Bir iz incelemesi olduğu için spoiler içerir.
Puan vermedi·176 syf.·
2026 17. kitabı
Meleklerin İsyanı metaforik anlamda çok güçlü ve zamansız bir kitap çünkü insanın kalıplaşmış, hiçbir zaman değişmeyen o düşünce yapısını çok iyi yakalıyor. Kitabın zengin bir kütüphanede başlıyor olması bu yüzden en önemli detaylardan biri. İnsan, bilimin ve ilmin efendisi olduğunu, her şeyi çözdüğünü sandığı an zihninde kendini tanrılaştırmaya başlıyor. Kitapta Hristiyanlıktan, Yahudilikten, yani Tevrat (Talmud) ve İncil'den söz edilmesi de tam olarak bu düşüncenin köklerine inmek için. Bütün dinler birbirinin devamı olduğu için birbirine benziyor ve kitap bize aslında tüm bu yaratılışın tiyatrosunu yaşatıyor.
Anatole France bu bütünlüğü kurarken sadece kutsal kitaplardan değil, Tevrat'ın dışlanan parçası olan kadim Hanok’un Kitabı’ndan ve antik Gnostik metinlerden de derinlemesine besleniyor.
Zaten kitapta Tanrı’dan bahsedilirken geleneksel dini figürler yerine ısrarla Gnostisizmdeki "Ialdabaoth" isminin kullanılması bu yüzdendir. Melekler kütüphanede okudukça, karşılarındaki gücün evrenin gerçek, sevgi dolu yaratıcısı değil; her şeyi bildiğini sanan, kibirli ve insanları cehalette bırakmak isteyen kör bir gök tiranı (Demirurgos) olduğunu keşfederler. Kitaptaki meleklerin o tozlu raflar arasında bulduğu büyük sır tam olarak budur. Onlarınki sadece alelade bir başkaldırı değil, bilginin önünü tıkayan ve cehaleti kutsayan bu yalancı tiranlığa karşı bir aydınlanma savaşıdır.
Burada kitapla ilgili çok can alıcı bir detayı ve insanın büyük bir yanılgısını netleştirmek gerekir: Koruyucu melek Arcade yeryüzünde ilk somutlaştığında, aslında insanların kafasındaki o klasik, kanatlı ve görkemli melek tasvirlerine hiç benzemez, tamamen cinsiyetsizdir. Onu gören kadın ve erkek bunun nasıl mümkün olduğunu şaşkınlıkla sorduğunda, melek onlara adeta bir tokat gibi şu cevabı
9/10
Beğendi
·2026 2. kitabı
Kitap, üniversite için bir aristokrat olan ailesinin yanından ayrılan Arcade adında bir gencin ve üniversite için gittiği yerde tanıdığı nihilist bir genç olan Bazarov'un diğerleri ile olan kuşak çatışmasını konu alıyor. Arcade ve Bazarov, üniversiteden döndüklerinde Arcade'in ailesinin yanına, köşke giderler ve orada kaldıkları süre boyunca Arcade'in amcası ile aralarında yaşanan kuşak çatışmasını ve ikilinin iddialı nihilist düşüncelerine daha detaylı hakim oluyoruz. Kitap ilerledikçe başlarda birbirleriyle iyi anlaşan ikilinin araları, Anna Sergeyevna'ya duydukları aşk yüzünden gitgide açılmakta. Anna ise Bazarov'un cesur ve nihilist kişiliğinden etkilense de onu tartışmayı sevdiği bir arkadaştan öte görememekte, Arcade'e ise aralarında bulunan yaş farkında dolayı ona daha çok bir abla gibi yaklaşmakta. Bazarov'un sanata, aşka ve romantizme uzaktan yakından ilgisinin olmadığı hatta romantizmi ve kadınları aşağı gören düşüncelerine rağmen ölüm döşeğindeyken bile yanında Anna'yı istemesi ise kitabın bir ironisi. Zaten başlarda da kendi düşüncelerini dile getirmekten çekindiği, sadece Bazarov'dan etkilendiğini düşündüğüm Arcade ise cesur, gururlu ve özgürlüğüne düşkün bir kadın olmasına rağmen Anna'dan uzaklaşıyor ve onun sanatçı ruhlu kız kardeşine âşık oluyor. Tüm bunların dışında Bazarov'un üzerinde durmak daha iyi olur bence. Bana göre Bazarov karakteri oldukça itici, egolu ve hatta burnu havada bir karakter. Yaptıkları onca şeye, gittiği her yerdeki ailelere zarar vermesine rağmen nihayet kitabın sonlarında Arcade'lerin köşkünden ayrılırken eve bakarak "Pis aristokratçılar!" diye bağırması zaten onun derdinin aristokrasi olmadığını gösteriyor. En azından bana göre öyle. Yine de Anna yüzünden Arcade ile araları bozuk ve düşman bir şekilde değil, birbirlerine
Reklam
Puan vermedi·576 syf.··
Beğendi
·2025 40. kitabı
·47 günde okudu
·Okunma: 13 Ekim 2025 16:52
PAÇİNKO
Yazar: Min Jin Lee
Herhangi bir konuda başarılı olursan, senden daha kötü iş çıkaran insanlara bedelini ödemen gerekir. Öte yandan, kötü bir iş çıkarırsan, hayat sana beceriksizlik vergisi ödetir...
HERKES BİR BEDEL ÖDER..
♡
Çoğu zaman uzun, derin ve en etkileyici hikayeler sıradan bir cümleyle başlar: "Tarih bizi hayal kırıklığına uğrattı ama önemi yok."
Tıpkı PAÇİNKO 'nun başlangıcı gibi..
Paçinko, Japonya'da ortaya çıkan, arcade oyunu olarak ve daha sıklıkla kumar amaçlı kullanılan mekanik bir makina ve şans oyunları ve bu oyun salonlarına verilen addır. Kitabı okumaya başladığımda bu isim ne alaka diye düşünürken, kitabın yarısından itibaren isminin ve hikâyenin akışı bir anda değişiyor.
Roman, hem Japonya'nın Kore işgali hem de II. Dünya Savaşı'nı kapsayan 1910-1989 yılları arasında geçer. Bu yıllar arasında Kore’den Japonya’ya göç eden bir ailenin yaşam mücadelesini konu alıyor. Hikâyenin merkezinde, küçük bir Kore kasabasında dünyaya gelen Sunja adlı genç bir kadın vardır. Balıkçı olan babası tarafından çok sevilen Sunja, evlerinin yakınında yaşayan bir yabancıya aşık olur. Adamla yaşadığı ilişki sonrası hamile olduğunu öğrenen Sunja, tam da bu sırada sevgilisinin evli olduğunu öğrenir. Zor bir dönemden geçen genç kadın, bu sırada kendisi ile evlenmek isteyen bir adamın teklifini kabul eder. Onun bu kararı, kendisini karmaşık durumların içinde bulmasına neden olur.
"BİR KADININ KADERİ ACI ÇEKMEKTİR.." , cümlesi de bu hikâyenin kısacık bir özeti niteliğinde..
Canım Sunja, tüm zorluklara rağmen ailesi için dimdik duran, sessiz ama güçlü bir kadındır. Isak, inancı ve iyiliğiyle Sunja’nın yaşamına öylesine umut taşır ki, okurken etkilenmemek mümkün değil. Ayrıca yan karakterleri de unutmamak gerekir, onların hikayesi de ayrıca etkiledi beni. Bir de
Uydurulmuş bir izm daha. Nihilizm...
Ana karakter Bazarov diyor ki: Ben hiçbir otoriteye inanmam, yönetim, arkadaşlık, dostluk, aile, sevgili... Aslında inanmıyorum dediği tüm otoritenin içinde hayatını sürdüren bir kişilik.
Bu gibi karakterlere sağlı sollu öyle bir tokat gelebilir ki birden kendini inanmadığı duyguların kollarında bulabilir. Bazarov da bir anda aşkın kollarında buluverdi kendisini. Ama kayaya tosladı. Çok da güzel oldu.
Ama şu bir gerçek; hayatın size neler yaşatacağını bilmediğiniz için erken erken ben şuyum, ben buyum demesi kolay. Esas yaşadıktan sonra gerçekte o musun değil misin bakmak lazım.
Romanda aile kavramı o kadar güzel işlenmiş ki, hayranlıkla okudum. Aile düzeni, ahlakı, disiplini, namus anlayışı hepsine inceden inceden yer verilmiş.
Arcade de kuvvetli bir karakter romanda. Her ne kadar duygularını dile getirmese de bence sabırlı ve saygılı bir arkadaş, bir evlat.
Sevgili Bazarov: yüzüne tükürülmesi gereken bir adamsın o anne babaya yaptıklarından dolayı. Annen seni özlemle sararken benim kalbim acıdı. Ne geçti eline seni beyinsiz nihilist.
Öfkeliyim Bazarov'a...
Harika bir roman. Eminim çoğumuz biliriz ama okumamışızdır. Belki de geçmişte okumuşumdur.
Okumadıysanız mutlaka okuyun.
Keyifli okumalar.
Gençlik yılları insanın asi ruhunun boy gösterme zamanıdır. Sadece kendi düşüncelerin ve doğruların önemlidir. Bu düşünceler uğruna can vermeye ve can almaya değerdir. Dünyada bir başrol varsa o da kişinin kendisidir. Psikolojide ergenlik dönemi özelliklerinden olan bu davranış biçimi egosantrizm olarak adlandırılır. Bazarov ve Arcade kişiliklerini oluşturmaya çalışırken çevreyle ve babalarıyla fikirlerinin çatıştığını görürler. Nihilizm felsefesini benimsemeye çalışırken etrafındaki insanların düşüncelerine saygı göstermeyi reddeden ve kimseye teslim olmayan Bazarov kendini sadece aşka ve ölüme teslim eder.
Ivan turgenyev tarafından birçok dünya klasiğinden önce yazılmış bu eser bir eski ve yeni kuşaklar arasında yaşanan çatışmayı anlatıyor .
Klasisizme tepki olarak doğan, doğaya ve duygulara verdiği önemle bilinen ve Fransa'da doğan romantizm akımı ile , her şeyin anlamdan ve değerden yoksun olduğunu savunan nihilizm akımı arasındaki çatışmadan bahsediyor
Romantizm akımının savunucusu olan bir baba ve kardeşi , tam karşısında ise nihilizmin ateşli savunucusu doktor bazarov ve bu babanın bir oğlu olan Arcade.
Kitap sonuna kadar akıcılığını kaybetmeden , yer yer fikir tartışmaları ile dönemin akımlarının toplumda bulduğu karşılığı anlatırken yer yer de Rusya'daki aristokrasinin kırsalda sürdüğü hayat akışını muhteşem bir şekilde tasvir ediyor .
İvan Turgenyev Bazarov gibi koyu bir nihilist karaktere başrol vererek döneminde çok radikal olan bir yol izlemiş .Buda çok fazla tepki görmesine neden olmuş . Üzerinden 2 asıra yakın vakit ve birçok akım geçmesine rağmen kitap içinde hala yol gösterici olmayı özelliğini koruyor geçmişe tatlı bir yolculuk yapmamızı sağlıyor .
Benim şahsi fikrim ise Rus edebiyatına her zaman fazlaca müsamaham ve pozitif ayrımcılığım olmuştur her zaman .Bu yüzden bu kitap hakkında en ufak bir yorumu dahi okumadan aldım ve okudum . Yaptığım pozitif ayrımcılığın ne kadar haklı olduğunu gördüm . Eseri şiddetle tavsiye ediyorum.
Reklam
Reklam