arafta kalacağım öldüğümde
çünkü cennet iyi olmayı seçenlerin
cehennem kötü olmayı seçenlerin
bense... durduğum yerde
seçemeyenlerdenim
bitsin diye beklerim
bu gürültü sussun
bu acı bitsin
bu kalabalık dinsin
akıntılarda yürüyenlerdenim
ruhum bedenime sığmaz
dışına da çizemez sınırını
öylece duranlardanım
kaosu izlerim
rüzgarın çığlığını
ağaçların feryadını dinlerim
insanların gelip geçişini
zamanında bir kız varmış
bir sırrı varmış küçükken, tanrı ona hiç acımamış
henüz aklının zorunda kaybolmamış
hiç bıkmamış uyanmaktan
rüzgarı hissetmekten
çimlere uzanıp ağaç dallarının
birleştiği yerde gökyüzüyle
hayaller kurarmış
bir gün özgür olacağım
bir kız varmış zamanında
bir sırrı varmış, henüz mutluyken
kendine bile söyleyemez
geceleri anılarının avı olurmuş
gözlerindeki ışık kayboldukça
sırrı da çürümeye başlamış
artık çimlere uzandığında
ağaç dallarını görmez olmuş