Emekliliğini arzuyla bekleyen insanları anlamıyordu. İnsanlar artık lüzumsuz hale gelecekleri günü neden bu kadar özlemle beklerlerdi ki?
Bir mecliste gözüm eski dostuma takıldı, ne çok gülüyor ,konuşuyordu. Oysa dün gece ağlayarak sabah ettiğine kalibimi basabilirdim. Bunu sadece ben görebilirdim. Ama o bizi yüzeysel yakınlığı olan ilişkilere tercih ettiği için artık ben de kafamı başka yere çevirebilirim.
”Biz çiğ gibiyiz artık,kimsesizlik üstünde
Bütün yalnızlar gibi sessizliğe gömülü
Bütün yalnızlar gibi bir kere daha ölü.”
insanı insan yapan o son kalenin, yani haya ve utanma duygusunun yıkılması durumunda geriye kalan canlının artık hiçbir ahlaki sınır tanımayacağına dair dehşet verici bir tespittir.
İslam literatüründe bizzat Hz. Muhammed’in sav diliyle, "İlk peygamberlerden itibaren insanlığa ulaşan bir söz vardır: Utanmadıktan sonra dilediğini yap!"
