Yaşamımın neredeyse tamamında başkalarına üzülmekten kendime üzülmeye vakit bulamazken şu sıralar; kendime üzülmekten başkalarına üzülmeye vakit bulamıyorum. Hayat gerçekten çok garip, ortası yok.
"İlâhî, ben günahkâr bir kul iken sana nasıl dua edeyim? (Senden hangi yüzle bir şey isteyeyim) Sen çok kerim ve cömert bir Rab iken senden nasıl istemeyeyim?"