Eylül, okumakta zorlandığım bir kaç defa yarım bırakıp sırf Türk edebiyatının ilk psikolojik romanı olduğu için tekrar tekrar şans verdiğim bir eser. Karakterlerin iç dünyası, vicdan çatışmaları ve bastırılmış duyguları başarılı bir şekilde yansıtılmış. Ancak romanı okurken en çok dikkatimi çeken iki unsur oldu.
İlki, oldukça yoğun betimlemeleriydi. Doğa, mekan ve ruh hallerini anlatan uzun tasvirler, dönemin edebiyat anlayışını yansıtsa da günümüz okuru için zaman zaman anlatının akışını yavaşlatıyor. Bu nedenle romana adapte olmam kolay olmadı.
İkincisi ise merkezindeki yasak aşktı. Romanda fiziksel bir aldatma yaşanmasa da evli bir kadın ile eşinin yakın arkadaşı arasında gelişen duygusal bağ, bana göre sadakatin ihlalidir. Çünkü sadakat yalnızca bedensel değil, duygusal bağlılığı da kapsar. Üstelik erkek karakterin kadının sadakatine hayran olurken aynı zamanda onu eşinden bile kıskanması, insanın arzuları karşısındaki çelişkisini güçlü biçimde ortaya koyuyor.
Sonuç olarak Eylül, psikolojik çözümlemeleriyle edebiyat tarihindeki yerini hak eden bir eser. Ancak yoğun betimlemeleri ve yasak aşkı merkeze alan konusu nedeniyle her okurda aynı etkiyi bırakmayabilir. Bir klasiği okumak her zaman onu sevmek anlamına gelmiyor; bazen değerini kabul ederken anlatmak istediği dünyaya mesafeli de kalabiliyoruz.
Politik ve felsefi yönleri de olsa içinde buram buram aşk olan bir kitabı bu kadar sevebileceğimi asla tahmin etmezdim. Belki ayrılık ve özleme dair olduğu içindir.
Stephenie Meyer, Şafak Vakti (*Breaking Dawn*) adlı bu dünyaca ünlü *Alacakaranlık* (Twilight) serisinin dördüncü ve fantastik aşk başyapıtında, ölümlü bir genç kız olan Bella Swan ile karizmatik vampir Edward Cullen’ın evlilik hayatlarını ve bu birlikteliğin fantastik dünyada yarattığı büyük yankıları konu alır.
Yazar; Bella’nın insan olarak geçirdiği son günleri, evliliklerinin ardından mucizevi ama bir o kadar da tehlikeli bir hamilelik süreciyle dünyaya gelen yarı insan-yarı vampir kızları Renesmee’nin doğuşunu ve Bella’nın nihayet bir vampire dönüşme sürecini anlatırken; bebeklerinin doğumuyla birlikte vampir dünyasının en katı ve acımasız otoritesi olan Volturi Meclisi’nin hedefi haline gelen Cullen ailesinin, kendilerini korumak için dünyanın dört bir yanından topladıkları vampir tanıklar ve kurt adam sürüsüyle birlikte giriştiği büyük varoluş mücadelesini, sadakati, annelik içgüdüsünü, fedakarlığı ve her türlü doğaüstü engeli aşan ölümsüz bir aşkı, Meyer'a özgü yüksek tempolu, gizemli, romantik ve sürükleyici bir edebi dille işler.
Şule Yüksel Şenler, Huzur Sokağı adlı bu dönemine damga vurmuş kült ve hidayet romanı tarzındaki eserinde, 1960'lı ve 70'li yılların İstanbul'unda, modern ve lüks bir hayatın içinde yetişmiş, inançsız ve manevi bir boşlukta savrulan Feyza ile dindar, ahlaklı ve huzurlu bir mahalle kültürünü temsil eden üniversite öğrencisi Bilal'in yollarının kesişmesini konu alır.
Yazar; bir iddia uğruna başlayan ama zamanla büyük, hüzünlü ve imkansız bir aşka dönüşen bu ilişki üzerinden Feyza'nın yaşadığı içsel aydınlanmayı ve zorlu hidayet sürecini anlatırken; Batılılaşma sancıları çeken Türk toplumundaki kültürel kutuplaşmayı, maneviyatın ve İslam ahlakının insan ruhuna getirdiği iç huzuru, modern hayatın getirdiği yozlaşmayı ve geleneksel mahalle dayanışmasını, döneminin toplumsal dinamiklerini yansıtan, yoğun dini ve ahlaki mesajlar içeren, sürükleyici, duygusal ve akıcı bir dille işler.
Sarah Jio bu sefer bizi Livingston ailesinin sırlarla dolu geçmişine götürüyor.
Hikayeyi bir 40'lardaki Flora'nın dilinden,bir de 2000'lerdeki Addison'ın dilinden okuyoruz. Her karakter ilmek ilmek işlenmiş,zengin bir geçmiş hikayeye sahip,çok sağlam bir kurgu.
Fakat bu kitap bana yazarın diğer kitaplarından biraz daha farklı geldi.
Açığa çıkan sırlar ve karakterlerin geçmişleri diğer kitaplara göre daha karanlıktı. Ama şunu kesinlikle söyleyebilirim ki,elimden bırakamadım. Çok sürükleyici ve kendini merak ettiren bir hikaye. Bu açıdan yazarı çok seviyorum;kitapları kafanızı yormayan ama merak ettiren,okurken içinizi ısıtan bir yazar Sarah Jio.
Okumayan kalmasın diyorum(^o^)
Ahmed Arif, Leylim Leylim adlı bu sarsıcı ve bütünüyle gerçek mektuplardan oluşan kült eserinde, Türk edebiyatının en güçlü şairlerinden biri olmasının yanı sıra, hayatının en büyük, en tutkulu ve en sarsılmaz aşkıyla bağlandığı yazar Leylâ Erbil’e 1954-1977 yılları arasında yazdığı hasret dolu mektupları konu alır. Şair; dönemin çetin siyasi koşulları, sürgünler, yoksulluk ve yalnızlık içinde kıvranırken, Leylâ Erbil’e duyduğu imkansız sevgiyi, edebi dostluğu ve sığınma arzusunu onun satırlarına döküşünü anlatırken; bir sanatçının iç dünyasını, yaratım sancılarını, dönemin entelektüel çevresini ve her türlü mesafeyi, zamanı ve engeli aşan ölümsüz bir bağlılığı, bizzat şairin kendi kaleminden çıkan son derece samimi, lirik, duygu yüklü ve her satırı şiirsel bir edebi dille işler.
