Sonunda başımdan bir serüven geçiyor , kendimi sorguya çekince, kendimin kendim olmaklığımın ve burada bulunmaklığımın başımdan geçtiğini görüyorum. Geceyi yarıp geçen ben’im. Bir roman kahramanı gibi
mutluyum.
Hayatı boyunca intihara meyilli bir tip olmadım ben. Tamam, çocukken, hatta gencken, arada bir kendi cenazemi hayal edip kimlerin benim için ağlayacağını düşündüğüm olmuştur. Ama o ölmek değil sevilmek isteğiydi.