Özge
@ascuthbert
yüreğinden gelen gizli iniltiye,
ne zaman kulak verirse insan,
korkmadan deliririm diye,
erişir evrenselliğe işte o zaman.
bir sahaf kitabındaki nem ve küften,
elime geçen inanılmaz sevinci,
birilerine geçirememekten,
gelişti bende bu bireysellik bilinci.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ama geçmiş güzellikleri yaşatmak için,
gönlü yok kimsenin gül yetiştirmeye.
insan usul usul ölmek için gelir dünyaya.
başlar her gün biraz daha insan olmaya.
ve ölürken usul usul ne tuhaf;
aşık olur, kedi besler, isim verir eşyaya.
yıllardır herkesin bu garip ülkede
sanki kadermiş gibi çektiği
yanlış iliklenmiş gömlekte
bir düğmeyle iliğin gülünç çaresizliği.
bugüne kadar sizin anlaşılan,
bir genç osman'ınız da olmamış
sessizce hep içine kanayan.