ILO 1930'dan beri kimsenin 48 saatte fazla çalışmamasını bir koşul olarak belirlemiştir.
Haftada 55 saatten fazla çalışmanın kadınların depresyon ve kaygı riskini belirgin ölçüde artırdığını, erkeklerde ise istatitiksel olarak anlamlı bir etki yaratmadığını gösteren araştırmalar mevcuttur (UK, 1997-2004 verisi, 2011 analizi).
İsveç - orta derecede fazla mesainin kadınlarda hastaneye yatma ve ölüm oranlarını artırdığını, ama erkeklerde koruyucu bir etki yarattığını gösteren araştırma
ABD - benzer fark gözlenmiş - orta derecede fazla çalışma, erkeklede daha düşük kalp hastalığı, kronik akciğer hastalığı ya da depresyon riski ile ilişkilendirilmiştir. Kadınlarda ise kalp hastalığı ve kanser gibi ölümcül hastalıklara yakalanma olasılığında "ürkütücü düzeyde" artış görülmüştür.
Buradaki fark, yazarın iddiasına göre cinsiyetler arası bir hassasiyet farkını değil; yükü olan ve olmayan çalışanlar arasındaki farkı göstermektedir. Ücretsiz işler hesaba katıldığında kadınların mesai saatleri ILO'nun önerisini (hatta koşulunu) fazlasıyla aşmaktadır.