“Aşk çare midir yalnızlığa? Yoksa tutsak mı eder yüreğine? Ya da uçurur mu kafesindeki çırpınan kuşu, özgür bırakır mı? Aşk nedir sahi?”
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
İnsan hayatta aşkın derdini değil sefasını... Sahi dostum, aşk nedir, hatırlıyor musun?
Sayfa 147
Biz önsöz ancak bu kadar güzel olabilir ♡
Ölümden korkar mısın kâri? Ölmekten korkar mısın? Ben korkuyorum ve herkes de korkar zannediyorum. Yanılıyorum belki de. Zira korkum kendi nefsimden.... Ölmeye mecbur doğanlarız biz, sahi. Lakin ben ölmeye mecbur olmaktan değil ölünce mahcup olmaktan korkuyorum.
Sana bu kez ölümü anlatmaya niyet ettim. Zor oldu, canım yandı, ölenleri hatırladım, öldürülenleri hatırladım ve ölü mü hatırladım. Bilmediğim bir deryada klavuzsuz çektim kürekleri. Zira ölümü anlatmak köre güneşi anlatmak gibi... Ama anladım ki ölmeyen ölüler de varmış. Ölüm bazlarına düğün bazlarına bayrammış. Ve anladım gönlünde Aşk olmayanlar öImekten korkarmış.
"Aşk nedir?" diye sual ediyorum senelerdir. Her ne okusam o sualime bir cevap arıyorum. Bulamıyorum çoğu vakit. Lakin anlıyorum ki tarifi mümkün olmayana aşk diyorlar. Ve âşık olana ve aşkından öleni ölü bilmiyorlar. Ölse de diri biliyorlar onları. Değil mi ki biz gibiler aşkı da doksan dokuz güzel isme ek etmişlerdeniz. O vakit gönülde O varsa ölüm girmez o gönle diye vehmediyorum. Belki hata ediyorum, yanılıyorum belki. Lakin hata da, kusur da inan ki bendendir..
Bir Şair Bir Kitap
Haydar Ergülen – Sen Güneş Kokuyorsun Daha
Babaannem derdi ki: İnsan kısadır oğlum
ve bilmezden gelir kısalığını, bilseydi
yarışmazdı yollarla, göğe evler yükseltmezdi,
Nazlı babaannem sözü de uzatmazdı ısrarı da
az söyler, usul söyler, pir söylerdi bir de
adamın kötüsünü piyade, sözün fazlasını şiir
yaparlar derdi
**
küçücük bir büyükanneydi, onu yitirince anladım
kısacıkmış her şey, insan kısaymış ağaçtan, ikindiden,
elmadan, güneşten, kardan, yağmurdan,
gölgemiz bile bizden uzunmuş, ya çocukluk,
o da rüyasından kısaymış meğer, sanki altı kardeş
nöbetleşe rüya görsek hepimizden bir çocukluk belki
çıkarmış, “bu dünya bir pencere" türküsünü söylerdi de
anlamazdık,
**
bu dünyaya alıştık, şimdi zor geliyor
dünyadan gitmek, bazen rüyama geliyor, kısacık
kalıyor, bir gülümseme kadar, “çok uzatma" diyor
“şiiri, kimse anlamaz ve ömrün de uzamaz bundan,”
**
insan yanlışlarıyla büyür, aşkı uzun boylu sanırdım
anladım ama, ne zaman, harflerinden de kısaymış aşk,
bazen yazıncaya kadar geçiyor, bazen zaman alıyor
aşkı içimizdeki ormandan kurtarmak, aşk kısa, şiir uzun,
sözgelimi bir ağaç kaybolsa da orman yine orman,
ya bir harfi kaybolsa, zaten kaç harf ki insan?
Kırmızı Kedi
