Atilla karabulut
@atla058
öğretmen
Yalova
Mersin, 13 Ağustos
44 okur puanı
Temmuz 2022 tarihinde katıldı
Uzun süren yalnızlıkların ardından gelenler sanki hep daha çok acıtıyor. Tekrar yalnız kalmaktan öyle korkuyoruz ki onu herşeyin önüne koyuyoruz. Hikayenin sonunda yalnızlığın yanına birde acı ve özlem geliyor.
Gerçekten güzeldi. Okuduğum için mutluyum.
Reklam
10 yıl önce okumayı dilerdim ama geç olsada bişeyler daha kazandık. İçimizde biyerde duran çalışma isteğini neden bir türlü hayata geçiremiyoruz cevabı bu kitapta. İrademizi yok sayan zayıflıklarımızla nasıl baş ederiz cevapları uzunca verilmiş. Ama baştan söylemeliyim vazgeçmemiz gereken günlük alışkanlardan kopmak ciddi anlamda zor iş.
Felsefeye başlamak için bence harika bir kitap. Kronolojik olarak felsefenin üstünden şöyle bi geçmiş. Bu zamana kadar niye okumadım bilmiyorum.
Bana birçok şeyi sorgulatmakla birlikte felsefenin bu günlere gelmemizde ki önemi kavrattırdı.
Sanırım varoluşumuzun sebebini sonsuza kadar arayacağız fakat kendimizden daha somut bir gerçeğe hiçbir zaman ulaşamayacağız. Asıl mesele de bu arayış sanırım.
Sanırım ölüm bu kadar basitleşirdi. Belki de zaten o kadar basit bişey. İnsan yaşamını bu kadar kaygıya sokan ve binlerce yıldır çare bulunamayan ölüm ilk defa bu kitapta bu kitapta sempati kazanmış olabilir.
Bununla birlikte diyelim ki ölüm olmasa işleyiş ne kadar etkilenir bunun üzerinde de bişeyler açıklığa kavuşuyor bu kitapta. Ölüm bile işleyişin bir parçasıymış oysaki.
Elinde hançerle durmadan koşan ve önüne gelen herşeyi yok etmeye çalışan bir adam düşünün. En sonunda yere yığılıp ağızından köpükler saçılıyor. Amok koşucusu, bir çeşit çıldırma nöbeti.
Biz insanlarda bazen birer amok koşucusuna dönüşüyoruz. Bizi bu koşuya vicdanımız ya da hırslarımız başlatır genelde ve gözümüz hiçbişey görmeden yere yığılana kadar koşarız. Kendimiz de dahil herşeyi unuttuğumuz ve hiçbir şekilde kontrol edemediğimiz bir süreç.
