"Herkesin bir yerlere yetiştiği, kimsenin kimseyi beklemediği bir çağ bu. Kendi ruhumun sesini duymak için duruyorum, dünya dönmeye devam ediyor. Geç kaldım; kendime, sevdiklerime, hayallerime. Gözlerimdeki yorgunluk, sadece uykusuzluktan değil, Görüp de susmak zorunda kaldığım her şeyin ağırlığındandır. Bir gün, bu kargaşa bittiğinde, Geriye sadece kalbinin kırılma sesini duyabilenler kalacak."