Ama sağlam insan, nasıl cenneti de verseler
Dinlemezse aşağılık cümbüşlerin çağrısını,
Çürük insan, meleklerle sarmaş dolaş da olsa
Bıkar göklerdeki yatağından,
Can atar iğrenç pisliklere ...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın kendisi için de böyledir bu;
Çok kez bir kusur olur yaradılışında,
Suçu da yoktur bunda,
Kendi seçmemiştir çünkü doğuşunu.
Olur a, pek aşırı bir öfkeye kapılıp
Aklı duvarlarını yıkar geçirir,
Ya da ciğerlerine işlemiş bir alışkanlIk Gelir berbat eder en güzel davranışlarını.
Evet, tabiatından ya da bahtından gelen Bir tek kusurla damgalandı mı insan
Başka değerleriyle bir melek olsa,
Bir insanın olabileceği kadar büyük olsa,
Yalnız o kusurundan ötürü
Düşer insanların gözünden.
Bir damla kötülük en soylu varlığı
Lekeler ve yıkar bile bazen.
Ama kardeşim, sen de pek benzeme sakın Şu iki yüzlü papazlara
Bizi dikenli, sarp cennet yollarında sürerler
Kendileriyse, aldırmayıp verdikleri talkına Göbekli, gamsız, kaygısız çapkınlar gibi
Zevkin gül bahçelerinde gezerler.
Orada olduğunu görmelerini ister gibi, üçünün arasındaki havayı hissetmeye çalışır, oyuncularla seyirci arasındaki, gerçek hayatla oyun arasındaki sınırı delmeyi ister gibi elini uzatıyor Agnes.
Sahneden çıkmaya hazırlanan hayalet başını ona çeviriyor. Son sözlerini söylerken dosdoğru Agnes'a, Agnes'ın gözlerine bakıyor:
"Sakın beni unutma."