Bugün saçında dolaşan el, yarın bir uçurum kenarında sırtında hissettiğin
elle aynıdır. Bu yüzden yalnız kalmalı insan. Bu yüzden kimseye
açmamalı içini. Herkese biraz olsun mesafeli durmalı. Kimseyi kendi
içinden görmemeli.
İnsan qorxur. Doğulan andan ölümdən qorxmağa başlayır. Yemək gecikəndə ağlayır, yatanda qaranlıqdan qorxur, duranda soyuqdan qorxur. Böyüdükcə bu instinkt daha da mürəkkəbləşir. İki almaqdan qorxur, oğrulardan qorxur. Sevilməməkdən qorxur, oyuncaqsız qalmaqdan, döyülməkdən, söyülməkdən qorxur. Və bu hiss bizi ömrümüzün sonuna kimi rahat buraxmır. Qorxu hissi. Aldığınız bahalı telefon, geyindiyiniz paltar, oxuduğunuz dərs, işlədiyiniz yer hamısı bircə hisslə bağlıdır.
Qorxu hissi ilə..