Ben kuşlara sevap olsun diye yem vermem Firdevs teyze.
Ver sevaptır diyorsun ya her seferinde. Ben he he diyorum sana. Ama bilmen lazım. Söylesem anlayacak mısın bilmiyorum ama, söylemezsem de ben çatlayacağım. Bıktım senin bu beni sevaba sokmak sevdandan.
Öyle anlamaz anlamaz bakıyorsun ki. Öyle değil hayır. Sevapsa sevap, yazılsın adıma o ayrı. Ama ben bu sokaktaki kuşlara kedilere köpeklere mama ve tabii sana niye yemekti sodaydı çikolataydı getiriyorum zannediyorsun. Adıma sevaplar yazılsın diye mi? Hayır.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
İnsanların birbirleri için bir giz kaynağı, bir bilinmeyen olduklarını düşünmek olağanüstü bir şey. Kente gece girdiğimde, o üst üste yığılmış karanlık evlerin herbirinin kendi gizini taşıdığını, yüz binlerce kalpte yanıbaşlarındaki kalplerin bilemeyeceği sırların saklı olduğunu düşünmek içimi karartıyor. Ölümün korkunçluğuna, hatta kendisine benzer bir şeyler var bu düşüncede.
Tüm zamanların en iyisiydi bu... en kötüsü de! Bilgeliğin çağıydı. Aptallığın çağıydı. İnançların dönemiydi. İnançsızlığın da. Mevsim Aydınlığın mevsimiydi. Mevsim karanlığın mevsimiydi. Umut'un baharını, umutsuzluğun kışını yaşıyordu. Her şey geleceğindi. Gelecek hiçlikti. Hepimiz Cennet'e gidiyorduk; ya da tersine, Cehenneme. Gün bugüne o denli benziyordu ki, gürültücü yetkililerden kimi, karşılaştırmaların yalnızca üstünlük açısından yapılmasında direnir oldular.
"ben şimdi ağıt mı yakmalıyım şiir mi okumalıyım ah mı etmeliyim
yoksa her gece bir masal mı anlatmalıyım kendime
her şeyin yolunda olduğu o yol nerede
her şey elimizdeyse benim elim nerede"
Seyyidhan Kömürcü
Seyyidhan Kömürcü