asya turhan
@asyaat
37 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Mehmet Efe'nin kült romanı. Sohbetini sevdiğim bir arkadaşımın önerisiyle elime aldığım, kendimi bulduğum, kimi sayfalarda gözyaşı döktüğüm, bende özel yer edinen romantik öykü. 80'lerin içinden gelen bir haykırış, dışavurum. Bizim neslin yalnızca işittiği, okuduğu belki de üzerinde durmadığı büyük ruhsal çöküntüler, isyanlar, bağırışlar.
İrfan ve Nurhan'ın aşkı. Onunla tanışan İrfan'ın kendiyle tanışma süreci. İrfan'ın Nurhan'a ait olan günlüğü okumasıyla sarsılan fikirleri. Sonrasında kalıp düşüncelerini sorgulaması, kendini anlamlandırma süreci. Ezbere konuşulan cümleler, kaç yıllık ev arkadaşını dahi tanımadığını görmesiyle derinleşen sorgulama. En sonunda bir gölgenin, perdenin diğer yanından süzülmesiyle tazelenen bir ruh.
Kitapların zaman, mekan ve ruh haline göre farklı anlamlar ifade ettiğini düşünürüm. Şimdi olmasaydı aynı satırda yine gözyaşı döker miydim? Ya da çizdiğim her satır aynı etkiyi verir miydi, bilmiyorum. Ama kitapların, dile dökemediğim hislerimi bana denk getirdiğini çok iyi biliyorum.
Sevgiler
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı.Konuşulacak,yorumlanacak birçok satırı var.Ben bu noktada yetersiz kalıyorum.Söyleyeceğim tek şey kendimi kitapta bulamamam.Her kitap bize bunu mu vermeli?Hayır.Ama kitapla kaynaşmak isterdim.Yeterli donanıma sahip olmadığımdan ya da önyargılarımdan becerememiş olabilirim.Bilmiyorum ama huzursuz olduğumu biliyorum. Bu huzursuzluk savunduğum fikirleri dile getirişimdeki zorluluktan.
Sevgiler.
Kitap, şiir tadında bir düz yazıydı. Derin anlamları olan,mahzun,yaşanmışlığı barındıran satırlarda bir ben gördüm. Okudukça içime işledi. Anlamsız hallerimi anlamlandırdı. Dile getirmiş; bizleri, yorgunluklarımızı, kaybettiğimiz hassasiyetimizi,hırsa bürünen benliğimizi,daldığımız gerçeğini.
Var olsun.
Kitap, oldukça entelektüel bir kişilik olan Celile ve ailesini konu almış. Paşa soyundan gelen, Nazım Hikmet'in annesi Celile, sanatla iç içedir. Ressam olan kadının piyano ile arası çok iyidir. Eşi Hikmet ile, Paşa Mehmet Nazım'ın oğlu, saygı çerçevesinde yürüttüğü ilişkisi onu hep düşündürmüştür. İçinden bir parça koptuktan sonra sorumlu tuttuğu eşine dile getirmiştir bütün düşüncelerini. Kendi tanımıyla ''Son zamanlarda hep açık olan kötü anılar koleksiyonunun kapağını'' hayatına Yahya Kemal'in girmesiyle kapatmıştır. Maalesef bu durum kısa sürmüştür. Yahya Kemal ayaklarının ucuna basarak uzaklaşmıştır ela gözlü pars diye sevdiği kadından. Sonrasında zorluklar cesur kadının peşini bırakmamıştır. Gözlerine bakarken kendini gördüğü oğlu Nazım Hikmet'in hapishane yılları, başlattığı açlık grevi sonrasında gelen özgürlük.
Yazarın yormayan dili ve akıcı,güzel anlatımıyla karşılaşıyorsunuz.
Nazım Hikmet'e bu açıdan ilk defa baktım. İyi ki denk gelmiş de okumuşum.Tavsiye edilir.
Kitabı elinize aldıktan sonra Domingo yayınevinin çeviri kitapları arasında yer alan ve doktor olan Gavin Francis’in muhteşem anlatımı ile başbaşa kalıyorsunuz. Aslında coğrafyacı olmak istediğini söyleyen yazarın bu mesleği hekimlikle harmanladığını daha ilk satırlarında anlıyorsunuz. Çok az anatomik bilgi gerektiren bu eser ayağınızın dahi önemli bir organ olduğunu idrak etmenizi sağlıyor. Hekimin hastalarla olan anıları,insan vücudunu tarihi bir yeri gezer gibi özenle ve zevkle incelemesi... Mükemmel bir kitaptı.
Gavin Francis 
İnsan Vücuduna Seyahat
Gavin Francis İnsan Vücuduna Seyahat