Güller güzeldir. Dikeni acıtır derler.
Neden acıtsın ki tutmasını bilince eller. 
Mevlana Celaleddin-i Rumi
Mevlana Celaleddin-i Rumi
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
- Baba?
- Bize yeni bir Anne bulacak mısın?
- Ben başka istemiyorum. Annen benim için olabilecek tek kadındı. Hayatımın aşkıydı.
Ama aşk demek, kayıp demek oğlum. Anlaşmanın bir parçası.
Bazen canın acıtır ama sonunda hepsine değer.
Aşktan daha büyük hediyye yoktur...
(How to Train Your Dragon: The Hidden World)
ŞİFA RİTÜELİ
Gözlerindeki bu yüz kiloluk yorgunluk şifa olsun geçmişine. Çektiğin yükler önüne dizdiğin taşlar olsun seni güzel yollara götürsün. Manzaralı mevsimler düşsün ömrüne. Gözlerin güzelliklere bakmakla şifalansın. Şaman ritüelleri gibi rengarenk dumanlar şenlendirsin şu durgun halini. Böyle yürümez bu kervan bir yerden muhakkak sağa sapıp seni en güzel bahçelere götürecek. Kırma gönlünü. Toparlaması zor olur sonra. Tutun tutunabildiğin kadar. Şarkılara tutun, hayallerine tutun, güzel cümlelere tutun. Uçurum yanıbaşında gibi temkinli dostluklar edin. Bazen tuttuğun ipler elini keser, canını acıtır. İşte o zaman bırak bütün ipleri. Düşür her şeyi aşağıya. Sana lazım olan eteklerine takılır kalır zaten. Sen en güzel halinle salın doğanın en güzel yerinde. Al gökyüzünü üzerine. Korusun seni tatlı gülümsemelerin. Gün olur tadın kaçar, ağlamak için sebep ararsın. Oku bunu.
Hatice Kübra Tay
Aşamam sandım.
Gidemem sandım.
Yüksek tepelerin ardında ikiye ayrıldı yolum.
Birini seçsem var olacak olan dünyaların sonsuz ihtimallerinde düşüp yuvarlanacağım.
Yolun hatrı neyse de
Ah o ihtimaller silsilesi.
Halbuki isterdim bilmek,
Hangisinin sonu bir yere varıyor.
O zaman seçmezdim onu.
Sevmem çünkü,
Sonu bir yere çıkan yolları.
Bir deniz kenarı, yemyeşil orman, uçurumun kenarında manzara.
Sonsuza kadar mutlu yaşadılar...
Sahi, neden öyle biter masallar?
Neden olacak?
Umut hep orda kalsın diye.
Ama ben istemem.
İstemem…
İstemem, A noktasından B noktasına varıp yolu bitirmek.
Onlar yığınlar içindir, birikir.
Ah o yığınlar, en kötü rehberler.
Ve ben istemem
İnanmam da,
Sonsuza kadar mutsuz yaşarlar çünkü.
Yol biter, emek biter ve aşk da terk eder.
Ama ben severim hiç bitmeyeni,
Hep yolda olmayı,
Sonsuz çabalamayı.
Mutlu olduğum anlarda bile,
Hep senin yanında olmaya çalıştım.
Olabildim mi, olabiliyor muyum bilmiyorum.
Faydam mı dokunuyor sana,
yoksa farkında olmadan yük mü oluyorum onu da bilmiyorum.
Yaralarına merhem mi oluyorum,
yarana tuz mu basıyorum onu da bilmiyorum.
Ama bildiğim bir şey var;
Sana kıyamıyorum.
Sen üzüldüğünde, üzgün olduğunu öğrendiğimde içimden başka biri çıkıyor.
Dünyaya karşı sert duran adam gidiyor, yerine çaresiz bir adam kalıyor.
bu zamana kadar dimdik durmuş adamın yerine kolu, kanadı kırılmış çaresiz bir adam.
Gözünden bir damla yaşın aktığını düşünmek bile içimi parçalıyor.
En çok da susmak yoruyor artık beni.
Yazdığın yazının altına biri yorum yapmış.
Seni tanımaz, adını bile bilmez.
hayatında bir kez bile görmedi seni.
Bizde kendisini tanımayız.
Ama yazdıklarını okuyup içi yanmış, üzülmüş, dua etmiş.
Bir de beni düşün.
Senin için canını ortaya koyabilecek adamı…
Üzüldüğünü bilen ama konuşamayan adamı…
Yaşadıklarını bilen ama susmak zorunda kalan adamı…
bunun altında eziliyorum, un ufak oluyorum.
Senin üzüntüne üzülüp kendi acılarımı içime gömüyorum.
Bildiğim şeyleri bilmiyormuş gibi yapmak zorunda kalıyorum.
Konuşmak isterken susuyorum.
Haykırmak isterken susuyorum.
Sarılıp bütün yükünü almak isterken susuyorum.
Öfke yorar, öfke çok şey yapar diye sıralamışın ya.