Şimdi anlıyorum ki, üniversiteye gitmenin ve bir eğitim almanın en önemli nedenlerinden biri, tüm hayatınız boyunca doğru olduğuna inandığınız şeylerin doğru olmadığını ve hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını öğrenmekmiş.
Həyatda bəzi şeylər səndən asılı deyil. Heç məndən də asılı deyil. Nə öncəgörmə ilə, nə də ki lənətlənməklə. Nə DNT ilə, nə də ki xaosla. Strukturçuların günahı olmadığı kimi, üçüncü sənaye dövrünün də günahı deyil.
Hamımızın beləcə tədricən heçlikdə əriyib getməyimiz dünyanın yaranışının yox olma və heçə çevrilmə üzərində qurulmasının nəticəsidir. Bizim mövcudluğumuz o qaydanın kiçik zərrəsindən başqa bir şey deyil. Küləklər əsir. Sərt, amansız, fırtınalı küləklər də var, insanın ruhuna sığal çəkən mehlər də. Ancaq bütün küləklər bir gün yox olub gedir. Külək maddi deyil- havanın dəyişməsinə verilən bəsit bir addır. Dinlə, metaforanı başa düşməyə çalış.
Həyatda hər şey metaforalardan ibarətdir.
Bəlkə də dünyada heç kim azadlıq arzulamır. Sadəcə olaraq, elə hesab edirlər ki, azadlıq istəyirlər. Hər şey bir utopyadır. Əgər həqiqətən əllərinə azadlıq keçsə, nə edəcəklərini bilməzlər. İnsanlar əslində azadlıqlarının müəyyən mənada əllərindən alınmasından xoşları gəlir.
Jan Jak Russo deyir ki, insanlar mədəniyyəti çəpər düzəltməyə başlayandan sonra mənimsəməyə başladılar.
Existential crisis, on the other hand, is typical of modern societies in which people do what they are told to do, or what others do, rather than what they want to do. They often try to fill the gap between what is expected of them and what they want for themselves with economic power or physical pleasure, or by numbing their senses. It can even lead to suicide.