Yasemin AYDIN

Yasemin AYDIN
@atticuss
İnsan kendisi için bir muammadır.
Marmara Üniversitesi
Kadıköy
67 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı

Yasemin AYDIN

, bir kitap okudu
Puan vermedi·264 syf.·
6 günde okudu
·
Okunma: 20 Temmuz 2019 03:58
·
2019 2. kitabı
Jean-Paul Sartre
7.7/10 · 28,1bin okunma
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sen Olmasan
Sen olmasan.. Seni bir lâhza görmesem yâhud, Bilir misin ne olur? Semâ, güneş ebediyen kapansa, belki vücûd Bu leyl-i serd ile bir çâre-i teennüs arar, Ve bulur; Fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak Bütün güneşle, semâlarla beslenen rûhu, Bu rûh-ı mecrûhu?... Sen olmasan.. Seni bulmak hayâli olsa muhâl, Yaşar mıyım dersin? Söner ufûlüne bir lâhza kail olsa hayâl; Kırılır senden ayrılınca nazar; Ne hazîn Gelir hayât o zaman hem vücûda, hem rûha! Yaşar mıyız seni kaybetsek âh ben, kalbim, Bu kalb-i muztaribim? Sen olmasan... Bu samîmî bir i’tirâf işte; Sen olmasan yaşamam. Seninle râbıtamız hoş bir i’tilâf işte; Fakat bu râbıta hâlî mi rûhu ezmekten?... Akşam Gurûba karşı düşündüm sükûn içinde bunu; Fena değil sevişip ağlamak, fakat heyhât, Bükâya değse hayât!... ~Tevfik Fikret
Avare İlhamlar
Ellerini yüzümde gezdir, Sil alnımdan yorgunluğu, Gözlerimin altından Yaşamak korkusunu al, Avuçlarından çıkmış bir heykel olsun başım. Sonra sen de gözlerini kapat, Bırak, ellerin sessizce düşünsün Düşüncende yaşamak isterim ben senin: Bir gün en yalnız saatinde Parmak uçlarından Ve avuçlarından Gelip konuşurum seninle. II. ~A. Hamdi Tanpınar
Anılar Gerçek Midir?
Elbette gerçektir bizde sürdüğü için, elbette gerçek değildir yaşanan zamanın dışına düştüğü için. Anılar... Günde kim bilir kaç kez gidip gidip geldiğimiz, alın kırışığımızda saklı dünyamız. Bugünümüzü biçimleyen, yaşamın içimizde ve dışımızda süren tortusu. Kaç kişiyle paylaşılırsa paylaşılsın herkese özel olan duygu. Bir daha yinelenemez olan. Yaşarken seçip istemesek de sonradan sahiplendiğimiz, durdukça değerlenen yaşantı parçacıkları. Kimi gün kederle, kimi gün hazla kirpiklerimize takılan geçmiş zaman ölüleri. Bizim ömrümüzü, öznel tarihimizi oluşturan ayrıcalığımız. Akıp giden zamanı bize gösteren, dönüp dönüp kendimizi seyrettiğimiz ayna.
Aralarında ilişki yok gibi görülen bütün çabalarımın altında aynı isteği buluyorum; varoluşu içimden atmak, anları yağlarından sıyırmak, bükmek, kurutmak, kendimi temizlemek, katılaştırmak, sonunda bir saksafon notasının kesin ve belirli sesini verebilmek.
Sayfa 256 - Can·Kitabı okudu