Honoré de Balzac'ın Sarrasine adlı kısa romanı, yalnızca bir aşk hikâyesi anlatmakla kalmaz; aynı zamanda sanatın, güzelliğin ve insanın yanılsamalarının derin bir sorgulamasını yapar. Akıcı anlatımı ve beklenmedik olay örgüsü sayesinde okuru ilk sayfalardan itibaren merak içinde bırakır.
Romanın merkezinde, güzelliğe hayran bir heykeltıraş olan Sarrasine'in tutkusu yer alır. Ancak Balzac, bu tutkuyu yalnızca romantik bir duygu olarak ele almaz. Karakterin güzellik anlayışının zamanla bir saplantıya dönüşmesini ve gerçeklerle yüzleştiğinde yaşadığı yıkımı etkileyici bir psikolojik derinlikle işler.
Eserin en güçlü yönlerinden biri, "Gerçek nedir?" ve "İnsan sevdiği kişiyi mi, yoksa zihninde yarattığı ideali mi sever?" sorularını düşündürmesidir. Balzac, dış görünüş, kimlik ve toplumsal yargılar üzerine okuru sorgulamaya davet eder. Bu yönüyle eser, yazıldığı dönemin ötesine geçen evrensel bir nitelik taşır.
Dilinin zaman zaman ayrıntılı ve betimleyici olması klasik edebiyat seven okurlar için büyük bir zenginlik sunarken, hızlı ilerleyen modern romanlara alışkın olanlar için biraz ağır gelebilir. Buna rağmen güçlü atmosferi, karakter çözümlemeleri ve çarpıcı finali sayesinde okuma deneyimi oldukça etkileyicidir.
Sonuç olarak Sarrasine, kısa olmasına rağmen derin anlamlar taşıyan, insanın tutkularını ve algılarını sorgulatan başarılı bir klasiktir. Özellikle psikolojik çözümlemeleri ve klasik Fransız edebiyatını seven okurlar için tavsiye edilebilecek, üzerinde uzun süre düşünülecek eserlerden biridir. 
Sarrasine
Sarrasine
Merhabalar değerli kitapseverler, bugün sizlere Serkan Karaismailoğlu’nun kaleminden çıkan Aşktan Önce adlı kitabı tanıtmak istiyorum.
Kitap on iki bölümden oluşmaktadır. Kitabın içerisinde karşılıksız aşk ve görücü usulü gibi kavramlara değinirken, teknolojiyi araç olarak kullanmayı ancak duygusal bağ kurarken insanî yönümüzü kaybetmemeyi, attığımız mesajların duygularımızı tam olarak taşıyamadığını dolayısıyla önemli konuları yüz yüze konuşmayı, dijital çağda aşkı yaşarken eski zamanlardaki iletişim şeklini unutmamayı, empati ve saygının her şeyden önemli olduğunu vurgulayarak aşkı psikolojik ve bilimsel bir yaklaşımla, tablolar eşliğinde anlaşılır bir şekilde ele alınmış.
Kitap bitti mi? Tabii ki hayır. Ayrıca
Sosyal Homeostaz Nedir?
Aşkın Üç Hâli Neler?
Neden Âşık Oluruz?
Doğada Aşk Var mı?
Evlilik İçin En İdeal Zaman Ne Zaman?
gibi soruların cevapları da kitabın içerisinde saklı.
Yazarımızın kalemine sağlık, okuyucusu bol olsun.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kahraman Tazeoğlu & Vazgeçtim
"Ayrılık nedir biliyor musun sevgilim:
Yaşadığını sanan bir kalbin omuzlarından,
Bitmiş bir aşkın naaşının kaldırılması..."
"Vazgeçtim..." Ne kadar basit bir cümle gibi görünüyor, değil mi? Peki ama neyden, nasıl ve niçin vazgeçtin?
Vazgeçmek; bazen bir terk ediş, bazen bir fedakârlık, bazen kabulleniş, bazen de zorunlu bir ayrılıktır. Söylemesi kolay gibi görünse de içinde sayısız anlam barındırır. Yazar da bu kitabında "Vazgeçtim." derken aslında aşkı uğruna, sevdiği insan için büyük bir fedakârlık yaptığını; en azından öyle düşündüğünü anlatıyor.
Ya geride kalan kişi gerçekten ne istiyor? İnsan, susup giderken ve vazgeçerken bunu "iyilik" ya da "fedakârlık" adına yaptığını sansa da, acaba bu davranış sevdiği insana karşı işlenmiş en büyük ihanete dönüşmez mi? Çünkü aşk; omuz omuza mücadele etmek, acısıyla tatlısıyla, hastalıkta ve sağlıkta hayatın her anını birlikte göğüslemek değil midir?
Mehmet, Feza ve Koray... Mehmet, karşılıksız aşkını kalbine gömerek Feza'nın mutluluğu için kendinden vazgeçer. Feza ile evlilik hayalleri kuran Koray ise büyük bir yanlış anlaşılma yüzünden, yine onun mutluluğu uğruna aşkını feda eder. Peki, hangisinin vazgeçişi gerçekten doğru? Bu fedakârlıkların ve sessiz gidişlerin tam ortasında kalan Feza şimdi ne yapacak? Bir yanlış kaç doğruyu silecek? Ya da yanlış sanılan o asıl gerçek ne zaman gün yüzüne çıkacak?
Uzun zamandır bir aşk romanı okumamıştım. Bu eser ise bana oldukça keyifli bir okuma deneyimi yaşattı. Özellikle kitabın sonunda yer alan şiirler tek kelimeyle harikaydı.
Kitapla ve sevgiyle kalın...
“İnsan,kendisini anlamak için göğe bakar;varlığını anlamak için içe bakar.Teleskopla evrenin uçurumuna eğilir,mikroskopla kendi derinliğine”
Petrikor..Bilmeyenler için;yağmur damlalarının kuru toprakla buluşmasıyla ortaya çıkan o meşhur ve ferahlatıcı toprak kokusunun bilimsel adı..Hadi o kokuyu burnumuza getiren sayfalara bir göz atalım..
Yokluk ülkesindeyiz,haritalarda aramayın;bulamazsınız!Hepimizin en az bir kere uğradığı ülke burası.Geç kalmaların,ifade edilememiş söz ve duyguların,birbirlerine ulaşamamış insanların,ihtimallerin ülkesi.Ve burada ismi olmayanlarla beraberiz;adam ve kadın ile.Kendini ve anlamını bulma hikayesi bu,hoş geldiniz!
Kadın ve adam..Lapis ve Oasis gezegenleri..Gezegenler üzerinden insan ruhunu aralıyoruz.Her gezegenin de kendine ait bir karakterinin bir ruhunun olduğunu görüyoruz.Ve tabi ki adam ve kadın..Bir ofis ortamında iletişimden uzak bir çekimle başlayan bir ilişki.Adam gayet sıradan,insan ilişkilerinde samimi,başarılı,yalnızlığın huzurunu değerli bulan,kendi yolunda ilerleyen biri.Kadın ise mesafeli,yer yer değişken.
‘Adam artıydı, kadın eksi;aralarındaki denge tam da bu’demiş kitap,katılmamak ne mümkün.Birbirlerine yaklaşmaması gereken Lapis ve Oasis gezegenleri gibi onlar..Birbirlerinin çekim güçlerine dayanamayan iki ruh ve onların sessiz savaşı okuduğumuz.
Aşk nedir?Fedakarlık adı altında,kişinin kendisinden vazgeçmesine aşk denilebilir mi?
Beklentisiz başladığım bu kitabı bitirdiğimde hala karakterlere kızmaya devam ediyordum. Aşk’ın o sıcak yumuşatıcı etkisine kapılmak,akışta süzülmek varken neden kaya gibi olmayı seçer insan?Ya da neden azıcık kendini de düşünmez,gözünü açmaz kişi?Kendi kendime kızdım tamam da yok mu sanki çevremde/çevremizde böyle toksik sayılabilecek ilişkiler?Sağlıklı ilişki kuramayıp da gel
Sen Kadınsın Otur Oturduğun Yerde!
Sıcak havaların etkisiyle kısa sürecek, bir çırpıda okunacak, elimden bırakamayacağım, akıcı bir kitap okumak istiyordum. Bu sebeple elim kitaplığımda duran ve okumadığım tek Moliere kitabı olan Kadınlar Mektebi'ne gitti.
Moliere! :) Sadık dostum, zor zamanlarımın kurtarıcısı, gülmek istediğimde, gülerken biraz da düşünmek istediğimde sık sık başvurduğum bir yazar kendisi. Dün, gecenin geç saatlerinde başlamış kitabı bu sabahın erken saatlerinde bitirmiş bulunuyorum.
Gelelim kitaba. :) Bu eserinde Moliere; erkeklerin kadınlara yönelik baskıcı ve kıskanç bakış açılarına, ahlak ve namus kavramının içeriğine, aşk ve evlilik kavramının sorgulanmasına, evlilik nedir/ne değildir?'in irdelenmesine yer vermiş. Bunları ele alırken yer yer mizahı yönünü de tabii ki ortaya koymuş. Bu eserinde diğerleri kadar gülemedim fakat bu durum, eserin değerinden ya da okurken aldığım keyiften hiçbir şey eksiltmedi. Yine her eserinde olduğu gibi bunda da yer yer ihanet, kaos, aldatmaca, entrika vardı. Bunların olmadığı bir esere Moliere eseri demem şahsen. :)
Dili akıcı, okuması kolay ve keyifli bu kitabı; uzun, bol betimlemeli ve ağdalı anlatımlardan yorulmuş, edebi açıdan daha anlaşılır ve sade bir kitap okumak isteyen herkese gönül rahatlığıyla öneririm.
SPOİLERLİ!
Çok büyük heyecanla başladığım bir kitaptı, kapağına ayrı bayılıyorum zaten o ayrı. Hiç beklediğim gibi olmadı diyebilirim. Beni şaşırttığı bazı yerleri oldu. Özellikle ilk bölümlerde Jane'e üzülmemek elde değildi ama cidden kapağında yazıldığı gibi yıllar sonra gelen mutluluk ama geç gelen mutluluk diye eklemeliydiler. Nedense bu dönemlerde yazılan kitaplarda bir hristiyan olmanın yüceliği üzerine oluyor hep ama hep mi böyle olur? Hiç mi şaşmaz. Ayrıca bu kitaplardaki evlilik aşkını anlamıyorum, belki o zamanlar için normal gelebilir ama şimdi okurken, sadece evlilik değil, daha on sekizinde olan bu kızın kendisinden 20 yaş büyük olan bir adama olan bu aşkı nedir? Emin miyiz bunun başka bir şey olmadığına! Bir de her şeyi bu çok yakışıklı, hu çirkin, bu güzel diye kategoride sokma aşkı da var. Bu çirkin çünkü kötü, bu güzel çünkü iyi. Yani insanı meraklandırıyor ama bu detaylar beni çok rahatsız etti. Keşke hiçbiri ile evlenmeyip ayakları üzerinde duran biri olsaydı. At. John salağı da tam bir salaktı. Jane sürekli o öyle yüce ve harika diyorud ama alakası yoktu,kendini beğenmişin tekiydi. Bir de Martı yayınlarının bu çevirisinde içinde Fransızca yazılan kısımların Türkçe hali de eklenebilirdi mesela. Bu kadar zor bir şey değil bence. Neyse çok şükür bitti. Ama okunur mu okunur? Denk gelirseniz bir şans verin!