di­va­na uzan­dım. - Bra­vo! de­di Vil­dan. Ba­na bir ka­deh da­ha içir­dik­ten ve ken­di de iç­tik­ten son­ra ya­nı­ma otur­du: - Ne dü­şü­nü­yor­sun? de­di. - Bir an için ken­di­mi se­nin ko­can farz ettim. - Evet? - Bir an için fe­na de­ğil bu. Öte­ki an­la­rı bil­mi­yo­rum.
İnsana Dair
Dear Passengers...
Ortak hikayelerimiz olsa da, her insanın yolculuğu ve hikayesi parmak izi kadar kendine özgüdür. Başka insanların hikayeleriyle kendininkini kıyaslayıp kötü hissetme. Acı da iyileşme de hikayeye özgüdür. Kimseye anlatmaya çalışma. Yürümeye devam et sadece. Tunç Tataker
Reklam