Hindistan'ın geleneksel olarak tüm enerjisini ve taktiksel kapasitesini Pakistan odaklı (terörle mücadele, sınır sızmaları) geliştirmesi, kuzeydeki devasa Çin (Sino) tehdidini ikinci plana itti. Galwan Vadisi (2020) ve Doklam (2017) krizleri, Hindistan'a şu acı gerçeği gösterdi: Çin ile mücadele sadece sınırda devriye atmakla değil; dil bariyerini aşmak, siber alanda üstünlük kurmak ve Çin'in opak (kapalı) karar alma mekanizmalarına sızabilmekle mümkündür.
Hindistan, 2020'de Genelkurmay Başkanlığı (CDS) makamını kurarak askeri entegrasyonda bir adım attı; ancak istihbarat reformu (yasal zemin, sivil denetim ve operasyonel modernizasyon) gerçekleşmeden bu "sert ve kararlı duruş" bir söylemden ibaret kalmaya mahkumdur. "Gölgelerdeki adsız kahramanlar" ne kadar fedakâr olursa olsun, arkalarında güçlü bir kurumsal sistem olmadığında faturayı yine cephedeki asker ve sokaktaki vatandaş ödemektedir.