Ve Vetch, gerçeği görmeye başladı: Ged, ne kaybetmiş ne de kazanmıştı, ama kendi ölümünün gölgesini, kendi ismiyle adlandırarak, kendisini bütünlemişti; tam bir insan olmuştu: Tüm kişiliğinin bilincinde olan, kendisinden başka hiçbir güç tarafından kullanılamayacak veya ele geçirilemeyecek, o yüzden de hayatını hayattan yana yaşayacak, hiçbir zaman yıkım, acı, nefret ve karanlığın hizmetine girmeyecek bir insan.En eski şarkı olan Ea'nın Yaratılışı'nda, "Söz sessizlikte, Işık karanlıkta, yaşam ölürken; bomboş gökyüzünde uçarken parlar atmaca," denir. Açık denizin enginlerinden esen kış gecesinin rüzgarı, arkalarından gelip Tekneyi Batıya doğru götürürken, Vetch artık bu şarkıyı yüksek sesle söylüyordu. "
Son alıntı bitti mavicik