Modernleşme dönemindeki toplum, doğu bati,eski-yeni, bireyin zamanla ilişkisi ve daha pek çok şey...SAE bürokrasinin manasizligini giderek büyümesine rağmen içi boşalan bir kurum haline gelişi çok güzel anlatır. Enstitü işlevsiz kurumların sembolü niteligindedir. İnsanların yeniliği ucu kendilerine dokunmadigi sürece kabul ettikleri menfaatleri değiştikçe mantığın da değiştiğini ve menfaatlerine dokunmadikca sizi kabul ettiklerini hicveden müthiş bir basyapit. Üzerine sayfalarca yazılır,konusulur. Ve Hayri irdal talihsizliğin vücut bulmuş hâlidir.