“Bazen ölüm bile hafif kalıyor hayatın yükünün altında.”
Bir insan ne kadar acıya katlanabilir?Susarak ne kadar yük taşıyabilir?
Sanırım yukarıda bıraktığım bu kitabın hissini en iyi verdiğini düşündüğüm alıntı.Tam bir yarım kalmışlık hikayesi anlatılan.Bu hikayede her şey sanki eksik.Aile,aşk,mutluluk,umut.Fidan’ın hikâyesi,yalnızca bir yaşam öyküsü değil;bir ayakta kalma mücadelesi.
Büyükada’da başlıyor yolculuğumuz ve yine burada bitiyor.Huzurlu,mutlu bir ailede doğup büyüdüğünü düşünmekte Fidan;ablasının bahtsız evliliğine kadar..Anita,ah güzel Anita..Evliliği konusunda özellikle anneden beklediği desteği göremediği için yıkılan Anita..Her şey,ailenin her bir üyesinin hayatını değiştiren ‘o olay’la birlikte değişiyor. Aile içi sırlar,kopuşlar,suskunluklar,affedemeyişler ve tabii ki kayıplar bir bir yakasını bırakmıyor sonrasında.
Her mutluluğun ardında bir hüzün saklanır gibi gelir ya bezen bizlere?Olanlar sanki buydu.Bir dilek mumuyla ‘aşk’çalar kapısını.Han’ın Fidan’a karşı olan saf ve içten duyguları;ailesinin saygılı,sevgi dolu tavırları içimi ısıtsa da..Aşkın iki yönü var değil mi?Aşk hayatı cennete de çevirebilir cehenneme de!
Karakterlerin olaya dahil edilişlerini söylememek olmaz.En masumu,en kırılganı Anita’ydı belki de..En pişman olanı Ferruh bey ve yine en vicdan azabı çekeni Şaheste..Fidan’a her daim sımsıcak öğütleri,hayat tecrübesiyle yön veren Maide..Kişisel hikayesini en merak ettiğim,olgun Şaheser..Ve Han..Ona ne söyleyeceğimi inanın bilmiyorum.
Yazardan okuduğum yedi kitaptan sonra benim için maalesef bir İncir kuşları ya da Piruze olmadı ama keyifle okuduğum akıcı bir hikayeydi.Bazı tekrar cümlelere takılmış olsam,diğer kitaplardaki duygu yoğunluğunu hissedemesem de okumaktan pişman olmadığım bir metin oldu.
Bazen acıların ardından taş olsa
‘’İyi ki bekledim.. iyi ki geldin.. İyi ki geç geldin hayatıma çünkü daha önce gelseydin, bende hayatına uğramış, terk edilmiş, yarım kalmış kadınlardan biri olurdum…
Geldin, kaldın, aşktın ve sonsuz oldun…’’
Bu satırları alıntılar iken kitabın sonundaki Nazım’ın bizlere olan vedasını düşünüyorum.. Sonra da Vera’yı..
Ve Vera’ya üzülüyorum aslında hayatına giren tüm kadınlara nedense üzülmeden geçemedim hepsinin birbirinden başka karakteri bambaşka hayat gayeleri vardı ama hepsi de sevdi, bazıları biraz fazla sevildi…
Tüm geçmişe uzaktan baktığımda zaten aşka aşık bir adam olduğunu kabul ediyorsunuz, sanatçı bir ruh, çapkın bir gönül ya işte bu yaşanılanlarda olmasa o dizeler satırlar çıkar mıydı ortaya?
Şüphesiz Nazım’ın, Vera’dan önceki hayatı TKP merkez komite üyeliğine varan yolu buna rağmen her biri birbirinden soylu ve devlet görevinde bulunmuş bir ailede doğmuş olma şansı!
İlk eşinin ona söylediği ‘’Sana mı kaldı dünyayı düzeltmek?’’ cümlesindeki bencilliği Nazım gibi bende okuduğumda hiç kabullenemedim.. O Birilerinin konuşması lazım diyordu..
‘’Dünya suskunlar, zulme ve adaletsizliğe sessiz kalanlar yüzünden bu halde değil mi?’’
Lena gelmiş, sonra yine evlenmiş Nazım; kısa da sürse sanırım ilk eşinin yarasının üzerine yara bandı bile olmamış Lena.. Adına bir şiir bile yokmuş.
Sonra Piraye gelir.. Yorgun, umutsuz iki çocuk annesi Piraye.. Onunla birlikte hiç şüphesiz Nazım aşk konusunda hiç kimseyi dinlemediğini tüm dünyaya bir kez daha kanıtlamış..
Piraye’nin sözleri, mektupları kitapta beni etkileyen kısımdı. Özellikle ‘’Seviyorum, sevgilim. Seni tıpkı tasvir ettiğin gibi, senin hudutlarının dışında sevdim ve seveceğim.. Tanıyamadığın, tanımadığın…’’
Ve bu kadar severken Nazım belki en büyük haksızlığı Piraye’ye yapmıştı üstelik onu cezaevi günlerinde
Reklam
Sevgi ise nefret saçan dikenlere inat, baharı müjdeleyen yediveren bir gül gibi her bir yaprağıyla ömrün karanlıklarına renk katmakta.
#önsöz
Seyran-İ
Amine Çalışkan
instagram amine_calskan_
Yürümek lazım ateşlere basa basa
Canın yansa da meydan okumak
Acı hissetmek sabra tabi
Tüm güzelliklerini ömrüne katarak
Sevdalı efkarlı aşkça
Dünya ya kara ya akça
Görmek isteyene hakça
#sayfayedi
🩷
Ağaç dalında kuş yuvası misali
Sert rüzgarlarını savurup attığı
Çalıdan çırpıdan hallice emeklerim
Bu coğrafyanın neresindeyim çamurlaşan toprağın Filiz vermeyen neresindeyim
Belki çığlık çığlığa veryansının olduğu
Sağır kulakların nezdinde
Yıldız kayarken tutulan dilekler kadar yalanım
Bir hikayenin en demli yanıyım
Son sayfanın vuslatla bitmiş noktasıyım
Sevgiyi yazan kalemin biten mürekebi
Seyran-İ
Amine Çalışkan
instagram amine_calskan_
Yürümek lazım ateşlere basa basa
Canın yansa da meydan okumak
Acı hissetmek sabra tabi
Tüm güzelliklerini ömrüne katarak
Sevdalı efkarlı aşkça
Dünya ya kara ya akça
Görmek isteyene hakça
#sayfayedi
🩷
Ağaç dalında kuş yuvası misali
Sert rüzgarlarını savurup attığı
Çalıdan çırpıdan hallice emeklerim
Bu coğrafyanın neresindeyim çamurlaşan toprağın Filiz vermeyen neresindeyim
Belki çığlık çığlığa veryansının olduğu
Sağır kulakların nezdinde
Yıldız kayarken tutulan dilekler kadar yalanım
Bir hikayenin en demli yanıyım
Son sayfanın vuslatla bitmiş noktasıyım
Sevgiyi yazan kalemin biten mürekebi
Kitap yorumumEdebiyat
"Hayat kısa
Kuşlar uçuyor" Cemal Süreya'yı anlatan en güzel iki cümle... Nazan Arısoy'un kaleminden çıkma Cemal Süreya Aşk Günü Doğdu kitabının yorumuyla sizlerleyim.
Cemal Süreya gibi sevmek, aşık olmak ve mutlu olmak hepsi bu kitapta gözler önüne seriyor. Cemal Süreya'nın ilk aşkı Seniha'dan en fırtınalı aşkları yaşadığı Tomris Uyar'a kadar olan güzel bir serüven sizleri bekliyor.
Cemal Süreya, şiirleriyle olduğu gibi örnek bir baba oluşuyla da bizleri etkilemektedir. Şiirleri dilden dile dolanmakta ve besteler yapılmaktadır. Sonuna kadar aşktı. Cemal Süreya, her aşkta yeniden doğardı kesinlikle okunmanızı tavsiye ederim dostlarım. Kitapla kalın dostlar
#kitaptanalıntıları
"Bolca şefkat ve üzeri tamamlanabilir azıcık sevgiyi esirgemeyin."
"Nazım'ın sevmeleri gibi sevmek seni... Sen severken bencil sevgili, bencilce sevmeyi bilmeyen bir yürekte, hazanı baharı çeviren aşksın."
Hele ki yazdığın, yazmayı arzuladığın ama benden başkasının şahit olmasını dinlemediğin bana özel cümlelerini aşkça konuşurken bir başka Cemal'din sen.
#kitapyorumu #okudumbitti #kitaptanalıntıları #arkakapak #eşzamanlıokuma #cemalsüreya #aşkgünüdoğdu #nazanarısoy #sayfa206
Zormuyum? Evet. Anlaşılmazmıyım? Evet. Kimlerine göre bu tanımlamalarım vardı.Ben hakkımdaki tüm yorumları "hayattan geleni kabullenmek lazım" psikolojisi ile onayladım.
Anlatmak,anlaşılır olmak için çabam olmadı.Herkesin tabağına eşit miktarda aynı yemekten koyar hayat ve kim ne kadar yiyebilirse,yediği ile doyar.Kimi sunulanı sever,kimi tiksinir ya öylece ortaya konmuş bir ihtiyacım ben.Birinin sebebi,birinin sonucuyum.Bu ikisi arasında yaşar insan hayatı ve yaşıyorum.Kendimce yaşarken,yaşananlara eşlik ediyorum.
Kendi hayatıma kimi zaman yüksekten,kimi zaman bodrum katında sokağa açılan bir pencereden bakıyorum;sessizce,usul usul kimseye hissettirmeden."Aferin"lerim ile "tüh keşke"lerim herkesinki kadar.İnsanım nihayetinde...
Her insan gibi benim de aşkça günlerim geldi ve bu uğurda anılar biriktirdim.Kiminin esin perisi,kiminin aşk mabedi,kiminin vazgeçemediği uzvu,kiminin bedduasıyım şüphesiz.Adı 'aşk' işte.Aşkken kahramanlık öyküleri yazar insan,sonra tahtından düşüp yere yıkılan zalim bir hükümdar oluverirsiniz,bazen de idamlık mahkum...
Kalabalıklarda biri aşk dediğinde,'insan konuştu' diyordum sessizce çünkü aşk,insana yakılır,insanca bir ruhla,kusursuz kelimelerle ve muhakkak cesaretle konuşulabilir bir mevzudur..Tüm açlığımla aşktan sözedenlerin kapısında köle olabilirim.Yeter ki aşkça konuştuğuna inanayım...
Üç şairin tek şiiri Tomris Uyar...Daha başka nasıl anlatılabilirdi diye düşünüyorum ama fevkalade anlatmış değerli yazarımız @nazan.arisoy Daha önce okuduğum Nazım ve Cemal Süreya kitapları gibi,bu kitabını da aşkla okudum Tomris Uyar ve Tomris'e aşık 3 edebiyat adamı...kitap her satırıyla buram buram edebiyat.Okunmaya,bilmeye ve hissetmeye değer bir eser...
Keyifli okumalar dilerim...
▪︎
✔01/03-(12/21)
▪︎
■
▪︎
#nostalcikokur
Cemal Süreya Aşk Günü Doğdu Nazan Arısoy
Aşk durağında bindiğim biz treninden, ben durağında iniyorum,hoşçakal.
.
İçimi yakan, hayatımda en önce seni tanımam gerektiği inanışımdır. En öncem ve sonsuzum olsaydın keşke.
.
Cemal’ce konuşurdun sen sevgili, aşkça anlaşırdık seninle.
.
Sana rağmen senin işgal ettiğin kendimden taşınıyorum. Gerçek bir gidiş bu. Kendimi terk ediyorum...
.
Sen ona sonum dersin, o sana uğramamıştır bile. Sen ona ömrüm dersin,o yaşadığını görmemiştir bile.
.
Bak evlat asıl mesele, herkes aşkı suçluyor. Asıl suçlu da yaralı da acı içinde olan da egodur.
.
Sen eşittir ben demektir, tamam mı?
.
Aşk koskoca adam, mükemmel kadın olmakla yaşanan bir şey değil ki. Kimliğini kaybediyorsun, kendinden kaçak başkasında mültecisin.
...
Bir dolu altı çizili satırlı kitabımla geldim.Hayatımda okuduğum en romantik kitaplardan biriydi
.
Şair olmak için mi aşık lazım yoksa böylesi aşklar yaşandığı için mi şair olunuyor
.
Aşkları içinde Tomris Uyar bambaşka bir yerde. Birbirlerine söz vermişler; bir gün ayrılırlarsa birbirlerine yazdıkları mektuplar, şiirler asla yayınlanmayacak, deşifre olmayacak diye; ama keşke böyle yapmasaydılar Bu kadar tutkulu bir aşkla neler neler yazmıştılar kim bilir?
Reklam