Babalar ve Oğullar
Ivan TurgenyevYazar:
Ivan Turgenyev
Çevirmen:
Ergin Altay
Tahmini Okuma Süresi:
7 sa. 20 dk.
Sayfa Sayısı:
259
Basım Tarihi:
Ocak 2021
İlk Yayın Tarihi:
1862
Yayınevi:
İş Bankası Kültür Yayınları
Orijinal Adı:
Отцы и Дети
Orijinal Dil:
Rusça
Orijinal Ülke:
Rusya
ISBN:
9789944885461
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Diğer Baskılar
129 diğer baskı · Tümünü Göster
Babalar ve Oğullar
40,1bin okunmaTürkiye İş Bankası Kültür Yayınları · Eylül 2025 · 256 s.
Babalar ve Oğullar
3.305 okunmaAkvaryum Yayınları · 1 Ocak 2013 · 293 s.
Babalar ve Oğullar
834 okunmaAslı Yayınları · 1 Ekim 2004 · 319 s.
Babalar ve Oğullar
786 okunmaKoridor Yayıncılık · 2017 · 275 s.
Babalar ve Oğullar
733 okunmaCan Yayınları · Ağustos 2018 · 264 s.
Babalar ve Oğullar
732 okunmaCan Yayınları · Ekim 2020 · 264 s.
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
bu kitap çok iyi bir incelemeyi hak ediyor.1000Kitap
Bu Ülke'de bir cümle okumuştum ve bana ben de gericiyim dedirtmişti. Ki zaten öyleyim. Ha şimdi öyle denmez, bana genelde vintage diyorlar, nostaljiksin filan diyorlar. Şu an bu cümleyi hatırlamıyorum ama buluyorum, ve ekliyorum:
"Murdar bir halden muhteşem bir maziye kanatlanmak gericilikse, her namuslu insan gericidir."
Ardı şöyle ki bence asıl vurucu yer burası;
"Dante yaşadığı çağdan iğrenir. Balzac eserini iki ezeli hakikatin ışığında yazar; kilise ve krallık. Dostoyevski maziye âşık. Dante gerici, Balzac gerici, Dostoyevski gerici!"
Bence Yaşar Kemal bu mantıkla gericiydi. Sabahattin Ali gericiydi. Cahit Zarifoğlu ki aslında kendisini hiç tanımıyorum bence gericiydi. Neden? Çünkü hepsi bir şekilde olduğu çağdan tiksiniyordu. İlerici ve gerici kelimelerini kim uydurdu bilmiyorum yalnız +1 Seren gerici.
Bu adamlarla kıyaslanamam tabii ama yoldayım. Yani. Geçmişte en azından bu zamanda yaşananları yaşamadık, murdar bir halden daha iyi bir mazi düşüncesi. Sürekli daha murdar şeyler görmüyor muyuz? Evet geçmiş pür pak değil, fakat şimdi daha çiğ daha iğrenç bir şeyler yok mu? En azından bir beyin fırtınası??
...
Böyle diyorum ama ben aslında kitaptaki Bazarov gibiyim biraz. Yani hiç kimseye ve hiçbir şeye inanmıyorum çünkü en basitinden, insanlar ağlarken bile hesaplı artık. Rezilce. Neyse.
Bu kitap son zamanlarda yaptığım en kaliteli okuma oldu. Aslında tabii ki daha önce okumuştum. Yine de her zaman hissettiğim bir şey var, çeviri değiştiyse kitap da değişiyor. Üslubun her şeyin katili olması gibi çeviri de bazen kitapların katili olabiliyor. Kafam aşırı dağılmış durumda, o yüzden istediğim gibi yazamıyorum kitap hakkında şu an. İlk başta yazdığım gibi, ben aslında gerilerde yaşayan birisiyim. Pek öyle yenilik arayan yeni şeyleri seven biri sayılmam. Şayet buna
Kalbimi bıraktım..1000Kitap
Öncelikle söylemek isterim ki, bu kitabı okumayı hep istiyordum..Okumak için çok beklemiştim ve sonunda okudum.Ben beğendim,okumaya değer..Turgenyev okumak kolay değildir demişti rus edebiyatı hocamız üniversitedeyken..Bunu anlamak için diğer Turgenyev eserlerini de okumam gerek.."Babalar ve Oğullar" kitabını beğendim,okumanızı kesinlikle tavsiye ediyorum,okurken bazı şeyleri içinizde düşüneceksiniz.Kitap beni yormadı,gayet akıcıydı,okuması zevkliydi..Sonuna üzüldüm..
Kitabı genel anlamda beğendim. Sürükleyici bir anlatımı var. Rusya da doktor öğrenimi gören üniversite öğrencisi 2 gencin tatillerinde sırayla birbirlerinin ailelerine ziyaret etmeleri ve ikisinin de aynı kadına aşık olması ile devam eden roman sonunda birinin farklı biriyle evlenmesi diğerinin de kandan bulaşan hastalık ile ölmesi sonucu bitiyor. Detayları ve alman hayranlığı içeren bir kitap. O yıllarda dünyada yaşanan salgın hastalık, dünyada alman felsefesinin etkisi, Rusya da aile durumu hakkında bilgileri sunmakta.
Keyifli okumalar.
Birkaç kitabı yarım bıraktıktan sonra bir roman okumam gerektiğini hissettim. Turgenyev'den Babalar Ve Oğullar'a başladım. Arkadiy, Bazarov, Nikolay Petroviç, Anna Odintsova ve Katya'nın hikayesi biraz yavaş başlasada kitap ilerledikçe gerçekten tam bir Rus klasiği olmaya başladı. Yevgeniy Bazarov nihilist bir gençtir ve Arkadiy ile çok yakın arkadaştır. Bu arkadaşlık Anna ile tanışana kadar devam edecektir. Bazarov, Arkadiy'in evinde kalmaya başlar nihilist olması ve fikirleri yüzünden evde pek de sevilmez. Arkadiy ise Bazarov'un görüşlerine katılır ama onun kadar katı değildir. Bazarov ve mmcası Pavel Petroviç tartışmasında amcasını haksız görmez. Nikolay Petroviç ise Arkadiy'in babasıdır. Çiftlik sahibidir hali vakti bozulmaya başlasa bile yerindedir. Genç ve güzel bir kadın olan Feneçka'dan çocuk yapmıştır ama evli değildir. Nikolay çok iyi bir adamdır. Anna Odintsova ise feleğin çemberinden geçmiş güzel ve genç bir duldur. Aynı zamanda zengindir ve Katya adında bir kız kardeşi vardır. Merhum Odintsova ile evlenmiş ve büyükçe bir miras almıştır. Aslında karakterlerimizin kesişmesi Vali'nin düzenlediği bir baloda olmuştur. Anna Odintsova, Arkadiy ve Bazarov ile baloda tanışmış onları evine davet etmiştir. İki genç ondan çok etkilenmiş hatta başlarda ikiside ona aşık olmuş denilebilir. Bazarov'a göre romantizm çok büyük bir saçmalıktır ama aşık olunca fikirleri değişmiş Arkadiy'den soğumuştur. Arkadiy gün geçtikçe aslında Anna'ya değil kız kardeşi Katya'ya aşık olmuş sonunda da onunla evlenmiştir. Bazarov, Anna'ya aşkını ilan edip babasının yanına dönüp orada hastalanıp ölmüştür. Anna ise bir siyasetçi ile evlenmiştir. Nikolay Petroviç Feneçka ile evlenmiştir. Pavel Petroviç Dresden'e yerleşmiştir. Babalar Ve Oğullar okurken gerçekten zevk aldığım bir kitaptı.
Kitap kurgu açısından sağlam ama birkaç bölüm beni çok irrite etti. Birincisi: karakterlerin Türklere karşı nefret söylemleri ve küçümsemeleri, ikincisi: anlatı şeklinde de olsa karakter ağzıyla Ermenilerden özür dilettirilmesi (açıkçası biraz yanlılık sezdim) ve üçüncüsü: yazarın anlatıyı pat diye kesip araya aşure tarifinin eklemesi ya da Armanuş'un sanal arkadaşlarıyla yazışması gibi. Ayrıca Türk kültürüne neredeyse hiç yer verilmemiş. Diğer yandan Asya'nın babasının kim olduğu çok bariz bir şekilde romanın başında bile tahmin edilebilir diye düşünüyorum. Kitabın sonlarına doğru geldiğimizde sanki bitirilmek için acele edilmiş hissiyatı yaşadım. Mesela Armanuş ve Asya'nın akıbeti ne oldu. Rose kızıyla birlikte ülkesine geri dönecek miydi? Baron Baghdassarian kim? Yani farklı bir hikaye de oradan çıkar, Armanuş ile bir şekilde bir araya gelirler diye umut etmiştim. Bu kısımlar malesef bende eksik kaldı.
İvan Turgenyev’in Babalar ve Oğullar romanı, eski ve yeni nesil arasındaki düşünce çatışmasını ele alan güçlü bir eserdir. Kitap, 19. yüzyıl Rusya’sında geçen bir hikâye üzerinden, geleneksel değerlerle modern fikirlerin karşı karşıya gelişini işler.
Roman, iki genç arkadaş olan Bazarov ve Arkadiy’in, Arkadiy’in ailesinin malikanesine yaptığı yolculukla başlar. Bazarov, sert ve soğukkanlı bir nihilisttir; dine, sanata, toplumsal kurallara ve duygulara değer vermez. Arkadiy ise Bazarov’un fikirlerinden etkilenmiş gibi görünse de, zamanla kendi içindeki yumuşak ve daha geleneksel yanları keşfeder.
Malikane, eski nesli temsil eden iki karakterle doludur: Nikolay Kirsanov (Arkadiy’in babası) ve Pavel Kirsanov (amcası). Nikolay, oğlunu anlamaya çalışan iyi niyetli bir baba iken, Pavel, Bazarov’un fikirlerine açıkça karşı çıkar ve onunla sık sık tartışır.
Hikâyenin ilerleyen bölümlerinde, gençler yeni insanlarla tanışır. Anna Odintsova, Bazarov’un ilgisini çeken, güçlü ama mesafeli bir kadındır. Bazarov her ne kadar duyguları reddeden biri olsa da, Anna’ya duyduğu aşk karşısında sarsılır. Ancak bu aşk, onun karakterine uygun bir sonuca ulaşmaz.
Roman, Bazarov’un trajik sonuyla tamamlanır. Nihilizme sıkı sıkıya bağlı bir karakterin, hayatın gerçekleriyle yüzleşmesini izleriz. Sonunda, ne bilim ne de felsefe onu kurtarabilir ve Bazarov, kendi inançlarının içinde kaybolur.
Sade ama etkileyici anlatımıyla, insan ruhunun çelişkilerini ve değişen dünya karşısında bireyin bocalayışını işler. Bir yanda akıl ve mantık, diğer yanda duygu ve gelenek arasında sıkışmış karakterler, okuyucuya derin bir düşünme alanı sunar.
YAŞAYAN KARAKTER “Bazo”Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.
Ivan Turgenyev’e kitap yazmayı bıraktıran kitabın karakteri “BAZAROV” . Hangi karakter onu yaratanın önüne bu kadar geçer ve hayatını, kariyerini etkiler?
Bazarov: Nihilizm akımının (ki yazıldığı dönemlerde tam içi dolmamış bu akımın) öncüsü, kendini beğenmiş, her şeyi bildiğini düşünen, kendi düşünceleri hariç tüm düşünceleri saçma ve yok sayan, aile, arkadaşlık bilmeyen, patavatsızca yaşayan, hiç bir otorite ve prensibi, ahlak anlayışı olmayan kısacası hiç bir şeyi olmayan kendisi “var olan” karakter.
Herkesin dilinden anladığını ve konuştuğunu sanarken Rus köylüleri tarafından soytarı diye damgalanan.
Aşk karşısında hiçliğini kaybeden, çaresiz kalan bir Bazorov tanımaya ne dersiniz! Kitap dili ile konuşan arkadaşlar “Çok Bazosun” ya da “Bazorov gibi biri işte” diyerek saatlerce anlatmaya çalışacağı şeyi tek bir karaktere sığdıracaklar.
Kuşaklar arası çatışmayı gösteren ve kitap yazıldığı dönemde ilerici ve gericilerin olduğu ve Rus ilerici gençlerini Bazarov karakteri ile anlattığı için anti kahraman üzerinde tepkiler olması ve kitaptan 55 yıl sonra ilericilerin yani Bolşeviklerin ihtilal yapması…
Önemli uyarı: Kitabı iletişim yayınları üzerinden Storytel’den dinledim. Başında kitapla ilgili önemli inceleme yer almaktadır. Ve spoiler da vermektedir. Benim şevkimi kırdı ama yinede sonunu getirdim. Sonunda ise Ivan Turgenyev kendini savunması var kesinlikle o kısmı dikkatle irdeleyiniz.
Kitapta ve incelemeler, makaleler sadece Bazorav üzerinden yapılmış ve nihilist olması üzerine yoğunlaşılmıştır. Ben ek yapmak istiyorum okuyanlar ve okuyacaklar narsist bir kişilikte bulacaktır.
Kitap ve karakter o dönemlerde linç edilen, yıllar geçtikçe yaşayan ve yaşayacak karakter. Kalemine sağlık #y:146.hayatımızı öyle düzenlemeliyiz ki, onun bütün anıları bir anlam taşısın!Edebiyat
Babalar ve Oğullar kitabı 1862 yılında yayınlanmış, bir çok dünya klasiğinden önce yazılmış. Genel olarak iki farklı kuşağın düşünce çatışmasını ele alıyor.
İvan Sergeyeviç Turgenyev’in okuduğum ilk kitabı, oldukça kolay ve keyifli bir okumaydı. Yazarın dilini yalın, anlatımını akıcı buldum. Tam ilk gençlik döneminde okunacak klasiklerden biri.
Turgenyev kitap boyunca anlatım temposunu hiç düşürmüyor. Kitabın hiçbir bölümü okuyucuyu boğmuyor. Özellikle fikir çatışmalarının olduğu bölümler münazara havasında geçiyor.
Kitabın asıl kahramanı nihilizm yanlısı olan Bazarov. Benim için unutulmaz kitap karakterlerinden biri oldu. Bazarov’un duygusal çatışmaları kitabın en etkileyici bölümleriydi.
Bazarov karakteri için Turgenyev o dönem çok fazla eleştiri almış. Turgenyev bu eleştiriler için “Bir köyde çalışan bir doktor tanıdım, onunla sohbet ettim, beni çok şaşırttı. Böyle bir karakter için neden roman yazılmasın, dedim ve yazdım.” demiş. Kitap okuyucusu ile buluştuktan sonra içinde barındırdığı ağır toplum eleştirisi sebebiyle Turgenyev ülkesinden ayrılmak zorunda kalmış.
Kitap kuşak çatışması altında aile kavramını çok güzel anlatmış. Aile olmak koşulsuz sevgi içerir. İnsan ne yaparsa yapsın (doğru ya da yanlış) ailesinin onun yanında olduğunu ve her durumda ona olan sevgilerinin azalmayacağını bilir. Hata yaptığında ailesinin ona kucak açacağını ve yargılamayacağını bilir. Aile olmak da tam olarak budur. Birey seninle aynı fikirde değil diye ondan uzaklaşmazsın, yanında olursun. Kitap bunu çok güzel anlatıyor. Bana göre kitabın temel fikri kuşak yada fikir çatışmasının sonucunda sevgi bağlarını koparmamak.
Dönemin Rusya’sının kırsal yaşantısı hakkında da bilgi sahibi oluyoruz okurken. Ama bunu Turgenyev metnin satır aralarına o kadar güzel yaymış, hikayeye katmış
Öfkeli gençlerin melodramı ; Babalar ve Oğullar·264 syf.·
10/10
2022 2. kitabı
Bana kalırsa yenilik, ancak ve ancak bireyin iç dünyasından başlarsa kendisi için bir şey ifade edebilir. Çünkü kendini toplumun tahakkümünden sıyıramamış insanın yenilik adına söyleyebileceği şeyler ne yazık ki oldukça sınırlıdır.Burda birey kabuğundan çıkmak için onu kırmakla mükellef bir civcive benzer.Herkes kendi kabuğunu kendi kırmalıdır, edilgen roller üstlenenler ne yazık ki kendi dar kabuğunda boğulur ve gerçek hayatla tanışmaya vaki olamaz.Tabi bu, sizin de takdir edeceğiniz gibi toplumda bir nevi sivil bir isyan hareketidir....Çünkü toplum kendi doğru ve yanlışlarına karar verirken kişilerin bireyselliğinden gelen farklılıkları gözetmekten çok kendi homojen yapısını korumayı amaçlar.Her türlü farklılığın bir tehdit unsuru gibi algılandığı bu homojen yapıyı korumakla yükümlü en küçük teşkilatsa, bizim kutsallık nişanesini aklıevvel bir iyimserlikle teslim ettiğimiz ailedir.
Totaliter devlet modelindeki hükümdar; kutsal metinlerdeki mutlak yaratıcı; ailedeki koruyucu baba.Aynı orduda görev aldığı halde rütbeleri farklı olan askerlere benzetebileceğimiz bu roller yukarıdaki amaca hizmet eden, sarsılmaz otorite figürleridir.Dört bir yandan kuşatılmış bireyin kendi varolma mücadelesi ise bu dişlinin kendisine en yakın halkasıyla, yani, babası ile başlayacaktır.Tıpkı Olimpos’un egemenliği için babasıyla giriştiği mücadelesini galibiyetle taçlandıran mitolojideki Tanrı Zeus gibi.
Aile ve baba konusundaki haklı öfkemin tezahürü olan bu eleştirilerimden sonra söz konusu eserin de bu mücadelenin epik şekli olduğunu söylemem çok yanlış olmaz.Babalar ve Oğullar arasındaki bu mücadele eski ile yeninin, değişime direnen ile onu başlatanın arasındaki fikri çatışmaları konu alıyor.Sadece aile içindeki çatırdamaları değil, Rus Köylüsü ile toprak sahipleri arasındaki bütün
Dünya, klasikleri neden? Neden tüm zamanların okunası kitapları arasında yerini bulmuştur diye içinizden geçtiği olmuştur. Buna değer kılan sebepler neler olabilir?
Ivan Turgenyev'in bu romanından bir cevap çıkardım...
Aile bağlarında zayıflama özelikle ebeveyn ve çocuk arasında zayıflama nerede başlıyor?
Ergenlik döneminin getirdiği bedensel değişim ile birlikte çocuklar kimlik bulma artık bir anne ve babanın çocuğu olma bunu şöyle açıklama getireyim 8-10 yaşındaki bir çocuğa sen kimin çocuğusun ? Annem baban kim? Sorusunu yöneltebilirsiniz . Lakin 18 inden sonra bu soru pek az hatta hiç sorulmaz siz kimsiniz? denir. Bireysellik daha çok kendini hissettirir hale gelmiştir. İşte bu zamanlarda bir süreç başlar artık değişen koşullar, ortamlar, arkadaşlar, akımlar gençliğin verdiği heyecan ile birleşir yeni bir jenerasyon olarak karşımıza çıkar. Tüm teknolojik gelişmeler ve akımların bunların etkisi altında yeni bilgilerle donanmış çocuklar anne baba etkisinden uzaklaşır kendini daha hür hisseder ve hürriyetini yaşamına ve düşüncelerine yansıtır. Daha atılgandır. Heyacanlı ve idealistir. Değişen koşullara ,hayata daha çabuk adapte olmuş uyum sağlamıştır. Zamanedir.
Aslında herkes kendi zamanının zamanesidir. Ve bu zamaneler çatışır.
Bu çatışma en çok da, aile arasında kendi belli eder. İşte Ivan Turgenyev bu şaşmaz yüzyıllardır süre gelen bir meseleyi kurgulayarak anlatmış bu roman bir yüz yıl sonrası da bu etkiyi bırakabilir. Yazıldığı ortalama 1850/60 lı yıllardan bu yana bu mesele hala geçerliliğini koruduğuna göre ; Yazar, bu tüm zamanlara hitap eden romanıyla klasikler arasında yer almış olduğunu görüyoruz.
Roman yarısına, kadar günlük hayatın içinde bu çatışmalara azar azar yer vererek çatısını kuruyor.
İkinci yarısında bir takım olaylar ile şekilleniyor ve ani bir gelişme
Ivan Turgenyev'in bu romanından bir cevap çıkardım...
Aile bağlarında zayıflama özelikle ebeveyn ve çocuk arasında zayıflama nerede başlıyor?
Ergenlik döneminin getirdiği bedensel değişim ile birlikte çocuklar kimlik bulma artık bir anne ve babanın çocuğu olma bunu şöyle açıklama getireyim 8-10 yaşındaki bir çocuğa sen kimin çocuğusun ? Annem baban kim? Sorusunu yöneltebilirsiniz . Lakin 18 inden sonra bu soru pek az hatta hiç sorulmaz siz kimsiniz? denir. Bireysellik daha çok kendini hissettirir hale gelmiştir. İşte bu zamanlarda bir süreç başlar artık değişen koşullar, ortamlar, arkadaşlar, akımlar gençliğin verdiği heyecan ile birleşir yeni bir jenerasyon olarak karşımıza çıkar. Tüm teknolojik gelişmeler ve akımların bunların etkisi altında yeni bilgilerle donanmış çocuklar anne baba etkisinden uzaklaşır kendini daha hür hisseder ve hürriyetini yaşamına ve düşüncelerine yansıtır. Daha atılgandır. Heyacanlı ve idealistir. Değişen koşullara ,hayata daha çabuk adapte olmuş uyum sağlamıştır. Zamanedir.
Aslında herkes kendi zamanının zamanesidir. Ve bu zamaneler çatışır.
Bu çatışma en çok da, aile arasında kendi belli eder. İşte Ivan Turgenyev bu şaşmaz yüzyıllardır süre gelen bir meseleyi kurgulayarak anlatmış bu roman bir yüz yıl sonrası da bu etkiyi bırakabilir. Yazıldığı ortalama 1850/60 lı yıllardan bu yana bu mesele hala geçerliliğini koruduğuna göre ; Yazar, bu tüm zamanlara hitap eden romanıyla klasikler arasında yer almış olduğunu görüyoruz.
Roman yarısına, kadar günlük hayatın içinde bu çatışmalara azar azar yer vererek çatısını kuruyor.
İkinci yarısında bir takım olaylar ile şekilleniyor ve ani bir gelişmeYazar Hakkında
Ivan TurgenyevYazar · 57 kitap
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 9 Kasım 1818 tarihinde Orel şehrinde varlıklı bir ailede doğmuştur. Annesi Varvara Petrovna Lutovina, babası Süvari albayı Sergei Nikoleviç Turgenyev’dir. Aile 1827'de Moskova'ya taşınır. Babası 1836 yılında vefat eder. Ivan Sergeyeviç Turgenyev, özel okullarda eğitim görüp, özel öğretmenlerden dersler alır. Henüz bir çocukken; Almanca, İngilizce ve Fransızca'yı anadili gibi konuşmaya başlar.
Yüksek öğrenimi için önce Moskova’ya oradan da St. Petersburg’a geçen İvan, Rus dili ve edebiyatı eğitimini kendi ülkesinde tamamladıktan sonra Almanya’ya gider ve 1838-1841 yılları arasında Berlin Üniversitesi’nde felsefe okur.
Daha sonra St. Petersburg’a geri dönüp iki yıl kadar bir devlet kurumunda çalışır.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, Fransa’da tanıştığı “Gustave Flaubert” ile sıkı bir dostluk kurarak, daha sonraki yıllarda gerçekçilik akımının öncülerinden biri olmuştur.
Ivan, ilk olarak 1850 yılında “Lüzumsuz bir Adamın Günlüğü” adını verdiği novellasıyla, ölümünden birkaç gün önce zihninden geçenleri not defterine aktaran bir yazarın hikâyesini anlatarak, yakın çevresine adını duyurur. Şöhretini ise 1852 yılında “Bir Avcının Notları” ile pekiştirir. İvan gençlik yıllarında özel eğitiminden geri kalan zamanları avcılıkla geçirmiştir.
Yapıtlarındaki ince duygulu karakter çizimleri, lirik-müziksel dil onu Rus gerçekçiliğinin temsilcisi yapmakla kalmaz, dünya edebiyatının büyükleri arasına da sokar. Turgenyev, eserlerinde serflik ilişkilerinin insana aykırılığını, feodal-aristokrat Rusya'nın yıkılışını, yeni burjuva-demokratik güçlerin yükselişini gerçekçi biçimde yansıtmıştır.
Batıyla Doğu arasında kendini sıkışmış hisseden yazarın Çarlık Dönemi’nin Rus entelektüellerini irdelediği “Asilzade Yuvası" adlı romanı 1859 yılında yayınlanır.
1859 yılında annesi de ölünce, geriye kalan topraklar serfler ( toprak ağası adına çalışan köylü) arasında dağıtılırken Turgenyev’e de tüm hayatını rahatça idame ettirebileceği yüklü bir miras kalmıştır. Böylece dünyevi sorunlardan kurtulan yazar başyapıtı, “Babalar ve Oğullar” üzerinde çalışmaya başlar.
Gençliğinde köylü kızlara duyduğu ilgiyi ve bu ilişkilerden doğan bir gayrı meşru kızını saymazsak Turgenyev hiç evlenmemiş, babalığını üstlendiği bir çocuk sahibi olmamıştır.
Özel hayatı, gönül maceraları pek bilinmeyen Turgenyev’in otuzlu yaşlarda tanıştığı Pauline Viardot ise umutsuz bir aşk macerası olarak yaşamına damga vurmuştur. Altı farklı dili konuşabilen, iyi bir piyanist ve şarkıcı olan sevgilisi evli olduğu için bu çiftin yarı fiziksel, yarı duygusal beraberliği kısa süreli ilişkiler şeklinde uzun yıllar devam eder.
Bozkırda Bir Kral Lear (1870), Ham Toprak (1877) gibi eserleri eleştirmenlerden beklediği tepkiyi alamadı ve kendini mutsuz hisseden Turgenyev, son kez ülkesini terk edip hayatının son dönemini bir türlü vazgeçemediği kadının, Pauline Viardot’nun yakınlarında, Paris’te geçirdi.
Ivan Sergeyeviç Turgenyev, 3 Eylül 1883 tarihinde Fransa'da Paris yakınlarındaki Bougival kasabasında öldü. Ölmeden önceki arzusu uyarınca naaşı Rusya'ya getirildi ve Belinski'nin mezarının yanına gömüldü.
