arkadaş
@arkadaas
Ordu, devletin temel amacı, kendi başına bir amaç haline geldi; halklar artık sadece asker sağlamak ve onları beslemek için var. Militarizm Avrupa’ya hükmediyor ve onu yutuyor. Ama bu militarizm kendi çöküşünün tohumunu da içinde taşıyor. Tek tek devletlerin kendi aralarındaki rekabet, onları, bir yandan, ordu, donanma, ağır silahlar vb. için her yıl daha fazla para harcamak, yani mali çöküşü giderek daha da hızlandırmak; diğer yandan, genel askerlik hizmeti yükümlülüğünü giderek daha yaygın bir şekilde uygulamaya sokmak ve böylece sonunda tüm halkı silah kullanmaya alıştırmak ve dolayısıyla da, halkı, belirli bir anda kendi iradesini komuta kademelerindeki savaş ağalarına rağmen üstün kılabilir duruma getirmek zorunda bırakıyor. Ve bu an halk kitlesi (kır ve kent işçileriyle köylüler) bir iradeye sahip olur olmaz gelir. Bu noktada prenslerin ordusu bir halk ordusuna dönüşür; makine işlemez hale gelir ve militarizm kendi gelişiminin diyalektiğiyle çöker.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
(…) zorun zaferi, silahların üretimine, silahların üretimi de genel olarak üretime, yani “iktisadi güç”e, “iktisadi durum”a, zorun elinin altında bulunan maddi araçlara yaslanır.
Zor, günümüzde ordu ve donanma demektir ve ikisi de hepimizin zararını çekerek bildiği gibi “çok büyük paralara” mal olur. (…) Hiçbir şey, iktisadi ön koşullara, tam da ordudan ve donanmadan daha bağımlı değildir. Silahlanma, bileşim, örgütlenme, taktik ve strateji, her şeyden önce, ilgili dönemdeki üretim aşamasına ve ulaştırma araçlarına bağımlıdır.
Robinson, Cuma’yı neden köleleştirdi? Sadece zevk için mi? Kesinlikle hayır. Tersine, Cuma’nın, “bir köle ya da sadece bir alet olarak iktisadi hizmetlerde bulunmaya zorlandığını ve sadece bir alet olarak bakımının sağlandığını” görüyoruz. Robinson’un Cuma’yı köleleştirmesinin tek nedeni, Cuma’nın Robinson yararına çalışmasını istemesi. Peki, Robinson, Cuma’nın emeğinden nasıl yararlanabilir? Sadece, Cuma’nın çalışabilir durumda kalması için Robinson’un ona vermek zorunda olduğu geçim araçlarından daha fazlasını emeğiyle üretmesi yoluyla.
Amaç, onu hayata geçirmek için kullanılan araçlara göre ne kadar “birincil”se, tarihte de ilişkinin iktisadi tarafı siyasal tarafa göre o kadar birincildir. (…) Ve Robinson ile Cuma için söylenenler, bugüne kadarki tüm efendilik ve kölelik durumları için de geçerlidir.
Puan vermedi·160 syf.·
Beğendi
·2023 46. kitabı
Kapitalist toplum, en elverişli koşullar altında gelişmesi koşuluyla, bize, demokratik cumhuriyette, az çok eksiksiz bir demokrasi getirir. Ne var ki, bu demokrasi her zaman kapitalist sömürünün getirdiği dar sınırların içine hapsolmuştur ve bu yüzden, bu demokrasi gerçekte her zaman azınlık için, yalnızca mülk sahibi sınıflar, yalnızca zenginler için bir demokrasi olarak kalır. Kapitalist toplumda özgürlük, her zaman, eski Yunan cumhuriyetlerindeki özgürlüğün aşağı yukarı aynısı olarak kalır: köle sahipleri için özgürlük. Kapitalist sömürü koşulları nedeniyle ücretli köleler yoluk ve yoksulluk altında öylesine ezilir ki, “demokrasiyle ilgilenmezler”, “siyasetle ilgilenmezler”; olayların günlük, sakin akışı içinde nüfusun çoğunluğu toplumsal ve siyasal yaşama katılmaktan alıkoyulur.
(…)
Çok küçük bir azınlık için, zenginler için demokrasi: Kapitalist toplumun demokrasisi budur.
Sayfa 112 - Yordam Kitap, Çev. M. Halim Spatar – Celal Üster, Üçüncü Basım, Mayıs 2020, sayfa 112-113·Kitabı okudu
