Selam :)1000Kitap
Canım seriyi bitirmiş bulunmaktayım. O kadar heyecanlıydı ki bir seriyi bir günde bitirdim. Lana sonunda intikamını aldı. Ve loganla istediği mutlu sona ulaştı. Ayrıca tüm seri boyunca hakkında konuşulan katil beni acayip şaşırttı. Orda bir ters köşe yemiş olabilirim. Çünkü katil olarak onu hiç tahmin etmemiştim. Kitabı okurken nasıl ya diyerek resmen sayfayla bakışmış olabilirim. Yine acayip bir şekilde sürükleyiciydi. Kitabı elinizden bırakamıyorsunuz.
Tüm seri boyunca sevdiğim iki karakter vardı Jake ve Logan. Lananın intikam ateşi bir nebze de olsa dinmiş oldu. Kitabı bitirdikten sonra yazarı biraz araştırdım bu tarz başka kitapları var mı diye ama çok üzücü bir şey öğrendim. Yazar 5 sene önce vefat etmiş bunu duyunca çok şaşırdım. Ve ayrıca loganın final sahnesinde Lanaya verdiği hediyeye bayıldım. Bu tarz kitapları okumayı çok seviyorum. Hikaye de gizem, cinayet, intikam, aşk, katil , FBI ajanı , hacker ne ararsan vardı. Bu da kitabı çok sürükleyici yapıyor. Tek kelimeyle bu seriye bayıldım ...
Lyon’da Düğün Fransız Devrimi sırasında yaşanan kargaşa ve zulüm günlerinde ölüme yaklaşan insanlara umut veren bir aşkın hikâyesidir. 1793’te kentte kurşuna dizilmeyi bekleyen karşı devrimcilerin toplandığı hapishane tuhaf bir nikâha sahne olur. İki Yalnız İnsan, acı çeken iki çaresiz insanı buluşturur. Birinin yüreğinden kopan çığlık diğerininkinde karşılık bulurken, farkında olmadan birbirlerinin yıllar süren yalnızlığına son verirler. Wondrak ise yazarın savaş karşıtı yapıtlarından biridir. Bohemya’nın küçük bir kentinde çirkinliğiyle sürekli alaya maruz kalan bir kadın tecavüze uğradıktan sonra doğurduğu çocuk sayesinde yaşama tutunmuştur, ama patlak veren Birinci Dünya Savaşı yüzünden oğlunu askere alarak ondan koparmaları söz konusudur. Zweig bu öykülerde toplum dışına itilmiş karakterleri üzerinden insanlık durumunu analiz eder. Karakterlerinin başlarından geçenler “yazgı” değil, insanlığın iflasının sonucudur.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
"Tanrı Hepimizden Nefret Ediyor", küfürlü ve umursamaz görünen dilinin ardında insanın yalnızlığına, pişmanlıklarına, bağımlılıklarına ve kendini tüketen yaşam biçimine ayna tutan çarpıcı bir roman. Hank Moody, hayatı kaos içinde yaşayan, zekâsı ve keskin mizahıyla dikkat çeken; buna karşın duygusal olarak kırılgan, sevdiği insanlara bağlı fakat kendi hatalarının gölgesinden çıkamayan çok farklı bir karakter. Eski sevgilisi Karen, kızı Becca ve diğer karakterler aracılığıyla aşk, aile, sadakat, cinsellik, bağımlılık, başarı ve başarısızlık kavramları sorgulanırken, olay örgüsü klasik bir başlangıç-gelişme-sonuç düzeninden ziyade, Hank'in savrulan yaşamının parçalarını bir araya getiren akıcı ve episodik bir yapıda ilerliyor. Alkol, uyuşturucu, kadınlar ve bitmek bilmeyen skandallarla ilerleyen hikâye, aslında insanın kendi vicdanıyla verdiği en zorlu mücadeleyi anlatıyor. Yazar, kara mizahı trajediyle ustalıkla harmanlayan; küfürlü, cesur, sansürsüz ama aynı zamanda edebî göndermelerle beslenen samimi bir anlatım dili kullanıyor. Diyaloglar son derece doğal, tempo ise hiç düşmeyecek kadar canlı. Her sayfada okuru hem güldüren hem de karakterin içsel boşluğunu hissettiren bir atmosfer var. Roman, modern insanın tüketim kültürü içinde kayboluşunu, özgürlüğün bazen sorumsuzlukla karıştırılmasını ve yapılan seçimlerin insan ruhunda bıraktığı izleri sorgularken, ahlaki yargılar dağıtmadan okura kendi çıkarımlarını yaptırıyor.
Kusurlarıyla yaşamaya çalışan, sevgiyi ararken kendinden uzaklaşan bir insanın varoluş sancılarını anlatan, sert üslubunun altında güçlü psikolojik çözümlemeler barındıran, düşündüren başarılı bir roman.
Kitap YorumDuygu ve Düşünce
Binnurun yazdığı kitaplardan yeri bende ayrı olan bu süreyi kaçınca kez başladığımı bilmiyorum her seferinde son kitabı okumuyorum spoiler yemedim ve veda etmek istemiyorum. Sonları mutlu mu mutsuz mu bilmiyorum bu yüzden her seferinde günebakan yani 3. Kitapta bırakıyorum. Spoiler vermeden bunu anlatmam pek mümkün değil ama okuyupta pişman olacak biri olduğunu sanmıyorum. Okurken aslında sizin aşk tanımınızı sorgulatıyor. Neler yapardım nelerden vazgeçerdim dedirten bir kitaptı.Üçüncü kitaba başlamaya korkuyorum.
Selamlar. Normalde kitaplığından ve sırayla okumadığım kitapları azaltmaya çalışıyordum. Ancak bu güzellik elime geçince o biraz geride kaldı. Ilk kitabı da sevmiştim ama burada işler daha eğlenceliydi diyebilirim. Gerçi kapağına da ayrı bayıldım. Konusundan biraz bahsedeyim. Yıllardır birbirinden nefret eden gazeteci Adriana ve Oburluk Prensi Gabriel beraber çalışmak zorunda kalır. Bu karanlık sırlar, huzursuz ejderhalar ve saklanan gerçekler arasında birlikte çalışmak zorunda kalırken birde nefretlerinin altında bambaşka duyguların olduğunu fark etmeye başlıyorlar. Vuhuu! Ben gibi #enimiestolovers severler toplanın acayip bir kitap ile karşınızdayım. Gabriel her sahnede dikkat çekiyordu. Ahh benim arsız prensim! Karakterler arasındaki atışmalar çok eğlenceliydi. Hani çoğu zaman kahkahalarımı tutamadım. Romantizm–olay örgüsü dengesi ilk kitaba göre daha iyi diyebilirim. O nefretten aşka gerçeğini dibine kadar hissediyorsunuz.
Bu kitabı kapağı için alsam bile pişman olmazdım çünkü gerçekten aşırı güzel duruyor ama içi de beklediğimden daha keyifli çıktı. Yan boyamasını saatlerce abartabiliriz diye düşünüyorum. Bence Gabriel ve Adriana'nın birbirine laf sokmaları, sürekli gerilimli ama bir yandan da çekim dolu halleri kitabı taşıyan şeydi. Baştada söylediğim gibi nefretten aşka giden hikâyeleri seviyorum ve bunda o his bayağı vardı. Bu detaya bayıldım. Ejderhalar, sırlar, şeytani saraylar ve gizemli olaylar da hikâyeyi daha ilginç yapmıştı. Sadece bazı yerlerde tempo biraz yavaşladı ve sonlara doğru her şey hızlı çözüldü gibi hissettim. Ancak genel olarak romantik fantastik seven biriyseniz kendini kolay okutan, karakterlerine bağlanabileceğiniz bir kitap olmuş diyerek yorumumu bitireyim. Unutmadan kitapta yetişkin içeriğe yer verildiğinide söylemek isterim.
Iskalanmayacak Mükemmel Biyografi·848 syf.·Felsefe
10/10
2026 35. kitabı
Eğer 
Ludwig Wittgenstein ile ilgileniyorsanız bu kitabı ıskalamamalısınız.
Ray Monk öyle detaylı, anlaşılabilir, akıcı bir çalışma yapmış ki…bir çok “sürükleyici” dediğimiz roman bu biyografinin yanında sönük kalır.
Kitap bittiğinde ise -bitirmek…kolay değil gibi gözükebilir, sizi yanıltmasın- adanmak, ideal sahibi olmak, kendini bilmek ve bulmak, aşk, akademinin karanlık tarafları, dostluk, savaş ve şu an hatırıma gelmeyen daha fazla kavramın içinde, onları adeta yaşarmışçasına deneyimleyebileceğinizi bir düşünün…bu herhangi bir biyografi değil.
Kaldı ki; Ludwig Wittgenstein son derece sıra dışı; matematikçi, mühendis, teorisyen, aşık, tasarımcı, öğretmen, hademe, asker, çiftçi ve bildiğimiz felsefe profesörü. Bu rollerin hepsine, hayatının farklı dönemlerinde gerçekleştirdiği giriş çıkışları öğrenmek sizi hem şaşırtacak hem de kendi hayatımızı sorgulamanıza neden olacak.
Kaldi ki, ne haliniz varsa görün…aksi olmayacak diye biten incelemelerim…haliniz ne ise size bağlı…şeklinde bitmeli diye düşünüyorum artık… 
Wittgenstein bundan sonra!
Ludwig Wittgenstein ile ilgileniyorsanız bu kitabı ıskalamamalısınız.
Ray Monk öyle detaylı, anlaşılabilir, akıcı bir çalışma yapmış ki…bir çok “sürükleyici” dediğimiz roman bu biyografinin yanında sönük kalır.
Kitap bittiğinde ise -bitirmek…kolay değil gibi gözükebilir, sizi yanıltmasın- adanmak, ideal sahibi olmak, kendini bilmek ve bulmak, aşk, akademinin karanlık tarafları, dostluk, savaş ve şu an hatırıma gelmeyen daha fazla kavramın içinde, onları adeta yaşarmışçasına deneyimleyebileceğinizi bir düşünün…bu herhangi bir biyografi değil.
Kaldı ki; Ludwig Wittgenstein son derece sıra dışı; matematikçi, mühendis, teorisyen, aşık, tasarımcı, öğretmen, hademe, asker, çiftçi ve bildiğimiz felsefe profesörü. Bu rollerin hepsine, hayatının farklı dönemlerinde gerçekleştirdiği giriş çıkışları öğrenmek sizi hem şaşırtacak hem de kendi hayatımızı sorgulamanıza neden olacak.
Kaldi ki, ne haliniz varsa görün…aksi olmayacak diye biten incelemelerim…haliniz ne ise size bağlı…şeklinde bitmeli diye düşünüyorum artık… Wittgenstein bundan sonra!