asya turhan
@asyaat
37 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Bir kez ne olduğumu, ne yapabileceğimi kabullensem, bulabileceğim belki o “huzur”u -ama olmuyor bir türlü; sürekli hayallerimin peşinde, kuruntu bir gerçek içinde yaşıyorum.
Artık, ne özlem, ne uyarılmışlık, ne coşkunluk… Yalnız, ölümcül suskunluk.
Yaptığım, kendimi anlamağa çalışmak.
Romanlar, Tereza’ya yetersiz bulduğu yaşamından düşsel bir kaçış imkanı vermiyorlardı sadece; elle tutulup gözle görülen nesnelere olarak da anlam taşıyorlardı.
Kafamda bir tuhaflık var. Ne yapsam bu alemde yapayalnız hissediyorum kendimi.
