Milit4rr
@arik_7
Profilim klimalıdır...
Üst üste beğeni yapmayın lütfen (engelliyorum)
Şu anda okuduğu kitaplar
Ellerim küçücüktü, tutamadım...Alıntı
Hayatta ben en çok babamı sevdim. Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk, Çırpı bacaklarıyla ha düştü, ha düşecek... Nasıl dilerse öyle yaşadı, ama hep çocuk kaldı. Babamın öldüğü gün gökyüzü çok uzaktı, Ellerim küçücüktü, tutamadım gideni. Gömüldüğü yerin üstünde otlar bitti de Benim içimdeki o çocuk hâlâ babasının elini bekliyor sessizce. Sevgi bir emanetti ondan bana kalan, Ve ben o emaneti gözyaşlarımla yıkadım her gece.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bir boşluk ki içimde, ne dolmak bilir ne taşmak. Kendi sesimin yankısından korkar oldum bu ıssız evde. İnsan, en çok kendi içinde kaybolurmuş meğer. Sokaklar kalabalık, sesler birbirine karışıyor, Ama ruhumun içindeki o büyük dilsizlik hiçbir yere sığmıyor. Yıldızları topluyorum geceleri avuçlarımda, Hepsi birer birer sönüyor dokununca. Anladım ki yalnızlık, bir tercih değil, bir alın yazısıymış.
Aşk sadece kılıf değiştirdi...1000Kitap
Seni düşünmek, bir çiçeğin açışını izlemek gibiydi eskiden; Şimdi ise bir yaprağın dalından kopuşunu seyretmek gibi... Aramızdaki mesafeler yollarla değil, suskunluklarla örüldü. Hangi kelimeyi seçsem, eksik kalıyor anlatmaya. Hangi kapıyı çalsam, ardında senin yokluğun bekliyor beni. Gözlerindeki o eski ışığı arıyorum her aynada, Kendi yüzümde bile yabancı bir keder buluyorum artık. Aşk bitti mi diyorlar, hayır; aşk sadece kılıf değiştirdi, Bir umuttan koca bir sızıya dönüştü içimde.
Sevdi ve incindi....Alıntı
"Toprak ne kadar cömert, ne kadar sessiz kabul ediyor bizi. Bir gün ben de o toprağın bir parçası olacağım, Üstümde papatyalar açacak, karıncalar yol yapacak göğsümde. Ölüm dediğin, bir uykudan uyanmak değil mi başka bir sabaha? Korkmuyorum artık gitmekten, sadece yarım kalmaktan korkuyorum. Anlatamadığım masallar, saramadığım yaralar kalmasın ardımda. Rüzgâr estiğinde, sesim bir ağacın yapraklarında duyulsun yeter; 'Yaşadı' desinler, 'sevdi ve incinerek geçti bu dünyadan'."
Gidenlerin ardında bıraktığı boşluk...Alıntı
"Gittiler... Birer birer eksildi masadaki sandalyeler. Önce kahkahalar sustu, sonra anılar tozlandı raflarda. Bir kenti ayakta tutan binalar değil, içindeki insanlarmış. Şimdi bu sokaklar bana yabancı, bu gökyüzü benim değil. Her veda, insanın içinden bir parçayı da söküp götürüyor. Geriye sadece alışkanlıklar kalıyor, bir de o hiç bitmeyen sızı. Yazmak, belki de o sızıyı dindirmenin tek yolu, Kâğıda dökülen her damla mürekkep, aslında bir gözyaşının bedeli."