Orhan Akyol

Orhan Akyol
@ariforhan
Mühendis, Tonmaister, Çiftçi, Toplum Gönüllüsü ♡Evli♡
Doğa Okur
Çanakkale
2141 okur puanı
Ekim 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Ellerinin değdiği her şey güzeldi Sen varken yaşamak güzeldi.
9/10
·634 syf.··
Beğendi
·
2026 46. kitabı
Kitap, Oğuzcan’ın farklı dönemlerden şiirlerini içerir. Aşk, ayrılık, özlem, yalnızlık, ölüm ve melankoli ana temalarıdır. Şairin üslubu samimi, içten ve duygusal yoğunluktadır; okuyucuyu doğrudan yakalar. Basit gibi görünen ama derin hisler uyandıran dizeleriyle bilinir. Birçok şiiri bestelenmiş (örneğin “Beni Kör Kuyularda”, “Yıkık”), Türk pop ve arabesk müziğine ilham vermiştir. Oğuzcan’ın hayatı şiirlerine yansır: Çocukluk kazaları ve hastalıklar sonucu kekeme kalması, bankacılık kariyeri, intihar girişimleri ve özellikle oğlu Vedat’ın 1973’teki intiharı sonrası şiirlerinde ölüm ve acı temalarının ağır basması. Erken dönemlerdeki aşk ve ayrılık odaklı lirizm, zamanla daha hüzünlü ve ölümcül bir tona evrilir. Örnek dizeler: “Ellerinin değdiği her şey güzeldi / Sen varken yaşamak güzeldi.” “Çoktan öldüm / Kimse farkında değil.” Roman, Kan, Çıkmaz Sokak gibi kısa, vurucu şiirleri de kitaptadır. Genel olarak Şiir Denizi 1, Oğuzcan hayranları için vazgeçilmezdir. Şiire yeni başlayanlar için de erişilebilir bir giriş kitabıdır; çünkü dil karmaşık değildir ama hisler yoğundur. Kitabı sindire sindire okumak (birden bitirmemek) önerilir, çünkü duygusal yoğunluğu yüksek olabilir. Kimlere Önerilir? Aşk, ayrılık ve hüzün temalı lirik şiir sevenlere. Türk edebiyatının 20. yüzyıl şairlerini (özellikle Orhan Veli, Edip Cansever kuşağı etkileriyle) tanımak isteyenlere. Bestelenmiş şiirlerini seven, duygusal derinlik arayan okuyuculara. Kısaca: Duygu yüklü, samimi ve akılda kalıcı bir şiir derlemesi. Oğuzcan’ın “Şiir Denizi”ni keşfetmek isteyenler için ideal başlangıç. 2. ciltle birlikte tamamlanması önerilir. Eğer şiir okuyorsanız ve henüz tanışmadıysanız, kesinlikle değerlendirin.
Şiir Denizi 1Ümit Yaşar Oğuzcan · Everest Yayınları · 20073,314 okunma
Çocukluk
Ne oldu çocukluğum? Köşelerinde nefes nefese konuştuğum Odalar? Ortalarında tahta at koşturduğum Geniş sofalar? Sofalarda gizli köşelerim, gizli yerlerim?.. Hani benim kurşun askerlerim? Bir oda içinde kurduğum şehir, Geçtiğim nehir?.. Hani benim hayallerim, emellerim, Suya girince balık sandığım ellerim? Bir leğende bir deniz gören ben. Bir legende bir Çin'e varan yelken? Beni ufuklardan ufuklara götüren, İçine binmeden bindiğim tren? Hani benim sevgilerim, kinlerim, Yüzünde yüzümü gösteren potinlerim? İçine girmeden girdiğim ev gibi, Yüzünü görmeden gördüğüm misafir?.. Ah ne beyazdı yelkenim Ne güzeldi ellerim benim! Ne ufaktı potinlerim. Ne minikti ellerim benim!.. Nerdesin çocukluğum, Ufaklığım nerdesin? Bir metrede bin metre koşan tahta atım. Bir metrede bir dünya gören saltanatım,
Sayfa 120
Dilek
Bir küçük, bir küçücük evim olsa; İçinde bir küçük, bir küçücük halım olsa; Bütün bunlar benim öz malım olsa. Masan, mürekkebim, etajerim, Penceresinde benim perdelerim, Etajerimde benim kitaplarım olsa. Bir ufak, bir minicik evim olsa; İçinde bir kadın, beni parasız pulsuz seven bir kadın... Bu kadın benim karım olsa! Nerde, hangi şehirde olursa olsun, Bir küçük, bir küçücük evim bulunsun; Bir ufacık halım olsun yeter, Yeter de artar bile! Nerde, hangi şehirde olursa olsun, Etajerim, kitaplarım olsun, Beni parasız pulsuz seven karım olsun, Yeter de artar bile!
Sayfa 119
Reklam