Buen Caminooo:)
Şükürler olsun bitti. Sanki o uzun yolu bizzat ben yürümüş ve bitirmişim gibi yorgun, mutlu ve umutluyum. Yazar Nero, sonunu bu kadar “anlamlı” ve “güsel” bağlamasaydı, kitap çok sıkıcı amaan okumayın derdim. (Ne haddime okursanız okuyun bennem:) wqjfjf) Baş roldeki karakterimiz Çiğdem, arkadaşı Ogo ile beraber, Porto’dan İspanya’ya yani Camino’ya yürümeye karar verir. Amaçları tabiki dünyanın sonu diye anılan meşhur Finisterra’ya ulaşmaktır. Aslında orası insanlar için bi çeşit kişisel gelişim yoludur ya da Nirvana’ya ulaşmak gibi bir şeydir:) Yol, onları eğitir. Her telden insanla karşılaşırlar. Bu yola çıkanların her birinin farklı sebepleri vardır; kimi hacı olmak ister, kimi aşk acısını unutmak ister, kimi arkadaşına eşlik için oradadır, kiminin gidecek yeri yoktur vs vs. Derken baş rolümüz Ç. nin ise bu yolda çok manidar ve enteresan bi sebebi vardır. Ona ulaşacak mı ulaşmayacak mı orasını diyemiyorum fekattt aptalca şeyler de olmadı değil kitapta. Ayyy bi ara bi konu netflixe dönücek sandım, bi dokandı geçti, ayyyyy öhömmmm neyse ama sonuuuuu böle üzümlü kek gibi yapıyor okuyucuyu:) nasıl bağrına basıyor anlatamammm, senin okuman ve bunu hissetmen gerekk 1K okuyucusu:) benden bu Kader:) oku ve sen de güzel duygularla kitaptan ayrılamaaa:))) ama elbet veda ediciğizzz her kipata:) hoşça kalll ev.. hoşça kal sevgili Flanöz ve Flaneur’lar.. hoşça kal asabi kurabiyem.. hoşça kal herkes..
Ve buen Camino dostlar:)
ayyyy valla gerim gerim gerdi beni bu kitap, bi de gece bitirdim ustune de sonunu anlamadigim icin bir ton yorum okudum izledim ekstra gerildim… o kadar video izledin sonunu anladin mi derseniz tam anladim da diyemem anlamadim da diyemem, genel olarak anladim ama biiiir suru de soru isareti var hala kafamda, tam olarak tatmin etmedi beni yani, zaten 3 puani da oradan kirdim, ama uzun zaman sonra gercekten bi kitabi okurken gerildim, o yuzden hakkini da vereyim, he bi de soylemeden gecmeyeyim assssiri derecede christopher nolan filmi hissi verdi bana son 100 sayfasi, oyle bi mindfuck yani, sevmemde onun da etkisi vardir mutlaka
Reklam
Ay ay ayyyy çok beğendimm.
Çok güzeldi çok komikti erkek karakter çok güçlüydü karakterliydi yakışıklıydı cool ve korumacı ya çok beğendim kız karakter de tam dozundaydı korkularını anladım çok uzun tutmamasına sevindim kendiyle barışık olmasına sevindim zekası mükemmeldi cesareti çok iyiydi çok güzel yazılmış ve kadının ilk kitabı ya hayret. Gerçekten büyük başarı bence bu tarzda yazabiliyor olması kadın şey yazmış hatta ben bu tarz kitap istiyordum bulamıyordum kendim yazayım dedim. Efsane ya daha güzel kitaplar gelecek bence bu kadından ben bu tarz seviyorum erkek karakterin güçlü olup da kadın karaktere karşı zaaflı olması kadın karakterin de bunu kötüye kullanmayıp dozunda karşılık vermesi ya çok hoşuma gitti kitap diğerlerini de okuyacağım ama araya mutlaka 1.02 kitap sıkıştırmayı düşünüyorum yoksa sıkılıyorum seriden ama lütfen okuyun ya çok eğlenceliydi çok güzeldi
Mektup okumanın en sevdiğim yanı bir insanın iç sesine doğrudan tanıklık edebilmek; üstelik en filtresiz haliyle. Reşat Nuri Güntekin’in eşi Hadiye Hanım’a yazdığı mektupları okumak bu anlamda benim için çok heyecan verici oldu.
Bu eserle birlikte yazar Reşat Nuri’nin yanı sıra; öğretmen, müfettiş ve en çok da “insan” Reşat Nuri’yi tanıma fırsatı buluyoruz. 1927-1941 yılları arasında müfettişlik görevi nedeniyle Anadolu’yu dolaşırken yazdığı bu mektuplarla bir yandan dönemin toplumsal, siyasi ve kültürel atmosferiyle tanışıyor bir yandan da onun gündelik hallerine ve iç dünyasına kapılar aralıyoruz.
Mesela Atatürk’le karşılaşmalarına dair anlattıklarına bakın:
“Beni, Dil işi için Atatürk’ün emriyle çağırmışlar. Bir lügat hazırlanmış. Atatürk, “Bu kelimeleri muharrirler kullanacaklar. Binaenaleyh onlardan belli başlıların da rey ve fikrine müracaat edilmelidir,” demiş.”
“İsmet Paşa yanıma geldi, nazik ve kibarene âdeti üzere omuzlarımı, yanağımı okşamaya başladı. Bu defa Atatürk de yanına çağırıp oturttu, uzun uzun konuştu. Gece yarısından bir saat sonraya kadar beraber kaldık.”
Bir yandan da şimdilerde özlediğimiz bayram günlerindeki o kalabalık, coşkulu atmosfer satırlardan taşıyor:
“Bugün şenlik Hadiye: Cumhuriyet Bayramı. Sabahtan beri bütün yollardan Ankara’ya doğru bir müthiş kalabalık seli akıyor.”
Peki ya kendine ait o gülümseten satırlar… Tabii kendime de yakın bulduğum için çok ama çok sevdiğimden altını biraz daha fazla çizdiğim o satırlar:)
“Aksi talih. Her yerde bana bir arkadaş musallat oluyor.“
“Uzunca seyahatlerde ahbap peyda etmekten fevkalede korkarım. Çünkü okumama, yazmama mani olurlar.”
“Talebelerin fotoğraf için insana nasıl musallat olduklarını bilmez gibi söz söylüyorsun.”
Ve birtanecik Hayriye Hanım’ına seslenişleri… Mektupların en
Ayyyy mükemmel mükemmel mükemmel . Evet bütün kitaplarını çok seviyorum gulseren hanımın ama bu başka yaaaa çok beğendim. Anlatımı çok iyi tabiki ayşa nin yaşamı alinin yaşamı beni çok etkiledi özellikle ali nin sonu üzüldüm ama sonra doğan çıkınca ayşa adına çok sevindim. Herkes okusun ve hayatta neler yaşayanlar varmış diye sükretsinler hallerine. Teşekkürler 
Gülseren Budayıcıoğlu 
Kırmızı Pelerin
Gülseren Budayıcıoğlu Kırmızı Pelerin
Reklam
Reklam