Mehmet Ali Güneş
@askida_siirler
İçimdeki İkimiz 
Seraye 
Yaran Kabuk Bağlayınca kitaplarının şair ve yazarı.Yazar/Şair
Üniversite
Rize
Rize
54 okur puanı
Mart 2024 tarihinde katıldı
Serap Can/Gölge Kuşları
Serap Can’ın Gölge Kuşları adlı kitabı, insanın iç dünyasında taşıdığı kırgınlıkları, yarım kalmış duyguları, geçmişin izlerini ve yeniden dirilişi sembolik bir anlatımla ele alıyor. Kitabın merkezinde “gölge kuşları” metaforu bulunuyor. Bu metafor ki insanın acı-tatlı yaşanmışlığını, her ne olursa olsun dimdik ayakta kalmasını, geleceğe umutla bakmasını temsil ediyor.
Kitapta en dikkat çeken yönlerden biri, şiirsel ve melankolik anlatım dili. Serap Can, düz bir hikâye anlatmaktan çok, okuyucunun ruh hâline dokunan kısa ama yoğun cümlelerle ilerliyor. Özellikle yalnızlık, geçmiş ve içsel dönüşüm temaları öne çıkıyor. Anlatımda sık sık karanlık ve ışık karşıtlığı kullanılıyor. Gölgeler insanın acılarını temsil ederken ışık ise umut ve yeniden doğuşu simgeliyor.
Edebi açıdan bakıldığında eser, modern Türk edebiyatındaki içsel anlatı geleneğine yakın duruyor. Aforizma tadında cümleler kurulması, kitabı klasik anlatıdan çok “duygusal bir iç yolculuk” hâline getiriyor. Okur, karakterlerden çok kendi duygularıyla yüzleşmeye yönlendiriliyor.
Kitabın en güçlü tarafı atmosferidir. “Gölge kuşları” imgesi hem mistik hem psikolojik bir anlam taşıyor. Bu yönüyle eser, okuyucuya şunu hissettiriyor: İnsan geçmişinden tamamen kaçamaz; fakat onunla yaşamayı öğrenebilir.
Kısaca, Gölge Kuşları: Şiirsel, tasavvufi, içe dönük, metafor ağırlıklı, duygusal derinliği olan son derece keyifli bir kitap. Aynı zamanda kaside, gazel ve hiciv denemeleriyle, edebi karakterlerin varlığıyla okurda ayrı bir tat bırakıyor.
Reklam
İÇİMDEKİ İKİMİZ1000k
Bir şairin kaleminden tarih ve edebiyat bilgisini bilgelikle süsleyip kelimelerin etkin ağırlığında sunulan bir öykü kitabı. Son derece ustalıkla kullanılan dil, bazen mizaha, bazen şiire uğrayarak keyifli bir okuma serüvenine çıkarıyor okuru.
Geçmişten günümüze geçişi Kapı öyküsüyle aralayan yazar, Huzurevi öyküsüyle değerlerimizi sorgulatıyor. Bir Doğumun Anatomisi öyküsünde baş gösteren serzeniş, Kimsesiz öyküsü ile toplumsal gerçekçilikte ayyuka çıkıyor. Duyuru öyküsünde sokaktaki insanı gözlemleyen yazar, Ali Rıza Amca öyküsünde esnaf muhabbetinde çaya davet ediyor okuru. Şairler Giremez ve Kaza Okları öykülerinde mizahi dilin uzmanlığı, Tahta Masa öyküsünde hüzünle yoğrulup, Âşık Emrah öyküsünde türkülerle kulakların pasını siliyor.
Kaleminin gücünü Garip Yahut Atlı öyküsünde gözler önüne seren yazar Üşütmedi Hiçbir Ayaz Yokluğun Kadar öyküsüyle gözlerdeki bir çift gözyaşına talip oluyor. Ve daha nice öykülerle keyifli bir zaman dilimini garanti altına alan son zamanların en ciddi en edebi öykü kitabı...
Birsen Ertan
Bir çırpıda okunsa da maruz kalınan şiddetin anlatımının imkânsız olduğu çok çarpıcı bir roman Sakar. Koca bir sistem, dünyanın ta kendisi, insan faktörünün yıkıcılığı. Hatta okur olarak bizler de dahil olmak üzere yıkıcılığı su götürmez bir sakarlık içerisinde olduğumuzu yüzümüze vurmak isteyen gerçek bir hikâye. Diana’nın yakınlarının, öğretmenlerinin, abisinin, annesinin, babasının, jandarma görevlilerinin gözünden Diana’nın yaşatılamamasının anlatıldığı kitap, “Devlet mi, toplum mu, çocuk mu sakar” diye sorduruyor. Tıpkı bizdeki Narin çocuğun hikâyesi gibi!..
Kardeşi Erhan Bener, arkadaş grubundaki genç yazarların haşin eleştirmeni olan ağabeyinin eline kalem tutuşturup "Çok eleştirdin, biraz da yaz!" komutuyla onu adeta eve hapseder. Oradan elinde dost öyküsüyle çıkar Vüsat O Bener...
Kısa cümleler ile güzel bir dilin birleşimi, kendine has tarzı ile sıradışı bir kalem. Olay örgüsünden ziyade diyaloglarla, bazen bir trende bazen bir kır gezisinde, sokakta, meyhanede, pencere önünde, misafirlikte karakterlerin ruh halini, iç dünyasını iç sesler aracılığıyla aktaran öykülerden oluşuyor. Havva ve Kömür öyküleri diğerlerine nazaran daha dikkat çekiciydi. Farklı bir tarzı var Bener'in. Özellikle öyküleri biririş tekniği hoşuma gitti.
Mektupların Romanı
Şişkin'in bir kadını böylesine gerçekçi yazabilmesine hayran kalmamak elde değil gerçekten. Romanda Rusların farkını ortaya koyan, tarzı ile fazlasıyla ilgimi çeken, okunası bir kitap...
Reklam