Yasemin AYDIN
@atticuss
İnsan kendisi için bir muammadır.
Üniversite sıralarında yazdığım küçük bir hikâyenin anısı... :)
ALÂATTİN
Güneş ufukta yükselirken yeryüzü derin bir uykudan uyanmak üzereydi. Kuşlar cıvıl cıvıl şarkılarını söylüyor, insanların hayat karmaşasına tatlı bir ahenk katıyordu. Düzen olması gerektiği gibi ilerliyor, Gök Kubbe heybetiyle insanların karşısına çıkmaya hazırlanıyordu. Zaman hızlıca akıyor, küçük evlerin küçük yaşantıları, küçük bir yaşama, örnek sunuyordu. Yine böyle rutin geçen bir sabah günü küçük bir evin penceresinden uyumakta olan bir adam göze çarptı.
Böyle bir zamanda serin sabahın üşütücü soğuğu Alâattin’in parmaklarında hafif bir kımıldamaya sebep oldu. Alâattin sabahın ayazında uykusundan uyanmış güne gözlerini açmıştı. Her zaman yaptığı gibi işe gitmek için hazırlanmaya başlamış, karısının geceden her zaman temiz olarak bıraktığı üniformasını giymeye koyuldu. Oldukça sakin ciddi bir iş yapma edasındaydı. İşine verdiği ciddiyet yüzünün keskin hatlarına yansımıştı. Hafif kısa boylu, biraz da göbeği vardı. Kendisinden pek hoşlanmaz bunu önemsemezdi de. Aynaya baktığında her sabah bugün de işimin hakkını vererek çalışmak için evden çıkıyorum, diyerek yaşamaya bağlılığını kendisine hissettiriyordu. Pek mutlu bir aile yaşantısı olmasa da yaşamaya karşı tutkunluğunu işinde buluyordu. Kendisini işine vermiş, hayatını da bunu en doğru şekilde yapmanın üstüne kurmuştu.
Askıda duran paltosunu alarak yavaşça evden çıkmak üzere yola koyuldu. Ağır aksak, sallana sallana yürüyordu. Elleri ceplerinde, kafası türlü düşünceler içinde ağır ağır yol alıyordu. Geçen hafta polis merkezindeki bürosuna gelen bir suçlunun ifadesini satır satır düşünmeye çalışıyor, en doğru şekilde karar vermeye çalışıyordu. Aynı zamanda havanın soğuğu geceden kalan buzların çıkardığı çıtırtıda kendini belli ediyordu. Günlerden pazartesi olduğu için eli sigarasının üstünde gidip
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Gün olur
Gün olur alır, başımı giderim,
Denizden yeni çıkmış ağların kokusunda
Şu ada senin, bu ada benim,
Yelkovan kuşlarının peşi sıra.
Dünyalar vardır, düşünemezsiniz;
Çiçekler gürültüyle açar;
Gürültüyle çıkar duman topraktan.
Hele martılar, hele martılar,
Her bir tüylerinde ayrı telaş!...
Gün olur, başıma kadar mavi;
Gün olur başıma kadar güneş;
Gün olur, deli gibi...
Yasemin AYDIN
, bir kitap okudu5/10
306 günde okudu
·Okunma: 11 Eylül 2019 20:23
·2019 3. kitabı
Merhaba arkadaşlar 🙋♀
forms.gle/xgVAe2sAR9iaaYxYA
Yukarıdaki link Gençlik ve Spor Bakanlığının ücretsiz kitap gönderimine ait. Herkesin bir kitap seçme hakkı var.🤗 🎈
-Peki, barışta doğruluk ne bakımdan işimize yarar?
-Anlaşmalarda Sokrates.
- Anlaşmalarda derken neyi düşünüyorsun? Ortaklığı mı?
-Evet, ortaklığı.
-Peki, tavla oyununda, doğru adamla mı yoksa usta oyuncuyla mı ortaklık daha faydalıdır?
-Usta oyuncuyla.
Ya duvar örme işinde, doğru adamla mı ortak olursun, yoksa duvarcıyla mı?
-Duvarcıyla tabii.
-Gitar çaldırmak için de elbet doğru adama değil, gitarcıya başvurursun. Öyleyse doğru adam nerede işimize yarar?
-Para işlerinde sanırım.
-Evet ama Polemarkhos, parayla ortaklaşa bir at almak ya da satmak istersen, doğru adamla değil, attan anlayanla ortak olursun değil mi?
-Öyle ya.
-Bir gemi alım satımında, en iyi ortak gemi ustası kaptandır değil mi?
-Herhalde.
-Peki, para ortaklığında, ne zaman doğru adam hepsinden daha faydalı olabilir?
-Paranı, olduğu gibi saklayacak, sağlam bir ele emanet etmek istediğinde Sokrates.
-Ama, bu senin dediğin durumda para işletilmeyecek öyle duracak.
-Evet.
-Demek ki, doğruluk yalnız paranın işletilmediği zaman faydalı olabiliyor.
-Öyle.
-Yani, bir bağcı bıçağın olsa, onu saklatmak istediğin zaman doğru adama, ama kullandırmak istediğin zaman da bağcıya verirsin değil mi?
-Söylediklerimizden bu çıkıyor.
-Demek, her işte doğruluk, kullanma oldu mu faydasız, kullanma olmadı mı faydalıdır, öyle mi?
-Öyle görünüyor.
-İyi ama dostum, doğruluk, yalnız kullanılmayan şeylerde faydalıysa, pek fazla işe yaramıyor demektir.
...
